Augustyn Piecha ps. Górnik (ur. ok. 1840 w Łaziskach Dolnych (dzisiejszej dzielnicy Łazisk Górnych), zm. 1940) – polski pisarz ludowy i animator kultury polskiej związany ze Śląskiem. Z zawodu był górnikiem.
Życiorys Urodził się ok. 1840 w wielodzietnej rodzinie chłopskiej, miał sześciu braci. Po ukończeniu szkoły ludowej został górnikiem, jednocześnie kształcąc się dalej samodzielnie. Udzielał się aktywnie w polskim ruchu kulturalnym – rozprowadzał książki i prasę, współtworzył towarzystwa robotnicze, organizował amatotskie przedstawienia teatralne. Ze względu na swoją działalność wielokrotnie musiał zmieniać miejsce pobytu; najdłużej mieszkał w Świętochłowicach i Roździeniu. Posyłał korespondencje m.in. do "Gazety Górnośląskiej" i "Katolika", na łamach tych pism zamieszczał też swoje utwory: Do dzieci ("Gazeta Górnośląska", 1881, nr 51), Śpiewka żniwna ("Gazeta Górnośląska", 1881, nr 59), Cóż Wam się zda, mili bracia... ("Katolik", 1884, nr 60). Utwory Piechy znalazły się także w antologii Śląscy pisarze ludowi (1800–1914) (Wrocław 1968) w opracowaniu Jadwigi Kucianki. Po 1922, być może ze względu na wiek, prawdopodobnie już nie pisał.
Bibliografia Maria Buszman, Piecha Augustyn, pseudonim Górnik (ok. 1840–1940), samorodny pisarz ludowy, animator kultury polskiej, górnik, w: Słownik pisarzy śląskich, tom 3 (pod redakcją Jacka Lyszczyny i Dariusza Rotta), Katowice 2010, s. 96–97
Kategoria:Ludzie urodzeni w Łaziskach Średnich Kategoria:Polscy działacze kulturalni Kategoria:Polscy górnicy Kategoria:Polscy poeci ludowi Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1940