Ashley Nichole Lomberger z domu Simmons (ur. 5 lutego 1986 w Columbus) – amerykańska wrestlerka. W 2022 rozpoczęła współpracę z All Elite Wrestling (AEW), gdzie nosi pseudonim ringowy Madison Rayne. W latach 2009–2017, 2018 i 2019-2022 pracowała w federacji Impact Wrestling (dawniej Total Nonstop Action Wrestling). W latach 2017–2019 związana była z Ring of Honor. W 2018 wzięła udział, pod pseudonimem Ashley Rayne, w drugiej edycji turnieju Mae Young Classic organizowanego przez WWE.
Karierę zawodniczą rozpoczęła w 2005. Występowała w Ohio Championship Wrestling (OCW), Shimmer Women Athletes, Wrestlicious oraz innych federacjach sceny niezależnej pod pseudonimami ringowymi Lexi Lane, Ashley Lane i Amber Lively. W tym czasie zdobyła jako pierwsza, a zarazem dwukrotnie, OCW Women’s Championship, ponadto wspólnie z Nevaeh były inauguracyjnymi Shimmer Tag Team Championkami.
Jest pięciokrotną TNA Knockouts Championką oraz trzykrotną TNA Knockouts Tag Team Championką, posiadając mistrzostwo najpierw na zasadzie Freebird Rule z Velvet Sky i Lacey Von Erich (wszystkie trzy tworzyły stajnię The Beautiful People), Gail Kim oraz Tenille Dashwood. Rayne, jako pierwsza zawodniczka TNA, dzierżyła oba żeńskie tytuły jednocześnie. Ponadto na przełomie 2016 i 2017 pełniła w organizacji rolę komentatorki walk z udziałem kobiet i członkini tzw. creative teamu, czyli osób układających scenariusze poszczególnych odcinków.
Dzieciństwo i młodość Ashley Nichole Simmons urodziła się 5 lutego 1986 w Columbus, ale wychowywała się w West Lafayette z dwoma starszymi braćmi. Uczęszczała do miejscowej szkoły średniej, Ridgewood High School. Brała aktywny udział w jej życiu – była cheerleaderką i członkinią drużyny lekkoatletycznej, grała w kółku teatralnym, jak również została wybrana Homecoming Queen. Ukończywszy Ridgewood High School, wstąpiła na studia radiologiczne, dzieląc czas między naukę a występy wrestlingowe. Wkrótce postanowiła zrezygnować ze studiów i poświęcić się całkowicie zapasom zawodowym. Jej średnia ocen przed opuszczeniem radiologii wynosiła 4.00.
Oprócz wrestlingu drugim zainteresowaniem Simmons był fitness. Zaczęła trenować do konkursów, lecz nie zakwalifikowała się do żadnego z nich.
Kariera wrestlerki Trening Simmons pasjonowała się wrestlingiem od najmłodszych lat, ale treningi w Ohio Championship Wrestling rozpoczęła dopiero po ukończeniu liceum, zapoznawszy się z reklamą organizacji. Własne umiejętności rozwijała pod kierunkiem Jeffa Cannona, właściciela federacji. Przyjęła pseudonim ringowy Lexi Lane. W październiku 2006 wzięła udział w piątej odsłonie World Xtreme Wrestling’s Elite 8 Tournament, przegrywając z Faith w pierwszej rundzie zawodów.
Ohio Championship Wrestling (2005–2011) 13 marca 2005 Lexi Lane zadebiutowała w OCW, gdy wspólnie z Jeffem Cannonem przegrali w mieszanym Tag Team matchu z Cruz Sangrią i Jayme Braxton. Pierwszy singlowy pojedynek stoczyła 9 kwietnia, w budynku swojej dawnej szkoły średniej, pokonując Braxton. Sędzią specjalną spotkania była Ivory, dawna zawodniczka WWE. 18 czerwca odniosła zwycięstwo nad Brianem Briggsem w Intergender matchu. 10 i 16 lipca poniosła dwie porażki z Jayme Braxton. 13 sierpnia Lane i Scotty Sabre wzięli udział w zwycięskiej walce przeciwko Braxton i Mattowi Masonowi. Trzy miesiące później poniosła porażkę z Haily Hatred, ale w styczniu 2006 zrewanżowała się swojej rywalce. 11 lutego Lane pobiła Shantelle Taylor. 11 marca brała udział w Five Way matchu o OCW Cruiserweight Championship przeciwko czterem zawodnikom: Shark Boyowi, Vicowi Montanie, Brinstone’owi i The Unknownowi, ale nie odniosła sukcesu. W maju na gali OCW Overcoming The Odds uległa Heather Owens, za to dzień po tym pojedynku wzięła rewanż na rywalce. Cztery miesiące później poległa w spotkaniu z Traci Brooks, a 4 listopada pokonała Nevaeh.
