Julian Bonder (ur. 9 grudnia 1900 w Warszawie, zm. 7 grudnia 1975 tamże) − polski fizyk, aerodynamik. Badał tworzenie się fal uderzeniowych oraz prowadził badania w dziedzinie teorii fal uogólnionych. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego, Politechniki Śląskiej i Politechniki Warszawskiej. Od 1954 był członkiem korespondentem, a od 1966 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera B32-6-31).
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim (1971)Wysokie odznaczenia dla członków i pracowników PAN [w:] Dziennik Bałtycki, nr 300, 17 grudnia 1971, s. 1. oraz Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954)16 lipca 1954 „za wybitne zasługi w dziedzinie nauki” , a także Medalem 10-lecia Polski LudowejLista osób odznaczonych „Medalem 10-lecia Polski Ludowej” (.).
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia PWN, Tom 1, Warszawa 1991. Andrzej Śródka, Uczeni polscy XIX–XX stulecia, tom I: A–G, Warszawa 1994, s. 181–183 (z fotografią)
Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej