Awtandil Ghoghoberidze, gruz. ავთანდილ ღოღობერიძე, ros. Автандил Николаевич Гогоберидзе, "Awtandil Nikołajewicz Gogoberidze (ur. 3 sierpnia 1922 w Suchumi, zm. 20 listopada 1980 w Tbilisi) – gruziński piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Kariera klubowa W 1939 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowym Piszczewiku Suchumi, skąd w następnym roku przeszedł do Dinama Suchumi. Po zakończeniu II wojny światowej został piłkarzem Dinama Tbilisi, w którym występował do zakończenia kariery w 1961 roku. Miał wtedy 40 lat. Przez swoją długą piłkarską karierę zawsze był przykładem dla młodzieży, nie tracąc swoje umiejętności strzeleckie.
Kariera reprezentacyjna 15 lipca 1952 debiutował w składzie reprezentacji ZSRR w wygranym 2:1 meczu z Bułgarią na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach. Łącznie w pierwszej reprezentacji rozegrał 3 mecze, w których strzelił 1 gola. Również bronił barw olimpijskiej reprezentacji ZSRR.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę trenerską. Najpierw pracował na stanowisku głównego trenera, a potem dyrektora w Dinamo Tbilisi. Potem prowadził Lokomotiwi Tbilisi. Od 1967 po wypadku samochodowym stracił głos i był przykuty do łóżka. 20 listopada 1980 zmarł w TbilisiГогоберидзе Автандил Николаевич (СССР) - Яндекс.
Gruzińska „Drużyna Marzeń” W 1998 roku z inicjatywy gazety sportowej Sarbieli przeprowadzony został plebiscyt, którego celem było wyłonienie: najlepszego piłkarza, trenera oraz jedenastki gruzińskiego futbolu w XX wieku. Zwycięzcami plebiscytu zostali: Micheil Meschi (piłkarz) i Nodar Achalkaci (trener). W składzie „Drużyny Marzeń” znaleźli się: Sergo Kotrikadze (bramkarz), Rewaz Dzodzuaszwili, Aleksandre Cziwadze, Murtaz Churcilawa, Giwi Czocheli (obrońcy), Witali Daraselia, Awtandil Ghoghoberidze, Dawit Kipiani (pomocnicy), Slawa Metreweli, Micheil Meschi i Boris Paiczadze (napastnicy).
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe wicemistrz ZSRR: 1951, 1953 brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1946, 1947, 1950, 1959
Sukcesy trenerskie mistrz ZSRR: 1964
Sukcesy indywidualne król strzelców mistrzostw ZSRR: 1951 (16 goli), 1953 6-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1 (1951), Nr 2 (1950, 1952, 1953, 1959), Nr 3 (1956) rekordzista klubu Dinama Tbilisi w ilości strzelonych bramek: 127 goli
Odznaczenia tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1951 Order Czerwonego Sztandaru Pracy: 1957
Przypisy
Linki zewnętrzne
Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru
Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za pracowniczą dzielność” Kategoria:Gruzińscy piłkarze Kategoria:Gruzińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego w piłce nożnej Kategoria:Królowie strzelców radzieckiej ekstraklasy piłkarskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Suchumi Kategoria:Piłkarze Dinama Tbilisi Kategoria:Piłkarze Dinama Suchumi Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Radzieccy olimpijczycy (Helsinki 1952) Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dinama Tbilisi Kategoria:Trenerzy piłkarzy Lokomotiwi Tbilisi Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR Kategoria:Zmarli w 1980