10 czerwca 2006 Lexi pokonała Jessickę Havok przez dyskwalifikację, co zapoczątkowało feud między obiema zawodniczkami. Miesiąc później ponownie odniosła zwycięstwo nad przeciwniczką, a ich spotkania z 7 i 8 października zakończyły się tym samym rezultatem. 11 listopada Lane i Traci Brooks zwyciężyły Havok i ODB w Tag Team matchu. 13 stycznia 2007 na gali OCW Starway to Stardom mecz obu wrestlerek nie został rozstrzygnięty.
10 marca 2007 Lane ogłoszono pierwszą OCW Women’s Championką. Tego dnia na gali OCW Ladies Night pokonała ODB w finale ośmioosobowego turnieju o nowo powstałe mistrzostwo. Utrzymała tytuł przez 259 dni, broniąc go sukcesywnie przeciwko Sassy Stephie (21 kwietnia, 5 maja) i Angel Dust (7 lipca), a 25 sierpnia odniosła nad nimi zwycięstwo w pojedynku trzyosobowym. 24 listopada straciła pas w spotkaniu z Nevaeh. W trakcie panowania walczyła również w przegranym Non Title Cathouse Brawl matchu ze Stephie oraz poniosła porażkę, łącząc siły z Nevaeh, w pojedynku przeciwko Dust i Sassy. 16 lutego 2008 uległy Hellen Heavenly i Stephie. 22 marca na gali OCW Ladies Night 2 odbyła dwa pojedynki, wpierw odpadając z półfinału turnieju Ladies Night, potem wygrywając z Jessicką Havok. Od tego wydarzenia używała w federacji pseudonim Ashley Lane, przybranego w Shimmer Womens Athletes.
10 maja 2008 zwyciężyła Nevaeh i odzyskała tytuł. Jej drugie panowanie trwało 357 dni. Zakończyło się 7 lutego 2009, gdy uległa Sarze Del Ray w Triple Threat matchu, którego trzecią uczestniczką była Sassy Stephie. Wcześniej broniła tytuł czterokrotnie, 7 czerwca przeciwko Haily Hatred, 14 sierpnia przeciwko Sassy, 6 września przeciwko Nevaeh, natomiast 14 października pokonała Lorelei Lee. W międzyczasie uczestniczyła w innych walkach. 8 listopada wspólnie z Joe Joe Littlem tryumfowali nad Jeffem Cannonem i Sassy Stephie, zaś 17 stycznia 2009 z Nevaeh pokonały Hatred i Stephie.
Zdobywszy pracę w TNA w styczniu 2009, Simmons pojawiała się w OCW znacznie rzadziej. 28 lutego 2009 z Nevaeh zwyciężyły Dust i Sassy. 4 kwietnia, już jako Madison Rayne, podjęła bezskuteczną próbę pokonania ostatniej z nich. 6 lutego 2010 Ashley Sixx i Rayne nie odniosły sukcesu w walce ze Stephie i The Aftermath. 18 września zwyciężyła Nevaeh, a 19 listopada 2011 w parze z Dustym Dillingerem pobili Jessie James i Maxa Fahrenheita.
Scena niezależna (2006–2009) Zawodniczka walczyła w latach 2006–2009 w takich federacjach jak: Mad-Pro Wrestling, Far North Wrestling, New Era Pro Wrestling, Main Event World League, Mega Championship Wrestling, Heartland Wrestling Association, Cleveland All-Pro Wrestling, Big Time Wrestling, Global Wrestling Alliance, Pro Wrestling Ohio, Insanity Pro Wrestling, American Luchacore, EGO Pro Wrestling i Victory Pro Wrestling. 22 listopada na gali Heartland Wrestling Association High Def Lane i Nevaeh zwyciężyły Hellenę Heavenly i Mary Elizabeth, zaś 19 grudnia na HWA World War III odniosły zwycięstwo nad Haily Hatred i Sassy Stephie. Stawką obu meczów było Shimmer Tag Team Championship, które znajdowało się w ich posiadaniu od 19 października 2008. Natomiast 1 listopada na Insanity Pro Wrestling Insane Intentions 2008 stoczyły zwycięskie spotkanie w obronie tytułu z Helleną Heavenly i Sassy Stephie.
W tym czasie Simmons rywalizowała lub współpracowała, m.in. z: Jessicką Havok, Mary Elizabeth, Portią Perez, Nevaeh, Heather Owens, Daizee Haze, Helleną Heavenly, Sassy Stephie, Haily Hatred oraz Johnnym Gargano.
Shimmer Women Athletes (2007–2009, 2011, 2017–2018) mały|260x260px|Pierwsze Shimmer Tag Team Championki, Ohio Girls (Nevaeh i Ashley Lane). 13 października 2007 zadebiutowała w Shimmer Women Athletes jako Ashley Lane, lecz inauguracyjny pojedynek zakończył się dla niej niepowodzeniem, ponieważ wspólnie z Lorelei Lee nie podołały Portii Perez i Nicole Matthews. W Volume 16 przegrała z Alexą Thatcher.
