Eparchia charkowska i bohoduchowska – jedna z eparchii Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, ze stolicą w Charkowie. Jej biskupem ordynariuszem jest metropolita charkowski i bogoduchowski Onufry (Łehki)Синод УПЦ МП назначил управляющего Харьковской епархией., zaś funkcję katedry pełni sobór Zwiastowania w CharkowieБлаговещенский Кафедральный собор..
Historia mały|lewo|Eparchia charkowska na tle podziału administracyjnego UKP PM Za moment początkowy funkcjonowania eparchii uznaje się ukaz cara Pawła I i Świątobliwego Synodu Rządzącego powołujący do życia eparchię ukraińsko-słobodzką z siedzibą w Charkowie, wydzieloną z eparchii biełgorodzkiej. Jej pierwszym ordynariuszem został biskup Krzysztof (Sułyma)ХАРКІВСЬКА єпархія., zaś status katedry eparchii uzyskał sobór Zaśnięcia Matki Bożej w CharkowieУспенский собор Харькова возвращен Церкви. W 1836 eparchia zmieniła nazwę na charkowską i achtyrską, zaś od 1946 na charkowską i bohoduchowską.
W 1799 eparchia liczyła 673 czynne cerkwie. Do rewolucji październikowej liczba ta wzrosła do 1063. W ramach antykościelnej polityki władze radzieckie do 1941 zamknęły niemal wszystkie z nich – w momencie ataku III Rzeszy na ZSRR jedyną czynną świątynią na terytorium eparchii była cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Charkowie. W 1946 status soboru katedralnego uzyskał zwrócony wiernym sobór Zwiastowania w Charkowie.
Współcześnie eparchii podlega 190 parafii obsługiwanych przez 155 kapłanówХарьковская и Богодуховская епархия..
Monastery Na terenie eparchii działają dwa monasteryХАРКІВСЬКА єпархія.: monaster Opieki Matki Bożej w Charkowie, męski, w jego obrębie znajduje się rezydencja biskupów charkowskich. monaster św. Michała Archanioła w Łozowej, żeński
Biskupi charkowscyХарьковская епархия. Słobodzko-ukraińscy i charkowscy Krzysztof (Sułyma), 1799–1813 Apollo (Tereszkewicz), 1813–1817 Paweł (Sabbatowski), 1817–1826 Witalis (Borisow-Żegaczow), 1826–1832 Innocenty (Aleksandrow), 1832–1835
Charkowscy i achtyrscy Melecjusz (Leontowicz), 1835–1840 Smaragd (Kryżanowski), 1840–1841 Innocenty (Borisow), 1841–1848 Elpidifor (Bieniediktow), 1848 Filaret (Gumilewski), 1848–1859 Makary (Bułgakow), 1859–1868 Nektariusz (Nadieżdin), 1869–1873 Sawa (Tichomirow), 1874–1879 Justyn (Ochotin), 1879–1882 Ambroży (Kluczariow), 1882–1901 Flawian (Gorodiecki), 1901–1903 Arseniusz (Briancew), 1903–1914 Antoni (Chrapowicki), 1914–1918 Nataniel (Troicki), 1921–1927 (de facto do 1924) Konstantyn (Diakow), 1927–1935 Innocenty (Letiajew), 1935–1936 Innocenty (Tichonow), 1937 Aleksander (Pietrowski), 1937–1938
Charkowscy i bohoduchowscy Stefan (Procenko), 1945–1960 Nestor (Tuhaj), 1961–1964 Leonid (Łobaczow), 1964–1967 Leoncjusz (Gudimow), 1967–1970 Nikodem (Rusnak), 1970–1984 Ireneusz (Seredni), 1984–1989 Nikodem (Rusnak), 1989–2011 Onufry (Łehki), od 2012
Przypisy
*