Męczennicy z Paryża (Męczennicy paryscy) – grupa beatyfikowanych męczenników, zamordowanych w Paryżu we wrześniu 1792 roku w czasie tak zwanych masakr wrześniowych. W czasie rewolucji francuskiej w wyniku antykatolickich prześladowań religijnych, jak się szacuje, zginęło kilkanaście tysięcy osób, z których za męczenników Kościół katolicki uznał 16 karmelitanek z Compiègne, 19 osób z Laval, zakonnice z Orange, 64 ofiary deportacji i grupę zakonnic z Valenciennes. Największą grupę beatyfikowanych stanowią Męczennicy z Paryża.
Geneza męczeństwa W Paryżu w dniach od 2 do 6 września 1792 roku zamordowano około 1400 osób. W gronie tym znajdowało się 300 duchownych i zakonników odmawiających złożenia przysięgi konstytucyjnej.
W pierwszej połowie sierpnia w przylegającym do opactwa Saint-Germain-des-Prés więzieniu zaczęto przetrzymywać tzw. „podejrzanych”, a gdy zabrakło miejsca kolejnych aresztantów umieszczano początkowo w refektarzu, a później w innych pomieszczeniach opactwa. Pierwszymi ofiarami masakry stali się przewożeni do Saint-Germain-des-Prés po przesłuchaniu w merostwie aresztanci. Tłum towarzyszący konwojowi wtargnął do refektarza. Ofiarą padły tam 83 zabite osoby, kolejnymi zamordowanymi byli odmawiający złożenia przysięgi konstytucyjnej z innych pomieszczeń.
Po południu tego dnia komisarz Violette dokonał samosądu w klasztorze karmelitów przy Rue de Vaugirard 70. Najpierw rozkazał opuszczenie budynku wszystkim tam przebywającym do przylegających ogrodów naprzeciw tłumu, a później zaczął wydawać wyroki na pozostałych przy życiu oddając ich w ręce tłumu. Ocenia się, że w tych wydarzeniach śmierć poniosło około 114 osób. Wśród nich było 3 biskupów i ich sekretarze, 7 wikariuszy generalnych, archidiakoni, proboszczowie, wikariusze, diakoni, przełożeni eudystów, sulpicjanów i benedyktynów, jezuici oraz świeccy. Ofiary mordu zostały pochowane w zbiorowych mogiłach na terenie cmentarza Vaugirard, część z nich wrzucono do studni klasztornej. Po ekshumacji w 1867 roku relikwie ofiar spoczęły w krypcie kościoła karmelitów.
Kolejnymi ofiarami byli więźniowie z La Force, seminarium św. Firmina i przebywający w kościele Saint Nicolas du Chardonnet.
Nie została ustalona pełna liczba ani nazwiska pomordowanych za sprawą między innymi pożaru archiwów w 1871 roku. Zbrodnie popełnione w tym okresie określane są jako mord wrześniowy.
Proces informacyjny w diecezji Paryża toczył się od 21 marca 1901 do 5 lutego 1906, a ogłoszenie dekretu o męczeństwie nastąpiło 1 października 1926.
Papież Pius XI 17 października 1926 roku dokonał beatyfikacji 191 męczenników, których dokumentację udało się skompletować. W tej grupie znajduje się trzech biskupów, księża diecezjalni i zakonni, diakoni, kleryk, brat zakonny i wierni świeccy. W Kościele katolickim grupa Męczenników z Paryża wspominana jest 2 września, zaś Towarzystwo Jezusowe współbraci z tego grona wspomina 19 stycznia.
