Relator, konektor – nieodmienna część mowy w przypadku gdy pochodzi od przysłówków i odmienna gdy pochodzi od rzeczowników, przymiotników i liczebników. Jest wskaźnikiem zespolenia (relacji) w zdaniach złożonych względnych, tzn. spaja zdanie podrzędne z jednym ze składników zdania bezpośrednio nadrzędnego, nie wchodzi w związki składniowe.
Relator wprowadza części zdania lub określa relacje między nimi.
Cechy relatora nie odpowiada żadne na pytanie, nie odmienia się przez rodzaje i nie posiada rodzaju, nie odmienia się przez przypadki, liczby, czasy, osoby, tryby, nie tworzy związków składniowych i semantycznych (z wyjątkiem tzw. czasowników wykrzyknikowych), jest samodzielna składniowo i znaczeniowo, wyraża uczucia, wolę, apele, naśladuje dźwięki, występuje poza zdaniem, z wyjątkiem czasowników wykrzyknikowych, które mogą pełnić rolę orzeczenia część mowy asyntagmatyczna.
Typy relatora W klasyfikacji tradycyjnej relatorowi odpowiadają zaimki względne:
przymiotne jaki który czyj rzeczowne kto co przysłowne jak gdzie kiedy skąd którędy dokąd
Przykłady zastosowań Jutro pójdę tam, gdzie wczoraj była Małgosia. Zrobię to zadanie, kiedy wrócę do domu.
Kategoria:Części mowy