Colin Edwards II (ur. 27 lutego 1974 roku w Houston w stanie Teksas) – amerykański motocyklista. Dwukrotny mistrz świata serii World Superbike z 2000 i 2002 roku.
Kariera Początki Colin karierę rozpoczął od startów w motocrossie. Szybko zaczął osiągać sukcesy w krajowych zawodach. W wieku 14 lat postanowił jednak zrezygnować z tej profesji. W roku 1990 uczestniczył wraz z ojcem w wyścigu drogowym, co zainspirowało go do rozpoczęcia kariery wyścigowej. W sezonie 1992 stał się profesjonalnym zawodnikiem, debiutując w amerykańskich wyścigach Superbike. W tym samym roku został mistrzem w klasie 250 cm³. W latach 1993–1994 w najwyższej kategorii zajmował odpowiednio 6. i 5. miejsce w ogólnej punktacji.
World Superbike (1995–2002) Starty na Yamasze (1995–1997) W sezonie 1995 Amerykanin zadebiutował w mistrzostwach świata Superbike. Na motocyklu Yamahy uzyskał najszybsze okrążenie wyścigu (na torze Brands Hatch), natomiast podczas zmagań na obiekcie Monza po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecią lokatę. Zmagania zakończył na 11. pozycji. W drugim roku startów został sklasyfikowany na 6. miejscu (sześciokrotnie stawał na podium). Dwukrotnie sięgnął po pole position (w Australii oraz w Indonezji), jednakże ani razu nie zdołał utrzymać pierwszej lokaty. Rok 1997 stał pod znakiem poważnej kontuzji w piątej eliminacji sezonu, na torze Monza, w wyniku której Colin był zmuszony wycofać się z rywalizacji (zastąpił go Japończyk Noriyuki Haga). Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął 12. pozycję.
Starty na Hondzie (1998–2002) Wraz z powrotem do zdrowia, Edwards od kolejnego sezonu reprezentował stajnię zaopatrzoną w motocykle Hondy. Na nieszczęśliwym dla siebie włoskim obiekcie po raz pierwszy w karierze stanął na najwyższym stopniu podium, od razu wygrywając dwa wyścigi. Trzecią wygraną uzyskał na brytyjskim Brands Hatch. Sezon zakończył na 5. pozycji.
W roku 1999 był jednym z czołowych kierowców serii, ostatecznie kończąc rywalizację na drugim miejscu (przegrał jedynie z Brytyjczykiem Carlem Fogartym). W ciągu sezonu dziesięciokrotnie stawał na podium, z czego sześć razy na najwyższym stopniu. W sezonie 2000 po raz pierwszy w karierze został mistrzem świata. Jego największym rywalem okazał się Japończyk Noriyuki Haga, który jednak miał wiele problemów, związanych z wykryciem w jego organizmie niedozwolonego środka. Przed ostatnią rundą sezonu Amerykanin prowadził w klasyfikacji, a w związku z karą absencji Japończyka podczas rundy w Wielkiej Brytanii, Colin na tor Brands Hatch jechał jako zdobywca tytułu. Mając na koncie siedem zwycięstw, po raz ósmy triumfował w ostatnim wyścigu sezonu.
W sezonie 2001 "Texas Tornado" utracił tytuł mistrzowski na rzecz Australijczyka Troy Baylissa. W trakcie zmagań czterokrotnie stawał na najwyższym stopniu podium. Rok 2002 był ostatnim w karierze Amerykanina w tej serii. Ponownie jego największym konkurentem okazał się Bayliss, który zdominował pierwszą część sezonu (Edwards odniósł zaledwie dwa zwycięstwa, podczas gdy Troy aż czternaście). Od drugiego wyścigu w USA Colin zanotował jednak aż dziewięć zwycięstw z rzędu. Ostatecznie pokonał Australijczyka różnicą zaledwie jedenastu punktów. Zwyciężył łącznie w jedenastu wyścigach, osiągając rekordową sumę 552 punktów. W całym sezonie tylko w pierwszym wyścigu nie stanął na podium, zajmując czwartą pozycję.
