Jan Mikołajowicz Hajko, znany jako Hajka, Hayka herbu OgończykRodzina, herbarz szlachty polskie, t. V, Warszawa 1908, s. 92. (ur. ok. 1510, zm. ok. 1580Zmarł w 1576: Zmarł w 1577 według W 1577 r. Jan Hajko występuje jako pozwany przez sąsiada właściciel Zbirogów: W 1580 r. mianowano Bohdana Sapiehę jako następcę Hajki na dożywotnim urzędzie kasztelana brzeskiego.) – dworzanin królewski (1546), pisarz wielkoksiążęcy (1554), marszałek hospodarski, koniuszy grodzieński, dzierżawca oszmiański (1555, 1563) i uciański (1558), wilkiejski (1563), krasnosielski (1563), trąbski (1568–1575), kasztelan brzeski (1566–po 1577).
Był synem ziemianina brzeskiego Mikołaja Fedorowicza Hajki, który w 1527 r. otrzymał od króla Zygmunta Starego pięć niezasiedlonych wsi w powiecie wasiliskim.
Za panowania Zygmunta Augusta wielokrotnie posłował do Moskwy (1552, 1556, 1558 i 1559) w sprawie tytułu Iwana Groźnego i ułożenia pokojowych relacji z Rosją. Za pierwszym razem, wobec oporu przed uznaniem tytulatury carskiej, został nawet uwięziony, ale powrócił w 1553 roku.
Na sejmie bielskim 1564 roku był świadkiem wydania przywileju bielskiego przez króla Zygmunta II AugustaStatut Litewski : drugiej redakcyi (1566) = Statutum Lituanicum : alterius editionis, Archiwum Komisji Prawniczej t. VII, Kraków 1900, s. 312.. Był zwolennikiem zacieśnienia związku Polski i Litwy i w 1569 r. podpisał akt unii lubelskiej jako koniuszy grodzieński, dzierżawca trąbski i kasztelan brzeski.
W czasie pierwszego bezkrólewia poparł kandydaturę Henryka Walezego, którego elekcję potwierdziłŚwiętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572–1576, Kraków 1917, s. 150. Podczas drugiego interregnum, jak wielu innych Litwinów, głosował za Ernestem Habsburgiem.
Prawdopodobnie przeszedł z prawosławia na kalwinizmZarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce, Tom 1, a następnie na katolicyzm1573, podpisał protestacyą przeciwko Dyssydentom: Ta okoliczność i druga, że syna posłał do Brunsbergi (Kolegium Jezuitów w Braniewie) pokazują, że Hajko był gorliwym katolikiem:. W 1575 roku w czasie wolnej elekcji głosował na cesarza Maksymiliana II HabsburgaEwa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s. 294..
Poślubił Katarzynę Dowojno, córkę Jana i Anny Piotrówny Niemirowiczówny, siostrzenicę Jana Niemirowicza Pieńki i siostrę cioteczną wojewody połockiego Stanisława DowojnoT. Jaszczołt, Ród Niemiry z Wsielubia – Niemirowiczowie i Szczytowie herbu Jastrzębiec do połowy XVI wieku, [w:] Unia w Horodle na tle stosunków polsko-litewskich, S.Górzynski (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015, s. 236-237.
Miał syna Adama (koniuszego grodzieńskiego), ożenionego z Zofią Agatą Sapiehą II voto za Mikołajem Pacem (córką wojewody mińskiego Bogdana oraz matką Samuela i Stefana Paców)A, Tłomacki, Sapiehowie kodeńscy: historia rodu od kolebki do współczesności, 2009, s. 40.
Przypisy
Kategoria:Członkowie rady hospodarskiej Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Dworzanie królewscy Kategoria:Dzierżawcy (Wielkie Księstwo Litewskie) Kategoria:Elektorzy Henryka III Walezego Kategoria:Elektorzy Maksymiliana II Habsburga Jan Hajko Kategoria:Kasztelanowie brzeskolitewscy Kategoria:Koniuszowie grodzieńscy Kategoria:Marszałkowie hospodarscy Kategoria:Posłowie I Rzeczypospolitej w Carstwie Rosyjskim Kategoria:Starostowie uciańscy Kategoria:Starostowie krasnosielscy Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Zygmunta II Augusta Kategoria:Senatorowie za panowania Henryka III Walezego Kategoria:Senatorowie za panowania Stefana Batorego Kategoria:Sygnatariusze unii lubelskiej 1569 (Wielkie Księstwo Litewskie) Kategoria:Świadkowie przywileju bielskiego 1564 Kategoria:Uczestnicy sejmu bielskiego 1564 Kategoria:Zmarli w 1580 Kategoria:Na podstawie encyklopedii Orgelbranda Kategoria:Urodzeni w XVI wieku