Thomas Van der Plaetsen (ur. 24 grudnia 1990 w Gandawie) – belgijski lekkoatleta specjalizujący się w wielobojach.
W 2009 roku ustanawiając rekord Belgii juniorów został w Nowym Sadzie mistrzem Europy juniorów. Szósty zawodnik halowego czempionatu Europy (2011). Młodzieżowy mistrz Europy (Ostrawa 2011). Mistrz uniwersjady w 2013. W marcu 2014 zdobył brąz halowych mistrzostw świata w Sopocie. Medalista mistrzostw kraju (także w skoku o tyczce) oraz reprezentant swojego kraju w pucharze Europy w wielobojach lekkoatletycznych.
W październiku 2014 roku podczas kontroli dopingowej stwierdzono w jego organizmie obecność hormonu ciążowego HCG. Czując się niewinny, zaczął szukać informacji na temat hormonu, dzięki czemu dowiedział się, że jego obecność u mężczyzn może być dowodem na chorobę nowotworową. Wobec podejrzeń choroby poddał się diagnostyce, która wykryła u niego raka jąder. Natychmiast podjął leczenie chirurgiczne i chemioterapię oraz został oczyszczony z zarzutów o doping. Po zakończeniu leczenia pod koniec listopada 2014 roku, powrócił do treningów, a do udziału w zawodach wrócił 27 maja 2015 roku. W tym samym roku na uniwersjadzie w Gwangju obronił złoty medal z 2013 roku.
Na mistrzostwach świata w 2015 roku Van der Plaetsen zajął 14. miejsce w dziesięcioboju; przy czym był najlepszy w konkursie skoku o tyczce (5,30 m) i skoku wzwyż (2,13 m) w tej konkurencji. Rok później został złotym medalistą mistrzostw Europy, co uczynił podczas czempionatu w Amsterdamie.
30 maja 2021 roku na mityngu w Götzis ustanowił nowy rekord życiowy wynoszący 8430 punktów, dzięki czemu wywalczył sobie awans na rozgrywane w Tokio igrzyska olimpijskie. Występ na samych igrzyskach rozpoczął bardzo dobrze, uzyskując czas 11,05 sekundy w biegu na 100 metrów (o jedną setną sekundy gorszy od swojego rekordu życiowego), jednak w drugiej konkurencji (skoku w dal) doznał zerwania ścięgna udowego już podczas pierwszej próby i musiał zrezygnować z dalszego udziału w zawodach.
W czerwcu 2024 roku wystąpił na mistrzostwach Europy, które zostały rozegrane w Rzymie. Zawody ukończył na 11. miejscu z dorobkiem 8084 punktów. Po tym występie ogłosił, że nie będzie już więcej występować w zawodach międzynarodowych.
Osiągnięcia Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik 2009 Mistrzostwa Europy juniorów Nowy Sad dziesięciobój 1. miejsce 7769 pkt. 2010 II liga pucharu Europy w wielobojach Tel Awiw-Jafa dziesięciobój 3. miejsce 7564 pkt. 2011 Halowe mistrzostwa Europy Paryż siedmiobój 6. miejsce 6020 pkt. Młodzieżowe mistrzostwa Europy Ostrawa dziesięciobój 1. miejsce 8157 pkt. Mistrzostwa świata Daegu dziesięciobój 13. miejsce 8069 pkt. 2013 Uniwersjada Kazań dziesięciobój 1. miejsce 8164 pkt. Mistrzostwa świata Moskwa dziesięciobój 15. miejsce 8255 pkt. 2014 Halowe mistrzostwa świata Sopot siedmiobój 3. miejsce 6259 pkt. Mistrzostwa Europy Zurych dziesięciobój 10. miejsce 8105 pkt. 2015 Uniwersjada Gwangju dziesięciobój 1. miejsce 7952 pkt. Mistrzostwa świata Pekin dziesięciobój 14. miejsce 8035 pkt. 2016 Mistrzostwa Europy Amsterdam dziesięciobój 1. miejsce 8218 pkt. Igrzyska olimpijskie Rio de Janeiro dziesięciobój 8. miejsce 8332 pkt. 2017 Mistrzostwa świata Londyn dziesięciobój – DNF 2018 Mistrzostwa Europy Berlin dziesięciobój – DNF 2019 Halowe mistrzostwa Europy Glasgow siedmiobój 6. miejsce 5989 pkt. Mistrzostwa świata Doha dziesięciobój 9. miejsce 8125 pkt. 2021 I liga drużynowych mistrzostw Europy Kluż-Napoka skok w dal 5. miejsce 7,66 2024 Mistrzostwa Europy Rzym dziesięciobój 11. miejsce 8084 pkt.
Rekordy życiowe siedmiobój – 6259 pkt. (8 marca 2014, Sopot) rekord Belgii dziesięciobój – 8430 pkt. (30 maja 2021, Götzis)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Belgijscy wieloboiści Kategoria:Belgijscy skoczkowie o tyczce Kategoria:Belgijscy olimpijczycy Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 2013 Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 2015 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gandawie Kategoria:Urodzeni w 1990