thumb|200px|Porwik, rekonstrukcja wedle dyplomu nobilitacyjnego thumb|200px|Herb rodziny Escuyer z Fryburga Porwik – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania, wedle oryginalnego wizerunku z dyplomu nobilitacyjnego:
W polu srebrnym orzeł srebrny, pod którym trzy owale złote, z których pierwszy z dwoma słupami czerwonymi, drugi z trzema pasami błękitnymi, trzeci z dwoma skosami czerwonymi. Wszystkie linie krzywe. Nad tarczą hełm w koronie bez klejnotu. labry nieznanej barwy.
Juliusz Karol Ostrowski pisze o kulach, nie owalach.
Znany jest herb szwajcarskiej rodziny Escuyer z Freibourga, gdzie orzeł jest czarny i posadowiony jakby na cienkiej belce. Czarny orzeł w srebrnym polu jest właściwszy z punktu widzenia alternacji heraldycznej.
Tadeusz Gajl ukazuje herb bez labrów. Ponadto, jego orzeł ma złoty dziób i szpony.
Najwcześniejsze wzmianki Nadany Wojciechowi Mikołajowi d'Escuyer w 1788, potwierdzony 12 listopada 1790. Potwierdzenie przysięgi z 11 listopada 1791. Biorąc pod uwagę istnienie praktycznie identycznego herbu szwajcarskiej rodziny Escuyer, właściwsze byłoby określenie tego nadania indygenatem niż nobilitacją.
Herbowni Ponieważ herb pochodził z nobilitacji osobistej, prawo do niego ma tylko jedna rodzina herbownych (herb własny):
d'Escuyer.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Herby z nobilitacji Kategoria:Herby własne