thumb|Grób generała na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie Safarbek Towsaltanowicz Malsagow, Safar-Bek Malsag, ros. Сафарбек Товсолтанович Мальсагов (ur. we Władykaukazie, zm. w 1944 w Warszawie) – rosyjski generał, emigracyjny działacz społeczny w okresie międzywojennym i podczas II wojny światowej

Życiorys Był z pochodzenia Inguszem. Ukończył szkołę realną we Władykaukazie. W 1885 wstąpił do armii rosyjskiej. Służył w 45 Dragońskim Pułku Siewierskim. Rok później odkomenderowano go do Jelizawietgradzkiej Szkoły Junkrów Kawalerii. Po jego ukończeniu służył jako junkier w 9 Dragońskim Pułku Jelizawetgradzkim. Następnie został porucznikiem w Dagestańskim Pułku Kawalerii. Objął dowodzenie sotnią i został przewodniczącym pułkowego sądu polowego. W 1904 został awansowany do stopnia podpułkownika. Od 1907 był zastępcą dowódcy Dagestańskiego Pułku Kawalerii.

W 1909 awansował na pułkownika. Od 1911 dowodził Osetyjskim Dywizjonem Kawalerii 3 Kaukaskiej Dywizji Kozackiej. Brał udział w I wojnie światowej. Walczył na froncie południowo-wschodnim. Na pocz. 1915 objął dowodzenie 1 Dagestańskiego Pułku Kawalerii. W sierpniu tego roku został odznaczony Orderem Św. Włodzimierza 4 klasy. Na przełomie 1915/1916 czasowo dowodził 2 Brygadą Kawalerii 3 Kaukaskiej Dywizji Kozackiej. W poł. 1916 został generałem majorem. Pod koniec 1916 objął dowodzenie 1 Brygady Kawalerii 3 Kaukaskiej Dywizji Kozackiej, zaś wiosną 1917 grupy bojowej złożonej z jego brygady, trzech pułków strzeleckich, Osetyjskiej Brygady Pieszej i dywizjonu artylerii.

Latem 1918 powrócił na północny Kaukaz, gdzie przystąpił do formowanej przez gen. Antona Denikina Armii Ochotniczej. Od wiosny 1919 pełnił funkcję komendanta wojskowego Inguszetii. Po wybuchu powstania antydenikinowskiego latem 1919 odszedł do rezerwy. W 1920 udał się na emigrację. Zamieszkał we Francji. Pracował w Paryżu jako zwykły robotnik w zakładach włókienniczych. W 1937 przeniósł się do Polski. Zaangażował się w działalność Międzynarodowego Czerwonego Krzyża.

Po zaatakowaniu ZSRR przez wojska niemieckie 22 czerwca 1941 objeżdżał wraz z innymi emigracyjnymi działaczami północnokaukaskimi obozy jenieckie, doprowadzając do uwalniania czerwonoarmistów pochodzących z północnego Kaukazu. Od końca 1943 współpracował z Północnokaukaskim Komitetem Narodowym z siedzibą w Berlinie. Jednocześnie od samego początku wojny starał się jak najbardziej odżegnywać od współdziałania z Niemcami.

Został pochowany na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie.

Przypisy

Bibliografia Русская военная эмиграция 20-х – 40-х годов. t. 1, 1998

Linki zewnętrzne Biografia Safarbeka T. Malsagowa (jęz. rosyjski)

Kategoria:Absolwenci Jelizawietgradzkiej Szkoły Kawalerii Kategoria:Generałowie majorowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Ingusze Kategoria:Ludzie urodzeni we Władykaukazie Kategoria:Pochowani na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1944