W Volume 17 Lane i Nevaeh stworzyły tag team (nadano mu nazwę Ohio Girls), ale w pierwszym meczu uległy The Experience (Lexie Fyfe i Malia Hosaka), natomiast w Volume 18 zaliczyły zwycięstwo nad The Minnesota Home Wrecking Crew (Lacey i Rain). W kolejnym epizodzie wzięła udział w dwudziestojednoosobowym Battle Royalu, wygranym przez Jettę. Tego samego wieczoru ze swoją tag team partnerką pokonały Cat Power i Veronicę Vice, ale w Volume 20 przegrały z The International Home Wrecking Crew (Lacey i Jetta). 19 października 2008 Lane i Nevaeh wygrały sześciozespołowy Gauntlet match i zostały pierwszymi Shimmer Tag Team Championkami. Ich panowanie trwało 195 dni do 3 maja 2009, gdy w Volume 26 utraciły tytuły na rzecz Canadian Ninjas (Portia Perez i Nicole Matthews). Obroniły tytuł sześciokrotnie, tryumfując nad Canadian Ninjas (Volume 22), The International Home Wrecking Crew (Jetta i Rain, Volume 23), Amazing Kong i Sarą Del Ray (Volume 25) oraz na trzech, wyżej wspomnianych, galach federacji IPW i HWA.
W 2008 wystąpiła w Ring of Honor na podstawie porozumienia zawartego między Shimmer a ROH. 19 kwietnia MsChif zwyciężyła ją, Daizee Haze i Lacey w Four Corner Survival matchu na gali ROH Return Engagement. 6 grudnia, wspierana przy ringu przez Nevaeh, poniosła porażkę w tym samym rodzaju pojedynku na ROH Southern Hostility. Tego dnia Sara Del Ray triumfowała również nad Haze i Sereną Deeb.
1 października 2011 Lane powróciła do Shimmer jako ulubienica publiczności (face). Podczas wydarzenia doszło do konfliktu między nią a dawną tag team partnerką, co zakończyło się walką, wygraną przez Nevaeh. Zwyciężczyni pogratulowała Sassy Stephie i obie w Volume 44 pokonały Lane i Mię Yim.
Na początku lipca ponownie zjawiła się w Shimmer Women Athletes, pokonując w Volume 92 Taeler Hendrix. W następnym odcinku programu przegrała z Vedą Scott, po czym w Volume 94 zrewanżowała się jej. Miesiąc później uległa Nikki Addams, która po walce została pierwszą WOW Women’s Championką. W Volume 96 stworzyła tag team z Deonną Purrazzo o nazwie Team Hottest Free Agents, pokonując The Blue Nation (Charli Evans i Jessica Troy), natomiast w Volume 98 uległy Totally Tubular Tag Team (Delilah Doom i Leva Bates). W Volume 105 została pokonana przez Dust w walce o Heart of Shimmer Championship.
Wrestlicious (2009–2010) W 2009 Simmons wzięła udział w pierwszym sezonie Wrestlicious (emitowanego w telewizji od marca 2010), odgrywając rolę „Cheerleaderki” Amber Lively. Zawodniczka zadebiutowała w trzecim odcinku programu Takedown, gdy wspólnie z Lacey Von Erich odniosły zwycięstwo nad Draculettą i White Magic przez dyskwalifikację. 7 kwietnia został rozegrany Hoedown Takedown battle royal, aby wyłonić dwie pretendentki do pasa Wrestlicious Championship. Lively nie zdołała awansować do finału pojedynku. W ósmym epizodzie razem z Marley pokonały The Lunch Ladies (Fran i Gert) przez dyskwalifikację.
Scena niezależna (2010–2015) W latach 2010–2015 występowała w: Jersey All Pro Wrestling, War And Respect, Remix Pro Wrestling, Purks International Championship Wrestling, Family Wrestling Entertainment, Northeast Wrestling, National Wrestling Superstars, European Pro Wrestling, Imperial Wrestling Revolution, MCW Pro Wrestling i Tried-N-True Pro Wrestling.
10 lipca 2010 w Purks International Championship Wrestling stoczyła zwycięskie spotkanie z Tracy Taylor w obronie pasa TNA Knockouts Championship. 24 września 2011 w Dynamite Championship Wrestling pokonała Kacee Carlisle, a tym samym została nową DCW Women’s Championką. Utraciła tytuł 28 kwietnia 2012 po 217 dniach panowania, ponieważ nie broniła mistrzostwa w wymaganym terminie. 1 lutego 2015 w European Pro Wrestling na EPW One Night Only w Rzymie Taryn Terrell zwyciężyła ją, utrzymując tytuł TNA Knockouts, zaś 2 maja w Imperial Wrestling Revolution na IWR Day of Destiny Gail Kim pokonała ją i zdobyła IWR Diamond Title.
Total Nonstop Action Wrestling (2009–2013) The Beautiful People (2009–2010) thumb|260x260px|Rayne (po lewej) jako członkini The Beautiful People w 2009. W środku stoi Velvet Sky, a po prawej Agelina Love.