Alfred Šerko (ur. 16 lipca 1879 w Cerknicy, zm. 14 stycznia 1938 w Lublanie) – słoweński lekarz neurolog i psychiatra, rektor Uniwersytetu Lublańskiego, ojciec lekarza i speleologa Alfreda Šerki młodszego (1910–1948).
Życiorys Syn kupca Franca Šerki i jego żony Zofii z domu ObrezaGorec Sonja: Šerko Alfred st. W: Slovenski Biografski Leksikon 1925–1991.. Do gimnazjum uczęszczał w Lublanie. Od 1897 studiował filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim; po otrzymaniu tytułu doktora filozofii w 1903 roku podjął studia medyczne. Wcześniej zainteresował się psychiatrią, pod wpływem prac Kraffta-Ebinga i Freuda, psychiatrii uczył się u Erwina Stransky’ego. Tytuł doktora medycyny otrzymał w roku 1909. Przez pewien czas uzupełniał studia w Monachium w klinice Emila Kraepelina. Od 1912 do 1914 asystent w klinice neurologicznej Wagnera-Jauregga. W 1914 roku osiadł w Trieście. Powołany na front w 1917, służył jako lekarz wojskowy w Galicji i Karpatach, potem kierował oddziałem psychiatrycznym szpitala garnizonowego w Grazu. W 1919 roku habilitował się w dziedzinie psychiatrii na Uniwersytecie KarolaŠerko, Alfred d. Ä. W: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950, Bd. 12 (Lfg. 56, 2002), s. 187–188..
Profesor neuroanatomii i neurofizjologii, w latach 1930–1932 rektor Uniwersytetu LublańskiegoUniverza v Ljubljani in njeni rektorji. Univerza v Ljubljani, 2010.. Jako psychiatra zajmował się m.in. zagadnieniami symulacji chorób umysłowych, pracując w klinice Kraepelina rozwinął koncepcję parafrenii. W klinice Wagnera-Jauregga zajmował się guzami rdzenia kręgowego. W 1913, opierając się na własnych doświadczeniach, podał klasyczny, cytowany m.in. przez Jaspersa, opis właściwości halucynogennych meskaliny. Z czasem odrzucił psychoanalizę jako metodę terapeutyczną. Sprzeciwiał się ideom eugeniki negatywnej. Autor szkiców literackich i filozoficznych publikowanych w czasopiśmie „Ljubljanski zvon”.
Po jego śmierci poeta Igo Graden napisał wiersz V opombo Alfredu ŠerkuIgo Gruden: V opombo Alfredu Šerku. Sodobnost 6, 1938..
Wybrane prace Im Mescalinrausch. Jahrbücher für Psychiatrie und Neurologie 33, s. 355–366, 1913 Einiges zur Diagnostik der Rückenmarkgeschwülste. 1913 Ueber akute paraphrene Angstpsychose. 1919 Über Simulation von Geistesstörung. Jahrbücher für Psychiatrie und Neurologie 39, s. 213–321, 1919 Ein Fall von familiärer periodischer Lähmung (Oddo-Audibert). Wiener klinische Wochenschrift 32 (47), s. 1138–1140, 1919 Über einen eigenartigen Fall von Geistesstörung. 1919 Die Involutionsparaphrenie. 1919 Ali naj se da na prosto, da se sme uničiti življenje, ki je postalo življenja nevredno?. Društvo Pravnik, 1921 Živčevje človeka, za zdravnike in medicince. V Ljubljani: Zvezna tisk in knjigarna, 1924/1925 O psihoanalizi. Tiskovna zadruga, 1934.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Jugosłowiańscy lekarze Kategoria:Słoweńscy psychiatrzy Kategoria:Słoweńscy neurolodzy Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1938