Instrukcja techniczna B-IX – archiwalna instrukcja geodezyjna stosowana w Polsce, będąca częścią przepisów Pomiary szczegółowe (dział "B" Powszechnych Przepisów o Pomiarach Kraju) i obowiązująca w latach 1959–1979, zatwierdzona i wprowadzona obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (GUGiK) z 5 marca 1959 w sprawie wprowadzenia instrukcji "Pomiary uzupełniające i aktualizacja map i operatów"na podstawie dekretu z 13 czerwca 1956 o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej. Dz.U. nr 25, poz. 115.
Instrukcja została opracowana w 1958 w Biurze Techniki GUGiK przez W. Kownackiego i uzupełniona na podstawie opinii Komisji do Spraw Instrukcji Technicznych GUGiK.
Instrukcja B-IX zawiera zbiór, jednolitych pod względem merytorycznym, technicznym i porządkowym, wytycznych dotyczących zasad: aktualizacji map wielkoskalowych przeznaczonych do celów gospodarczych przystosowania istniejących map wielkoskalowych do ściśle określonych zadań gospodarczych aktualizacji operatów technicznych w zakresie szczegółowej osnowy geodezyjnej aktualizacji operatów ewidencji gruntów i budynków odnowienia map i operatów wykonywania pomiarów uzupełniających dla celów gospodarczych
Instrukcja zawiera ponadto szczegółowe przepisy dotyczące: pomiarów uzupełniających zasad opracowania i wyznaczenia projektu na gruncie obliczenia osnowy geodezyjnej kartowania obliczania powierzchni składu operatu uzupełniającego oraz komentarze definiujące: sytuacyjną mapę zasadniczą, jako mapę o treści i formie dostosowanej do głównych potrzeb gospodarczych, stanowiącej podstawowy dokument geodezyjny, podlegający bieżącej aktualizacji i umożliwiający łatwe uzyskanie map pochodnych mapę ewidencji gruntów i budynków, jako mapę pochodną od mapy zasadniczej mapę uzupełniającą, jako mapę uzupełnioną wynikami pomiaru uzupełniającego układ współrzędnych państwowych
Do map wielkoskalowych aktualizowanych zgodnie z tą instrukcją zaliczono: sytuacyjną mapę zasadniczą, mapy pochodne od mapy zasadniczej (w tym mapę ewidencji gruntów i budynków) oraz mapy podkładowe dla celów projektowania i inwentaryzacji.
Obwieszczenie wprowadzające niniejszą instrukcję straciło moc prawną wraz z wprowadzeniem do stosowania instrukcji K-1 (1979) "Mapa zasadnicza" zarządzeniem z 9 lutego 1979 Prezesa GUGiKna podstawie art. 8 ust. 1 dekretu z 13 czerwca 1956 o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej (Dz. U. Nr 25, poz. 115) oraz zarządzenia nr 39 Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 12 grudnia 1972 w sprawie uprawnień Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (Dz. Urz. GUGiK Nr 8, poz. 32).
Zobacz też Standardy techniczne dotyczące geodezji w Polsce
Przypisy
Kategoria:Instrukcje i wytyczne techniczne w geodezji