mały|Ryszard Petru w Sejmie (2016) mały|Ryszard Petru z posłankami Nowoczesnej (2015) Ryszard Jerzy Petru (ur. 6 lipca 1972 we Wrocławiu) – polski ekonomista i polityk. W latach 2011–2015 przewodniczący Towarzystwa Ekonomistów Polskich, poseł na Sejm VIII i X kadencji, założyciel i w latach 2015–2017 przewodniczący partii Nowoczesna.

Życiorys Jego przodkowie pochodzili ze Lwowa. Urodził się we Wrocławiu jako syn Zygmunta i Danuty z domu Potocznej, fizyków pracujących na uczelniach. W rodzinnym mieście ukończył V Liceum Ogólnokształcące im. gen. Jakuba Jasińskiego. Brał udział w happeningach Pomarańczowej Alternatywy. W klasie maturalnej zorganizował szkolne spotkanie z premierem Tadeuszem Mazowieckim, pracował jako wolontariusz i działacz Forum Młodych Unii Demokratycznej przy jego kampanii prezydenckiej z 1990. W 1991 wstąpił do Unii Demokratycznej we Wrocławiu. Przez rok studiował zarządzanie na Wydziale Informatyki i Zarządzania Politechniki Wrocławskiej, następnie przeniósł się do Warszawy. W Szkole Głównej Handlowej w 1997 ukończył studia magisterskie z zakresu stosunków międzynarodowych na kierunku międzynarodowe stosunki gospodarcze i polityczne; obronił pracę magisterską pt. Determinanty oszczędności w krajach Azji Wschodniej.

W latach 1993–1995 był asystentem posła UD Władysława Frasyniuka. Z rekomendacji swojego promotora Leszka Balcerowicza rozpoczął pracę w fundacji CASE. Uczestniczył w finansowanym przez USAID projekcie badawczym The Second Stage of Economic and Political Transition pod kierunkiem Marka Dąbrowskiego. Od 1995 był asystentem Leszka Balcerowicza, a w latach 1997–2000 (w okresie pełnienia przez tegoż funkcji wicepremiera i ministra finansów w gabinecie Jerzego Buzka) jego doradcą. Pracował jako konsultant w biurze pełnomocnika rządu ds. reformy emerytalnej. W 1998 podjął pracę jako asystent w Szkole Głównej Handlowej. Należał do Unii Wolności; w wyborach samorządowych w 1998 bezskutecznie ubiegał się z listy tego ugrupowania o mandat radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2001 z pierwszego miejsca na liście UW w okręgu podwarszawskim bez powodzenia kandydował do Sejmu, zdobywając 4649 głosów. Jako zastępca sekretarza generalnego UW Mirosława Czecha współorganizował wówczas kampanię wyborczą tego ugrupowania. W ramach UW kreował się na młodego antyintelektualistę.

W latach 2001–2004 był zatrudniony jako ekonomista ds. Polski i Węgier w Banku Światowym, gdzie zajmował się ponownie reformami finansów publicznych i systemu emerytalnego, doradzając w krajach Europy Środkowo-Wschodniej i Azji Centralnej, a także polityką regionalną i klimatem inwestycyjnym. Od 2003 do 2015 był prezesem Fundacji Klub Obywatelski, założonej w 2002 przez zgromadzenie fundatorów z udziałem Mirosława Czecha, Janusza Lewandowskiego, Aleksandra Smolara, Hanny Suchockiej i Tadeusza Syryjczyka, a zlikwidowanej w maju 2015. Od 2004 do 2008 zajmował stanowisko głównego ekonomisty w Banku BPH. Następnie pracował na stanowisku dyrektora banku ds. strategii i głównego ekonomisty w BRE Banku, po czym do maja 2011 był dyrektorem departamentu relacji inwestorskich i analiz w PKO BP. Według depesz opublikowanych przez WikiLeaks miał być około 2009–2010 nieformalnym doradcą premiera Donalda Tuska, czemu Ryszard Petru zaprzeczał. W latach 2011–2014 był partnerem w firmie PwC, odpowiedzialnym za polskie przedsiębiorstwa prywatne.

W maju 2011 objął funkcję przewodniczącego Towarzystwa Ekonomistów Polskich. W tym samym miesiącu został przewodniczącym rady nadzorczej Domu Inwestycyjnego Investors Jakuba Bartkiewicza; odszedł z tego gremium w następnym roku. Był też głównym doradcą ekonomicznym fundacji DemosEuropa – Centrum Strategii Europejskiej. Współpracował z założonym przez Leszka Balcerowicza Forum Obywatelskiego Rozwoju jako prelegent na organizowanych przez tę fundację spotkaniach i seminariach. W 2013 był ekspertem i współprowadzącym – wraz z duchownymi Kazimierzem Sową i Maciejem Ziębą – program Moralność i etyka czasów kryzysu w stacji Religia.tv. W tym samym roku objął funkcję doradcy ds. gospodarczych marszałka województwa dolnośląskiego Rafała Jurkowlańca. W 2014 został mianowany przewodniczącym rady nadzorczej Polskich Kolei Państwowych, ale zrezygnował w dniu formalnego objęcia funkcji. W tym samym roku został przewodniczącym rady nadzorczej przedsiębiorstwa Solaris Bus & Coach. Podczas wyborów samorządowych w 2014 udzielił poparcia ubiegającym się o reelekcję prezydentowi Wrocławia Rafałowi Dutkiewiczowi i prezydent Łodzi Hannie Zdanowskiej, wchodząc w skład komitetu honorowego tej ostatniej. Zajmował się działalnością publicystyczną, wydał m.in. książkę Koniec wolnego rynku? Geneza kryzysu (2014), napisaną wspólnie z dziennikarzem Łukaszem Lipińskim. Współpracował z Grzegorzem Kasdepkem przy jego dwóch książkach dla dzieci dotyczących podstaw ekonomii i wydanych przez Narodowe Centrum Kultury w serii Liczby kultury – był konsultantem merytorycznym Pestki, dropsa, cukierka oraz współautorem Zaskórniaków i innych dziwadeł z krainy portfela. W lutym 2015 promował Centra Obsługi Inwestorów i Eksporterów przy Ministerstwie Gospodarki.

