Granica czadyjsko-libijska – granica międzypaństwowa pomiędzy Libią i Czadem o długości 1055 kilometrów.
Granica powstała na skutek aktywności imperiów kolonialnych w Afryce w XX wieku. Terytorium Czadu od początku wieku zostało opanowane przez Francję, która utworzyła w nim swoją kolonię, natomiast obecna Libia powstała po aneksji osmańskich posiadłości w Afryce przez Włochy w 1912 roku. Po II wojnie światowej Libia była pod okupacją brytyjsko-francuską, a następnie oba kraje uzyskały niepodległość, odpowiednio w 1951 i 1960 roku.
Granica czadyjsko-libijska składa się z dwóch odcinków linii prostych o łącznej długości 1055 km i ogólnym przebiegu z północnego zachodu na południowy wschód. Po stronie Czadu do granicy przylegają regiony Borku, Ennedi, Tibesti, zaś po stronie libijskiej są to gminy Al-Kufra i Marzuk. W Czadzie położony jest pas ziemi określany jako strefa Aozou, o które w latach 1973–1987 stoczono serię walk.
Początek granicy na wschodzie znajduje się na trójstyku z Sudanem o współrzędnych . Następnie granica biegnie linią prostą w kierunku północno-zachodnim przez Saharę do punktu , gdzie skręca na południowy zachód i kieruje się do trójstyku z Nigrem w punkcie . Granica przecina zwrotnik Raka.
libijska, granica czadyjsko- czadyjska, granica libijsko-