Lista błogosławionych Zamordowani na terenie opactwa Imię (imię oryginalne) Nazwisko Data urodzenia Data śmierci Stan/funkcja Ludwik Renat Mikołaj (Louis-Remi-Nicolas) Benoist 1740 2 września 1792 wikariusz Ludwik Remigiusz (Louis-Remi) Benoist 1755 2 września 1792 wikariusz Antoni Karol Oktawian (Antoine-Charles-Octavien) du Bouzet 1739 2 września 1792 wikariusz generalny Reims Jan Andrzej (Jean-André) Capeau data urodzenia nieznana 2 września 1792 prezbiter Armand Chapt (Armand-Anne-Auguste-Antonin) de Rastignac 1 października 1727 2 września 1792 archidiakon Arles Klaudiusz (Claude) Fontaine 1749 2 września 1792 wikariusz Piotr Ludwik (Pierre-Louis) Gervais 1753 2 września 1792 prezbiter Jan Ludwik (Jean-Louis) Guyard de Saint-Clair 1734 2 września 1792 kanonik w Soissons Sanktus (Saintin) Huré 1765 2 września 1792 prezbiter Karol Ludwik (Charles-Louis) Hurtrel 1760 2 września 1792 franciszkanin, ojciec zakonny Ludwik Beniamin (Louis-Benjamin) Hurtrel 1762 2 września 1792 diakon Aleksander Karol (Anne-Alexandre-Charles-Marie) Lanfant 9 września 1726 2 września 1792 jezuita Laurencjusz (Laurent) Laurencjusz data urodzenia nieznana 2 września 1792 prezbiter, zakonnik Ludwik (Louis) Le Danois 1741 2 września 1792 wikariusz Tomasz Jan (Thomas-Jean) Monsaint 18 grudnia 1725 2 września 1792 wikariusz Franciszek Józef (François-Joseph) Pey 1759 2 września 1792 kanonik Daniel Ludwik Andrzej (Danniel-Louis André) des Pommerayes 1725 2 września 1792 prezbiter, wikariusz Jan Józef (Jean-Joseph) Rateau 18 listopada 1758 2 września 1792 prezbiter Marek Ludwik (Marc-Louis) Royer 1720 2 września 1792 prezbiter Jan Piotr (Jean-Pierre) Simon data urodzenia nieznana 2 września 1792 prezbiter Piotr Jakub Maria (Pierre-Jacques-Marie) Vitalis 1759 2 września 1792 prezbiter
Zamordowani w klasztorze thumb|„Krypta Męczenników” w paryskim kościele karmelitów. Imię (imię oryginalne) Nazwisko Data urodzenia Data śmierci Stan/funkcja Wincenty (Vincent) Abraham 15 czerwca 1740 2 września 1792 prezbiter Andrzej (Andé) Angar ok. 1759 2 września 1792 wikariusz Jan Chrzciciel (Jean-Baptiste-Claude) Aubert 19 marca 1768 2 września 1792 wikariusz Franciszek (François Balmain) Belamain 25 maja 1733 2 września 1792 jezuita Jan Piotr (Jean-Pierre Bangue) Bangue 12 lutego 1744 2 września 1792 prezbiter Ludwik (Louis Barreau de la Touche) Barreau de la Tuche 6 czerwca 1758 2 września 1792 benedyktyn
Ludwik Franciszek Andrzej Barret, Louis-François-André Barret – ur. 1753 w Carpentras. Pracował w kościele św. Rocha w Paryżu. Józef Bécavin, Joseph Bécavin – ur. 1767 pod Nantes. Święcenia kapłańskie przyjął 15 kwietnia 1792 roku. Karol Jeremiasz Bérauld du Pérou, Charles-Jéremie Bérauld du Pérou – ur. 1737 w Saint-Martin de Meursac, jezuita. Jakub Juliusz Bonnaud, Jacques-Jules Bonnaud – ur. 1740 na San Domingo, jezuita. Ludwik Aleksy Boubert, Louis-Alexis-Mathias Boubert – ur. 1776 w Amiens. Do seminarium wstąpił po ukończeniu studiów w Paryżu ze stopniem naukowym doktora. Jan