Utwór cykliczny, czyli wieloczęściowy. Forma cykliczna powstaje w wyniku zestawienia obok siebie form, które istnieją również samodzielnie (np. tańce stylizowane, scherzo, preludium, fuga, rondo, forma sonatowa, utwory liryczne).
Części cyklu zestawiane są na zasadzie kontrastu melodyczno-rytmicznego, tempa, tonacji, faktury, budowy formalnej itp. Jednocześnie uzupełniają się wyrazowo.
Przykładowe formy cykliczne Wokalno-instrumentalne kantata; oratorium; msza; opera.
Instrumentalne koncert; suita (w baroku najczęściej: allemande, courante, sarabanda i gigue); sonata w późnym baroku: sonata da chiesa (adagio, allegro, adagio, allegro) i sonata da camera (allegro, adagio, allegro); w klasycyzmie najczęściej: allegro, adagio, menuet lub (później) scherzo, allegro; symfonia; serenada; divertimento; kasacja; nokturn.
Bibliografia Nauka o muzyce, Danuta Wójcik, Musica Iagellonica, Kraków 2004,
Kategoria:Formy muzyczne