Trzeci wiek, także jesień życia – eufemistyczne określenie starości (podeszłego wieku), najczęściej po przejściu na emeryturę.
Termin ten stosuje się co najmniej w dwóch znaczeniach: W terminologii ekonomicznej umownym trzecim wiekiem jest okres poprodukcyjny człowieka, czyli najczęściej po 60–65 latach życia, w przeciwieństwie do okresu przedprodukcyjnego i produkcyjnego.
W znaczeniu społeczno-biologicznym jest to trzeci i ostatni okres po młodości (niepełnoletniość, niedojrzałość) i wieku średnim (pełnoletniość, zakładanie rodziny i wychowywanie potomstwa). W tym znaczeniu do okresu tego zalicza się umownie ludzi po 50. roku życia.
Trzeci wiek jest zwykle uznawany za ostatni etap życia człowieka. Od niedawna mówi się jednak coraz częściej o okresie czwartego wieku: późnej starości (po 80. roku życia).
Zobacz też uniwersytet trzeciego wieku
Przypisy
Linki zewnętrzne na www.sprawy-generalne.brpo.gov.pl 2011-08-19 Informacja na temat podejmowanych w Polsce działań na rzecz osób starszych – realizacja Madryckiego Planu Działania na www.mpips.gov.pl, 2011 Dellara F. Terry i wsp.: Disentangling the Roles of Disability and Morbidity in Survival to Exceptional Old Age. „Archives of Internal Medicine”, 11 lutego 2008, 168 (3), s. 277–283 Rachel S. Newson i wsp.: Predicting survival and morbidity-free survival to very old age. „Age” (Dordrecht, Netherlands)), grudzień 2010, 32 (4), s. 521–534 Zofia Szarota (Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie): Demograficzny obraz polskiej starości. Wykład na www.utw.up.krakow.pl Piotr Szukalski: Ludzie bardzo starzy we współczesnej Polsce. „Przegląd Socjologiczny”, 2013, 62 (2), s. 33–54
Kategoria:Psychologia rozwoju człowieka Kategoria:Psychologia społeczna Kategoria:Socjologia pracy Kategoria:Demografia