MotoGP (2003-) Starty na Aprilii (2003) W roku 2003 Colin postanowił spróbować swych sił w motocyklowych mistrzostwach świata, podpisując kontrakt z włoską ekipą Alice Aprilia. Amerykanin w pierwszym wyścigu uplasował się na szóstej pozycji. Wyścig przebiegał jednak w tragicznych okolicznościach, pod znakiem śmiertelnego wypadku Japończyka Daijirō Katō. W dalszej części sezonu nie radził już sobie tak dobrze, będąc jeszcze tylko czterokrotnie w pierwszej dziesiątce. Za sukces Edwards mógł jednak uznać triumf nad zespołowym partnerem, byłym rywalem z WSBK – Japończykiem Hagą. Ostatecznie zmagania zakończył na 13. miejscu.
Starty na Hondzie (2004) W 2004 Amerykanin dostał szansę startów w konkurencyjnej stajni Telefonica Movistar Honda. Przez cały sezon Colin prezentował równą formę, klasyfikując się w większości wyścigów w czołowej ósemce. Podczas GP Wielkiej Brytanii oraz Kataru po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując dwukrotnie drugie miejsce (w obydwu rundach uzyskał najszybsze okrążenie). Rywalizację zakończył na 5. lokacie.
Starty na fabrycznej Yamasze (2005–2007) W 2005 roku Edwards został partnerem czterokrotnego wówczas mistrza świata Valentino Rossiego. Zgodnie z oczekiwaniami "Texas Tornado" pozostał wyraźnie w cieniu wybitnego Włocha, stając zaledwie trzykrotnie na podium (w GP Francji i Holandii był trzeci, natomiast w USA drugi). Spośród siedemnastu wyścigów, tylko w jednym (na rodzimym torze) Colin znalazł się przed Rossim. Był to jednak najlepszy sezon w karierze Amerykanina, który rywalizację zakończył tuż za podium, na 4. lokacie.
W sezonie 2006 zespół zmagał się z szybką degradacją opon przez maszynę YZR-M1. Amerykanin znalazł się na podium w jednym wyścigu, zajmując na technicznym obiekcie Istanbul Park trzecią pozycję. Podczas GP Holandii Colin był bliski zwycięstwa, jednakże w wyniku agresywnej walki z Nicky Haydenem, stracił panowanie nad motocyklem i upadł na deski. Ostatecznie zdołał dojechać na trzynastej lokacie. Nierówny sezon ukończył na 7. miejscu.
Rok 2007 był ostatnim dla Colina w zespole trzech skrzyżowanych kamertonów. Ponownie ekipa miała problemy z zarządzaniem ogumieniem Michelin. Amerykanin osiągnął jednak sukces w postaci dwóch pole position, odpowiednio we Francji (stracił szansę na dobry rezultat, w wyniku błędnej strategii) oraz w Wielkiej Brytanii. Dwukrotnie stawał na podium, po raz pierwszy w drugiej eliminacji na torze w Hiszpanii. Drugi raz w deszczowych warunkach na torze Donington Park. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 9. pozycji.
Starty na satelickiej Yamasze (2008–2011) W sezonie 2008 Edwards stracił posadę w fabrycznej ekipie Yamahy, na rzecz debiutanta Jorge Lorenzo. Sam znalazł się we francuskiej stajni Tech3, używającej motocykli tej firmy. Colin dwukrotnie dojeżdżał na najniższym stopniu podium (we Francji oraz Holandii). Był przy tym lepszy od zespołowego partnera Jamesa Toselanda, który debiutował w tej serii i również był dwukrotnym czempionem WSBK. Sezon ukończył na 7. lokacie.
thumb|300px|Colin Edwards podczas GP Holandii w 2009 roku Rok 2009 był jeszcze lepszy w wykonaniu Colina, który okazał się najlepszym satelickim kierowcą w stawce i wyraźnie pokonał Toselanda. W całym sezonie tylko trzykrotnie był poza czołową siódemką (w San Marino zmagań nie ukończył), a podczas GP USA osiągnął jedyne podium, zajmując drugą lokatę. Ostatecznie rywalizację ukończył na wysokim 5. miejscu, pokonując zaledwie jednym punktem fabrycznego kierowcę Hondy – Andreę Dovizioso.
