Arvydas Juozaitis (ur. 18 kwietnia 1956 w Wilnie) – litewski filozof, pisarz, sportowiec, polityk i dyplomata, medalista igrzysk olimpijskich.
Życiorys Pochodzi z Wilna, gdzie kształcił się w szkole średniej. Był wieloletnim mistrzem Litewska SRR i Związku Radzieckiego w pływaniu. Trenował w klubie sportowym Žalgiris Wilno. Podczas igrzysk olimpijskich w Montrealu zdobył brązowy medal na 100 m stylem klasycznym. Był zdobywcą Pucharu Europy w Pescarze z 1976.
W 1980 ukończył studia z dziedziny ekonomiki przemysłu w Uniwersytecie Wileńskim. W 1986 uzyskał stopień kandydata nauk filozoficznych na podstawie pracy pt. Subjektyvioji realybė ir istorinis subjektas Vilhelmo Diltėjaus filosofijoje. Od 1985 wykładał filozofię w Konserwatorium Litewskim, zaś w latach 1987–2001 pracował w instytucie filozofii, socjologii i prawa Litewskiej Akademii Nauk.
W 1988 znalazł się wśród osób reaktywujących Litewski Narodowy Komitet Olimpijski. W tym samym roku był wśród członków grupy inicjatywnej Sąjūdisu. Był członkiem Sejmu Sąjūdisu, redagował gazetę „Sąjūdžio žinios”. W wyborach w 1989 bez powodzenia ubiegał się o mandat deputowanego do Rady Najwyższej ZSRR z ramienia Sąjūdisu, przegrywając z Algirdasem Brazauskasem wystawionym przez Komunistyczną Partię Litwy. W 1990 znalazł się wśród założycieli Litewskiego Związku Liberałów.
Był redaktorem wydawnictw ciągłych: „Šiaurės Atėnai” i „Naujoji Romuva”. W latach 2001–2003 doradzał premierowi Litwy w sprawach oświaty i kultury. W okresie 2004–2009 pełnił funkcję attaché kulturalnego konsulatu generalnego Litwy w Królewcu. Napisał wówczas książkę Karalių miestas be karalių poświęconą historii Królewca. Stworzył także libretto do opery rockowej poświęconej postaci Romasa Kalanty.
W 2009 zamieszkał na Łotwie. Nauczył się języka łotewskiego, deklarując się jako zwolennik zbliżenia narodów litewskiego i łotewskiego, w tym powołania do życia wspólnej waluty.
W latach 2012–2017 pełnił funkcję wiceprezesa Litewskiego Komitetu Olimpijskiego. W 2019 kandydował w wyborach prezydenckich; otrzymał 4,7% głosów w I turze głosowania, zajmując 5. miejsce wśród 9 kandydatów. W 2020 został przewodniczącym ugrupowania „Kartų solidarumo sąjunga – Santalka Lietuvai”.
Żonaty, ma dwoje dzieci.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina – 1997 Medal Niepodległości Litwy – 2000 Medal Rady Bałtyckiej – 2011
Wybrane publikacje Valdžia ir laisvė, Wilno 1990. Sąjūdis ir demokratija, Wilno 1990. Nepriklausomybės kryžkelė: straipsniai, kelionės, interviu, Wilno 1992. Tarp žmonių: publicistiniai portretai, Wilno 1993. Vilniaus langas: trys dalys, Wilno 1998–2000. Ištvermės metai ir A. Brazauskas: 1990–1997 metų politinė patirtis, Wilno 2001. Kultūros įkvėpiai, Wilno 2001. Laikraštis I: romanas, Wilno 2003. Karalių miestas be karalių: grožinė eseistika, Kłajpeda 2006–2007. Ryga – niekieno civilizacija: grožinė publicistika, Wilno 2011. Gyvųjų teatras: istorinių asmenybių teatras, Wilno 2012. Kraštai ir žmonės: grožinė eseistika, Wilno 2014.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Działacze Sąjūdisu Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Litwy Kategoria:Litewscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Litewscy pisarze Kategoria:Litewscy pływacy Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976 Kategoria:Odznaczeni Orderem Wielkiego Księcia Giedymina Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Litwy Kategoria:Pisarze związani z Wilnem Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Politycy Litewskiego Związku Liberałów Kategoria:Radzieccy medaliści olimpijscy Kategoria:Radzieccy pływacy Kategoria:Urodzeni w 1956