thumb|Grób Jerzego Wieniawa-Długoszowskiego (1898–1931) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jerzy Józef Wieniawa-Długoszowski (ur. 19 grudnia 1898 w Częstochowie, zm. 11 maja 1931 w Grudziądzu) – major pilot Wojska Polskiego II RP, uczestnik I wojny światowej oraz wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Wywodził się z rodziny o patriotycznych tradycjach. Potomek powstańców listopadowych i styczniowych. Kuzyn Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego. Jako nastolatek wziął udział w I wojnie światowej. Walczył w szeregach 1 pułku ułanów Legionów Polskich pułkownika Władysława Beliny-Prażmowskiego. Wraz z 1 pułkiem dotarł na Wołyń. W 1917 internowany w obozie w Szczypiornie. Wolność odzyskał w 1918. Jako podporucznik pilot walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.
W 1920 awansował do stopnia kapitana i podjął pracę w Szefostwie Lotnictwa. Następnie sprawował funkcję instruktora w Bydgoskiej Szkole Pilotów. Od 1922 w 1 pułku lotniczym. Rok później był dowódcą 122. eskadry myśliwskiej. W 1925 mianowany dowódcą 121. eskadry myśliwskiej. 1 września 1928 objął dowództwo III dywizjonu myśliwskiego 1 pułku lotniczego. 18 lutego 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 2. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych.
Zginął 11 maja 1931 pod Grudziądzem podczas lotu ćwiczebnego samolotem typu Blériot-SPAD S.51C1. W pobliżu wsi Michale nastąpiła awaria silnika jego samolotu, a maszyna zderzyła się z linią wysokiego napięcia i wpadła do stawu. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 15A-3-12)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Mąż Hanny z Zielińskich, ojciec Andrzeja i Marka Długoszowskich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8089 (27 lipca 1922) Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Polowa Odznaka Pilota nr 35 (11 listopada 1928) Krzyż Kawalerski Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia) rumuńska Odznaka Pilota (1929) łotewska Odznaka Lotnicza (pośmiertnie, 11 listopada 1931)
Przypisy
Bibliografia
Jerzy Wieniawa-Długoszowski Kategoria:Dowódcy 111 Eskadry Myśliwskiej Kategoria:Dowódcy 112 Eskadry Myśliwskiej (1 plot) Kategoria:Legioniści internowani po kryzysie przysięgowym w Szczypiornie Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Majorowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Pilota Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary katastrof lotniczych w Polsce Kategoria:Piloci 18 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Polscy lotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918