Sezon 2010 był rozczarowujący dla Amerykanina, który pozostał w cieniu swojego partnera i rodaka – debiutanta Bena Spiesa. W trakcie zmagań tylko w jednym wyścigu "Texas Tornado" pokonał "Big Bena" – miało to miejsce na torze Motegi, gdzie Edwards osiągnął również najwyższe w sezonie piąte miejsce. Ostatecznie rywalizację zakończył na 11. miejscu, w porównaniu z szóstą zespołowego partnera. Przystępując do ostatniego sezonu z Tech 3, Edwards dostał do pomocy nowego kolegę zespołowego, Cala Crutchlowa, Brytyjczyk zmienił serię z WSBK na MotoGP. Z ważniejszych wydarzeń na pewno należy wymienić kontuzję obojczyka, jakiej doznał Amerykanin podczas sesji treningowej przed Grand Prix Katalonii, wstawiono jemu tytanową płytkę. Już 9 dni później, w pierwszym wyścigu po powrocie, Edwards zaliczył podium (3. miejsce), wykorzystał upadki czołowych zawodników m.in. Jorge Lorenzo oraz Marco Simoncellego, i fakt, że warunki atmosferyczne były wyjątkowo niesprzyjające (mocno padający deszcz).
Innym, niestety niechlubnym wydarzeniem był wypadek, o którym warto wspomnieć. Brał w nim udział Edwards, Valentino Rossi oraz Marco Simoncelli, ten ostatni nie wyszedł z tego cało i zmarł na skutek poniesionych obrażeń, Edwards natomiast wycofał się z ostatniej rundy sezonu z powodu urazu lewego barku, zastąpił go rodak, Josh Hayes.
Kategoria CRT (2012−2013) 2012 i 2013 spędził z teamem CRT, NGM Mobile Forward Racing, który ciągle eksperymentował odnośnie do ram motocykla, wpierw Edwards męczył się z Suterem, a najwyższa pozycja, jaką osiągnął w wyścigu, to 11. miejsce (San Marino). W 2013, po wielu prośbach, Colin dostał wreszcie inną ramę, konkretnie od FTR, o której zawsze wypowiadał z szacunkiem i uznaniem, odrzucił także jednostkę napędową BMW i korzystał z silnika Kawasaki. Najlepszy rezultat przyszedł podczas Grand Prix Barcelony (9. miejsce), Edwards poprawił się o 6 pozycji w generalce względem 2012 i skończył 14, łącznie gromadząc 41 punktów.
Powrót na Yamahę M1 (2014-) Nagrodą za dwa lata spędzone w kategorii CRT miała być umową zawarta pomiędzy NGM a Yamahą na leasingowanie ramy, silnika i wahacza z motocykla Yamaha YZR-M1, coś, o czym sam Edwards wielokrotnie wspominał przy okazji słabszych występów w 2012 i 2013. W sezonie 2014 startował tylko do GP Indianapolis.
Inne serie wyścigowe Suzuka 8h Colin oprócz regularnych startów w MotoGP oraz WSBK, brał udział również w wyścigu długodystansowym – Suzuka 8h. Triumfował w niej trzykrotnie – w 1996 z Noriyuki Hagą, w 2000 z Valentino Rossim oraz w sezonie 2002 z Daijirō Katō.