Antoni Jacek Boucharenc de Chaumeils, Jean-Antoine-Hyacinthe Boucharenc de Chaumeils – ur. 1738 w Pradelle. Wikariusz generalny w Viviers. Jan Franciszek Bousquet, Jean-François Bousquet – ur. 1751 w Ginestas. Studiował w Tuluzie. Był kanonistą, a od 1786 roku przebywał u paryskich eudystów. Trzy lata później wydał Droit ecclésiastique français. Jan Franciszek Burté, Jean-François Burté – ur. 1740 w Rambervillers. Do wspólnoty franciszkanów wstąpił w wieku 17 lat. W zakonie był później profesorem, a od 1778 roku wybierano go na gwardiana. Karol Regis Mateusz de la Calmette, Charles-Regis-Mathieu de la Calmette de Valfons – ur. 1747 w Nîmes. Hrabia de Valfons przed zamieszkaniem w Paryżu pełnił służbę w regimencie na terenie Szampanii jako oficer. Był jedyną świecką ofiara wśród beatyfikowanych, zamordowanych na terenie klasztoru. Klaudiusz Cayx (Dumas), Claude Cayx-Dumas – ur. 1724 w Martel, jezuita. Jan Charton de Millou, Jean Charton de Millou – ur. 1736 w Lyonie, jezuita. Klaudiusz Chaudet, Claude Chaudet – o pochodzącym z diecezji Aix-en-Provence nie zachowały się wiarygodne informacje. Podczas rewolucji mieszkał w Paryżu pracując w parafii Saint-Nicolas-des-Champs. Aresztowany został za odmowę złożenia przysięgi konstytucyjnej. Ambroży Augustyn Chevreux, Ambroise-Augustin Chevreux – ur. w 1728, benedyktyn. Mikołaj Clairet, Nicolas Clairet – ur. 1726 w Barfleur, kapelan paryskiego szpitala. Klaudiusz Colin, Claude Colin – ur. 1728 w Charenton-le-Pont, paryski prezbiter, kapelan szpitala, pozbawiony stanowisk przez władze rewolucyjne przebywał w domu księży w Issy. Bernard Franciszek de Cucsac, Bernard-François de Cucsac – ur. 1728 w Tuluzie, od dwudziestego czwartego roku życia w zakonie sulpicjanów, w którym pełnił obowiązki konsultora przełożonego generalnego. Franciszek Dardan, François Dardan – ur. 1733 w Isturits, święcenia kapłańskie przyjął w 1762 roku, pełnił obowiązki wykładowcy i rektora seminarium, był także spowiednikiem w Kolegium św. Barbary. Wilhelm Antoni Delfaut, Guillaume-Antoine Delfaut – ur. 1733 w Daglan, jezuita. Mauryn Wiktor Deruelle, Mathurin-Victoir Deruelle – ur. 1729 w Paryżu, święcenia kapłańskie przyjął w 1753 roku, posługę kapłańską sprawował w parafii przy kościele św. Gerwazego, był także kapelanem szarytek. Gabriel Desprez de Roche – ur. 1751 w Nevers, przyjęciem święceń kapłańskich uwieńczył paryskie studia u sulpicjanów (1776 r.). Tomasz Mikołaj Dubray, Thomas-Nicolas Dubray – ur. 1746 w Beauvais, jak Gabriel Desprez de Roche po studiach odbytych u sulpicjanów przyjął święcenia kapłańskie, a następnie podjął pracę w kościele św. Sulpicjusza w Paryżu. Tomasz Renat Dubuisson, Thomas-René Dubuisson – ur. 1737 w Laval. Działalność kapłańską prowadził w Sens i Barville, aż do uniemożliwienia pracy. Po przyjeździe do Paryża zamieszkał u eudystów, gdzie go aresztowano. Franciszek Dumasrambaud de Calandelle, François Dumasrambaud de Calandelle – ur. 1754 w diecezji Limoges. Pełnił obowiązki wikariusza, był