Jerzy Ludwik Choróbski ps. „Ludwik” (ur. 22 listopada 1902 w Podhajcach, zm. 22 sierpnia 1986 w Warszawie) – polski neurochirurg, neuropatolog i neurofizjolog, profesor, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Wandy z Buynowskich. Pobierał nauki w gimnazjach w Krakowie i Wiedniu. W 1920 ukończył Kolegium oo. Jezuitów w Chyrowie, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości. Podjął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas nauki był wiceprezesem Centrali Akademickich Związków Samopomocowych oraz wolontariuszem w Zakładzie dla Psychicznie Chorych w Kobierzynie. 12 listopada 1926 roku uzyskał tytuł doktora wszech nauk lekarskich, a już w styczniu 1927 roku wyjechał na szkolenia we Francji i Szwajcarii, gdzie studiował psychiatrię w Klinice Psychiatrycznej Eugena Bleulera, a potem pracował w Klinice Neurologicznej Georgesa Guillain. Kontynuował naukę na Oddziale Neurologicznym Clovis Vincenta, uczęszczał na konsultacje eksternistyczne Józefa Babińskiego i uczestniczył w operacjach neurochirurgicznych Thierry de Martel'a. W 1928 roku rozpoczął pracę w Klinice Chorób Nerwowych Uniwersytetu Warszawskiego, należał do tzw. szkoły prof. Kazimierza Orzechowskiego. W 1930 uzyskał stypendium Madeleine Ottman i wyjechał do Kanady, aby prowadzić badania nad padaczką. Pracował w Klinice Neurologii i Neurochirurgii Uniwersytecie Mc Gill w Montrealu pod kierunkiem prof. Wildera Penfielda, otrzymał tytuł Master of Science za pracę „Vasodilator nerves and their pathway from the medulla oblongata”. Po dwuletnim pobycie wyjechał do Chicago, gdzie został rezydentem Kliniki Neurochirurgii Northwestern University Medical School, pracował tam pod kierunkiem Loyala Davisa. Po roku przyznano Jerzemu Choróbskiemu stypendium Fundacji Rockefellera, które umożliwiło mu kontynuować specjalizację w dziedzinie neurochirurgii. Po powrocie do kraju w połowie 1934 został stypendystą Funduszu Kultury Narodowej, został asystentem w Klinice Chorób Nerwowych Uniwersytetu Warszawskiego. Podjął się wówczas organizacji Oddziału Neurochirurgii, który uruchomiono rok później. W 1937 należał do grupy uczestników Zjazdu Europejskich Neurochirurgów, który odbył się w Berlinie i we Wrocławiu. Od stycznia 1939 był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego.

Podczas kampanii wrześniowej wykonywał zawód aż do kapitulacji. Operował zarówno w Warszawie jak i w szpitalu w Otwocku, za hart ducha i poświęcenie otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari. Podczas okupacji prowadził zakonspirowaną praktykę lekarską udzielając pomocy również Żydom. Pod pseudonimem Ludwik redagował Biuletyn Informacyjny Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej. W czasie powstania warszawskiego prowadził szpital polowy przy ulicy Chmielnej 26. Po upadku powstania warszawskiego znalazł się w Krakowie.

Po wyzwoleniu pracował w klinice oo. Bonifratrów w Krakowie. Po powrocie do Warszawy w lutym 1945 rozpoczął organizację oddziału neurochirurgii, co nastąpiło pięć miesięcy później. W 1946 obronił pracę habilitacyjną, został docentem w dziedzinie neurochirurgii, w 1947 stworzył na Uniwersytecie Warszawskim pierwszą w historii klinikę neurochirurgiczną. W 1949 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w latach 1949–1950 był wykładowcą neurochirurgii na Uniwersytecie Warszawskim, a od 1950 do 1969 na Akademii Medycznej.

Od 1951 był członkiem korespondencyjnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W 1958 został profesorem zwyczajnym, rok później Uniwersytet McGill w Montrealu nadał Jerzemu Choróbskiemu tytuł Doctor of Science Honoris Causa. Trzy lata później zrezygnował z prowadzenia kliniki, a w 1969 przeszedł na emeryturę. Na wniosek Rady I Wydziału Lekarskiego w 1982 otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Medycznej w Warszawie.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Dorobek naukowy Jerzy Choróbski był odkrywcą istnienia włókien nerwowych, które decydują o rozszerzaniu się naczyń krwionośnych w ludzkim mózgu. Badał funkcjonowanie ruchów mimowolnych, pracował nad ich występowaniem oraz opisał metody leczenia chirurgicznego. Stworzył wiele prac związanych z diagnostyką wentrykulograficzną (obecnie pneumoencefalografia), działaniem ruchów mimowolnych oraz leczeniem chirurgicznym ropni i wągrzycy mózgu. Był autorem 47 prac naukowych.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13992 (1939) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Warszawski Krzyż Powstańczy Krzyż Armii Krajowej Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/114 - na wniosek Ministra Zdrowia. Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal im. Mikołaja Kopernika PAN Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Lekarz PRL” Źródło: Powstańcze Biogramy - Jerzy Choróbski.

Przypisy

Bibliografia Reprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN - Jerzy Choróbski Muzeum Powstania Warszawskiego, biogram Katedra Historii Medycyny CM UJ, Reprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN

Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Podhajcach Kategoria:Ludzie związani z Chyrowem Kategoria:Ludzie związani z Podhajcami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Lekarz PRL” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy neurochirurdzy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1986