Race of Champions Edwards wziął udział również w dwóch edycjach "Wyścigu Mistrzów" (w roku 2000 i 2002). W drugim podejściu wraz z kierowcami NASCAR – Jimmie Jonhsonem oraz Jeffem Gordonem – wygrał Puchar Narodów.
Statystyki WSBK Poszczególne sezony SezonMotocyklWyścigiZwycięstwaPodiaPPNOPktPoz. koń.WCh 1995 Yamaha 20 0 2 0 1 141 11 – 1996 Yamaha 20 0 7 2 0 248 5 – 1997 Honda 8 0 1 0 1 79 12 – 1998 Honda 24 3 6 0 0 277.5 5 – 1999 Honda 26 5 10 2 3 361 2 – 2000 Honda 26 8 12 6 6 400 1 1 2001 Honda 25 4 12 0 4 333 2 – 2002 Honda 26 11 25 5 8 552 1 1 Ogółem 175 31 75 15 23 2391.5 2
Wyniki wyścigów Rok Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Poz. Pkt R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 R1 R2 1999 Honda RSA5 RSA4 AUS3 AUS3 GBR3 GBR1 ESPRet ESP1 ITA2 ITA2 GERRet GER4 SMR6 SMR7 USA4 USA5 EUR1 EUR1 AUT1 AUT8 NED5 NED5 GER4 GER5 JPN9 JPN9 2 361 2000 Honda RSA1 RSA1 AUS5 AUS5 JPN5 JPN3 GBR1 GBRRet ITA2 ITA1 GER4 GER2 SMRRet SMR10 ESP5 ESP4 USA2 USA4 GBR10 GBR6 NED1 NED5 GER1 GER1 GBR8 GBR1 1 400 2001 Honda ESP6 ESP4 RSA1 RSARet AUS1 AUSC JPN12 JPN13 ITA2 ITA2 GBR5 GBR6 GER1 GER3 SMR3 SMR11 USA6 USA6 GBR3 GBR5 GER1 GER2 NED3 NED10 ITA3 ITARet 2 333 2002 Honda ESP4 ESP3 AUS2 AUS2 RSA2 RSA3 JPN1 JPN2 ITA3 ITA2 GBR1 GBR2 GER2 GER2 SMR2 SMR2 USA3 USA1 GBR1 GBR1 GER1 GER1 NED1 NED1 ITA1 ITA1 1 552
Motocyklowe Grand Prix Poszczególne sezony SezonKlasaMotocyklZespółWyścigZwycięstwaPodiaPPNOPktPoz. koń.WCh 2003 MotoGP Aprilia RS3 Cube Aprilia 16 0 0 0 0 62 13 – 2004 MotoGP Honda RC211V Gresini Racing 16 0 2 0 2 157 5 – 2005 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 0 3 0 1 179 4 – 2006 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 0 1 0 0 124 7 – 2007 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 18 0 2 2 0 124 9 – 2008 MotoGP Yamaha YZR-M1 Tech 3 18 0 2 1 0 144 7 – 2009 MotoGP Yamaha YZR-M1 Tech 3 17 0 1 0 0 161 5 – 2010 MotoGP Yamaha YZR-M1 Tech 3 18 0 0 0 0 103 11 – 2011 MotoGP Yamaha YZR-M1 Tech 3 15 0 1 0 0 9 109 – 2012 MotoGP Suter MMX1 Forward Racing 16 0 0 0 0 27 20 – 2013 MotoGP FTR Kawasaki Forward Racing 18 0 0 0 0 41 14 – 2014 MotoGP Forward Yamaha Forward Racing 10 0 0 0 0 11 22 – Ogółem 196 0 12 3 3 1242 0
Poszczególne statystyki KlasaSezon1 GP1 Pod1 WinWyścigZwycięstwaPodiaPPNOPktWCh MotoGP od 2003 2003 Japonia 2004 Wielka Brytania N/A 196 0 12 3 3 1242 0 Ogółem 196 0 12 3 3 1242 0
Wyniki wyścigów