profesorem, a także sprawował posługę jako kapelan biskupa. Zasiadał w Stanach Generalnych. Henryk Hipolit (Filip) Ermès, Henri-Hippolyte Ermès – ur. 1752 w Paryżu, po studiach odbytych u sulpicjanów przyjął w 1776 roku święcenia kapłańskie, a następnie był adiunktem w Lyonie. Był autorem opublikowanych rozpraw. Aresztowany na początku sierpnia. Armand de Foucauld de Pontbriand – ur. 24 listopada 1751 w gminie Périgueux. Po przyjęciu święceń kapłańskich (1775) mianowany został kanonikiem. Za sprawą nominacji swego wuja, biskupa Arles, po ukończeniu studiów został wikariuszem generalnym. Występował przeciwko Konstytucji cywilnej kleru. Aresztowany został za odmowę złożenia przysięgi konstytucyjnej. Jakub Friteyre-Durvé, Jacques Friteyre-Durvé – ur. 1725 w Marsac, jezuita. Klaudiusz Franciszek Gagnières des Granges, Claude-François Gagnières des Granges – ur. 1722 w Chambéry, jezuita. Jakub Gabriel Galais, Jacques-Gabriel Galais – ur. 1754 w Longué, przełożony domu zakonnego, sulpicjanin. Piotr Gauguin, Pierre Gauguin – ur. 1725 w Saint-Médard, w Nantes pełnił obowiązki zarządzającego seminarium duchownym (1775–1789). Aresztowany został w Issy. Ludwik Wawrzyniec Gaultier, Louis-Laurent Gaultier – ur. 1717, duchowny. Seweryn Girault, Séverin Girault (Georges) – ur. 1728 w Rouen, tercjarz franciszkański. Jan Goizet, Jean Goizet – ur. 1742 w Niort, święcenia kapłańskie przyjął w 1766 roku, a później pracował jako wikariusz. W 1780 roku otrzymał godność archiprezbitera. Aresztowany został w Paryżu. Andrzej Grasset de Saint-Sauveur, André Grasset de Saint-Sauveur – ur. 1758 w Montrealu, kanonik. Piotr Michał Guérin, Pierre-Michel Guérin – ur. 1759 pod La Rochelle, sulpicjanin. Jan Antoni Guilleminet, Jean-Antoine Guilleminet – ur. 1738 w Bédarieux, kanonik. Franciszek Ludwik Hébert, François-Louis Hébert – ur. 1735 w Crouttes, eudysta. Jakub Szczepan Filip Hourrier, Jacques-Étienne-Philippe Hourrier – ur. 1751 w Mailly, sulpicjanin. Jan Chrzciciel Jannin, Jean-Baptiste Jannin – ur. 1754 w Sourdeval, kapelan. Jan Lacan, Jean Lacan – ur. 1762, kapelan. Piotr Landry, Pierre Landry – ur. 1762 w Niort, wikariusz. Klaudiusz Antoni Rudolf de Laporte, Claude-Antoine-Raoul Laporte – ur. 1734 w Breście, jezuita. Franciszek Józef de la Rochefoucauld, François-Joseph de La Rochefoucauld – ur. 1735, biskup. Piotr Ludwik de la Rochefoucauld, Pierre-Louis de la Rochefoucauld – ur. 1744, biskup. Jan Maria du Lau, Jean-Marie du Lau d’Alleman – ur. 1738, arcybiskup. Maturyn Mikołaj Le Bous, Mathurin-Nicolas de la Ville-Crohain le Bous de Ville-Neuve – ur. 1731 w Rennes, jezuita. Robert Le Bis – ur. 1719 w Saint-Amand, rektor. Wilhelm Ludwik Mikołaj Leclerc, Guillaume-Nicolas-Louis Leclerq znany jako brat Salomon – ur. 1745 w Boulogne-sur-Mer, lasalianin. Oliwer Lefèvre, Olivier Lefèvre – ur. 1728 w Grentheville, kapelan. Urban Lefèvre, Urbain Lefèvre – ur. 1725 w Tours, członek Towarzystwa Misji Zagranicznych. Franciszek Lefranc, François Lefranc – ur. 1739 w Vire, eudysta.