– mistrz zen szkoły rinzai.
Życiorys Urodził się 20 listopada 1327 we wsi Naka (obecnie Nakai) w samurajskim rodzie Fujiwara pod koniec ery Kamakura w prowincji Sagami (obecnie prefektura Kanagawa) za panowania cesarza Go-Daigo, w czasach trwających wojen domowych.
Bassui był sierotą porzuconym przez swoją matkę tuż po urodzeniu. Został cudem ocalony i wychowany w tajemnicy przez służącego rodu. W wieku 29 lat został formalnie mnichem buddyjskim. Znany był z niechęci do aspektu rytualnego i zasadniczą wagę przywiązywał do siedzącej medytacji. Zakończył trening zen pod przewodnictwem jednego z bardziej znanych nauczycieli owych czasów – mistrza zen Kakumyō Kohō (1271–1361), który nadał mu imię Dharmy „Bassui”, co dosłownie oznacza „wysoko ponad przeciętnością”.
Gdy miał lat pięćdziesiąt, na miejscu jego skromnego szałasu w okolicy miasta Enzan, w okręgu Yamanashi, na darowanej przez gubernatora okręgu ziemi, powstał istniejący do dziś klasztor Kogaku, w którym Bassui zgodził się zostać rōshim. W czasach największego rozkwitu przebywało tam około tysiąca mnichów i świeckich.
Rōshi Tokushō Bassui zmarł 10 marca 1387 w Kogaku-ji, gdy siedząc w pozycji medytacyjnej zwrócił się do zgromadzenia uczniów:
Powtórzył to głośno i ze spokojem zmarł.
Spuścizna Bassui nie był płodnym pisarzem. Do dziś dzięki jego biografowi i spadkobiercy Tsūhō Myōdō zachował się szereg listów adresowanych do jego wyznawców; mów i pouczeń z czasów, gdy był opatem w Kogaku-ji, zawartych w dziele Enzan Wadeigassui Shū (Błoto i woda z Enzan). Najbardziej znana jest jednak Mowa Dharmy o Jednym Umyśle. Obserwowany obecnie renesans związany z osobą rōshiego Tokushō Bassui wynika właśnie między innymi z tego ostatniego tekstu zwanego popularnie Jeden Umysł, który stanowi do dziś inspirację dla uczennic i uczniów, jak również jest wykorzystywany przez zachodnich nauczycieli zen.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju. 51/24. Tiantong Rujing (1163–1228) 52/25/1. Eihei Dōgen Kigen (1200–1253) Japonia. Szkoła sōtō 53/26/2. Sōkai 53/26/2. Senne (Yōkōan) 54/27/3. Kyōgō (Yōkōan) 53/26/2. Shinchi Kakushin (1207–1280) 53/26/2. Kangan Giin (1217–1300) (Daijiji) 54/27/3. Shidō Shōyū (zm. 1301 (Daijiji) 54/27/3. Tetsuzan Shian (Daijiji) 55/28/4. Gishō 56/29/5. Hohan 57/30/6. Gyokukan 58/31/7. Senten 55/28/4. Daiko 56/29/5. Gikai 57/30/6. Meishitsu 55/28/4. Ten’an 56/29/5. Chōkei 57/30/6. Ryōshitsu 55/28/4. Shiryō 56/29/5. Mutō 54/27/3. Ninnō Jōki 55/28/4. Gen’e 56/29/5. Zuiseki 56/29/5. Sansen 55/28/4. Saijū 55/28/4. Giyū 56/29/5. Baiin 55/28/4. Mōan 55/28/4. Kozen 55/28/4. Tekiden 55/28/4. Etsuō 54/27/3. Gukoku 55/28/4. Musetsu 56/29/5. Meian 53/26/2. Eihei Koun Ejō (1198–1280) (Eiheiji) 54/27/3. Gien (zm. 1314) (Eiheiji) 54/27/3. Jakuen (chin. Jiyuan) (1207–8.10.1299) (Hōkyōji) 55/28/4. Giun (Hōkyōji) 56/29/5. Donki (Hōkyōji) 54/27/3. Daijo Tettsū Gikai (1219–1309) (Daijōji) 55/28/4. Eiko Keizan Jōkin (1267–1325) (Daijōji) 56/29/5. Kohō Kakumyō (1271–1361) 57/30/6. Bassui Tokushō (1327–1387) 56/29/5. Koan Shikan (zm. 1341) 56/29/5. Genka Tekkyō (zm. 1321) 57/30/6. Genshō Chinzan 56/29/5. Mugai Chikō (zm. 1351)
Zobacz też Zen buddyzm
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Japońscy mistrzowie zen Kategoria:Urodzeni w 1327 Kategoria:Zmarli w 1387