Eparchia saratowska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jej obecnym biskupem ordynariuszem jest metropolita Ignacy (Dieputatow)Саратовская епархия, zaś funkcję katedry pełni sobór Trójcy Świętej w SaratowieМитрополит Саратовский Лонгин совершил великое освящение Свято-Троицкого кафедрального собора г. Саратова.
Eparchia powstała w 1828 poprzez wyodrębnienie z eparchii penzeńskiej i saratowskiej. W 1918 na jej terytorium funkcjonowało 891 świątyń, 15 klasztorów oraz pustelnia. Po rewolucji październikowej, do 1937, wszystkie z nich zostały zamknięte (zniszczone lub zaadaptowane na magazyny, kluby, szpitale, więzienia). Cerkiew odzyskała część obiektów sakralnych po zmianie polityki państwa radzieckiego wobec Kościoła w czasie II wojny światowej: w 1944 w obwodzie saratowskim działały 4 świątynie, w 1955 – 15. Reaktywacje parafii prawosławnych na szerszą skalę miały jednak miejsce dopiero po 1988.
Eparchia dzieli się na 13 dekanatów. Ponadto na jej terytorium działają następujące klasztory: Irgiski Monaster Zmartwychwstania Pańskiego w Bieriegowym, męski Monaster św. Mikołaja w Saratowie, męski Monaster Przemienienia Pańskiego w Saratowie, męski Monaster św. Aleksego w Saratowie, żeński Monaster św. Mikołaja w Monastyrskim, żeński Monaster św. Sergiusza z Radoneża w Aleksiejewce, żeński
Biskupi saratowscy Mojżesz (Bogdanow-Płatonow-Antipow), 1828–1832 Jakub (Wieczerkow), 1832–1847 Atanazy (Drozdow), 1847–1856 Joannicjusz (Gorski), 1856–1860 Eutymiusz (Wielikow), 1860–1863 Joannicjusz (Rudniew), 1864–1873 Tichon (Pokrowski), 1873–1882 Paweł (Wilczinski), 1882–1889 Abraham (Letnicki), 1889–1893 Mikołaj (Nalimow), 1893–1899 Jan (Kratirow), 1899–1903 Hermogen (Dołganiow), 1903–1912 Aleksy (Dorodnicyn), 1912–1914 Palladiusz (Dobronrawow), 1914–1917 Dosyteusz (Protopopow), 1917–1927 Tadeusz (Uspienski), 1927–1928 Serafin (Aleksandrow), 1928–1933 Atanazy (Malinin), 1933–1935 Serafin (Siliczew), 1935–1937 Andrzej (Komarow), 1941–1942 Grzegorz (Czukow), 1942–1944 Paisjusz (Obrazcow), 1944–1947 Borys (Wik), 1947–1949 Guriasz (Jegorow), 1953–1954 Beniamin (Miłow), 1955 Beniamin (Fiedczenkow), 1955–1958 Palladiusz (Szerstiennikow), 1958–1963 Bartłomiej (Gondarowski), 1963–1964 Pimen (Chmielewski), 1965–1993 Nektariusz (Korobow), 1994 Aleksander (Timofiejew), 1995–2003 Longin (Korczagin), 2003Лонгин, митрополит Саратовский и Вольский (Корчагин Владимир Сергеевич)–2020 Ignacy (Dieputatow), od 2020
Przypisy
*