W maju 2015 powołał Fundację Nowoczesna RP z siedzibą w Rzeszowie oraz zainicjował powołanie ugrupowania NowoczesnaPL, rozpoczynając tworzenie wokół nich ruchu politycznego. W tworzenie formacji zaangażowali się m.in. Wadim Tyszkiewicz i Paweł Rabiej. 30 czerwca w związku z rozpoczęciem działalności politycznej zawiesił wykonywanie funkcji przewodniczącego TEP (pełniącym obowiązki został Bohdan Wyżnikiewicz). W sierpniu 2015 zarejestrowana została partia polityczna Nowoczesna Ryszarda Petru. W wyborach parlamentarnych w październiku tegoż roku Ryszard Petru zarejestrował się jako kandydat z pierwszego miejsca tego ugrupowania w okręgu stołecznym. W wyniku głosowania z 25 października 2015 uzyskał mandat posła na Sejm VIII kadencji, otrzymując 129 088 głosów, a zorganizowana przez niego partia zajęła w tych wyborach czwarte miejsce z poparciem 7,6%, wprowadzając do Sejmu 28 posłów. Początkowo został przewodniczącym klubu poselskiego Nowoczesnej, jednak 26 kwietnia 2017 ustąpił z tej funkcji.

Od końca 2015 przedstawiał się jako lider opozycji wobec rządów Prawa i Sprawiedliwości. Na początku grudnia 2016 kierowana przez niego partia była w Warszawie gospodarzem kongresu Partii Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy (ALDE Party), na którym Ryszard Petru opowiedział się za zainicjowaniem przez liberałów debaty ws. Polski w Europarlamencie. Na przełomie 2016/2017 był krytykowany za kilkudniowy wyjazd do Portugalii w towarzystwie posłanki Joanny Schmidt w czasie trwania sejmowego protestu opozycji przeciwko zmianom w organizacji pracy dziennikarzy w Sejmie. W styczniu 2017, kilka dni po powrocie do kraju, według dziennikarzy czasopisma „Wprost” wziął udział w spotkaniu z prezesem Prawa i Sprawiedliwości Jarosławem Kaczyńskim u Adama Bielana (jednocześnie w 2025 Ryszard Petru przyłączył się do krytyki wobec Szymona Hołowni za udział w podobnym spotkaniu, deklarując, że sam nie przyjąłby takiego zaproszenia).

25 listopada 2017 podczas konwencji Nowoczesnej utracił przywództwo w tym ugrupowaniu. W głosowaniu otrzymał 140 głosów, przegrał z Katarzyną Lubnauer, którą poparło 149 delegatów. W styczniu 2018 ogłosił powstanie stowarzyszenia „Plan Petru”, mające według niego być ponadpartyjną kontrofertą dla propozycji premiera Mateusza Morawieckiego. Jednocześnie pozostał w Nowoczesnej, którą jednak opuścił 11 maja tego samego roku. Pięć tygodni później utworzył koło poselskie Liberalno-Społeczni.

17 listopada 2018 wraz z Joanną Scheuring-Wielgus ogłosił powołanie nowego ugrupowania pod nazwą Teraz! (wcześniej zarejestrowano je jako partię). Kilka miesięcy później partia Teraz! została postawiona w stan likwidacji. Współpracownicy jej lidera złożyli wniosek o rejestrację partii pod nazwą Teraz! Ryszarda Petru, która jeszcze w tym samym roku także została postawiona w stan likwidacji. Również w 2019 Ryszard Petru poinformował o wycofaniu się z polityki i powrocie do biznesu; nie kandydował w wyborach parlamentarnych w tymże roku. W 2020 został partnerem zarządzającym w spółce prawa handlowego Petru Zientek Capital Partners. W 2021 założył think tank Instytut Myśli Liberalnej. W styczniu 2022 powrócił do Nowoczesnej. W maju 2023 ogłosił zamiar kandydowania do Senatu w okręgu nr 43 z ramienia własnego komitetu, w związku z czym przewodniczący partii Adam Szłapka zapowiedział jego zawieszenie w prawach członka. We wrześniu tego samego roku przeszedł do Polski 2050, został przewodniczącym jednego z warszawskich kół partii.

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku został wybrany do Sejmu z ramienia koalicji Trzecia Droga. Startując z ostatniego miejsca na jej liście w okręgu warszawskim, otrzymał 24 192 głosy. W Sejmie X kadencji objął funkcję przewodniczącego Komisji Gospodarki i Rozwoju. Zasiadł także w Komisji Finansów Publicznych.

W styczniu 2024 został przedstawicielem polskiego parlamentu w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, w którym dołączył do frakcji ALDE. W grudniu tego samego roku objął w tym zgromadzeniu funkcję generalnego sprawozdawcy na rzecz demokratycznej Białorusi. W 2024 bezskutecznie kandydował z listy Trzeciej Drogi w wyborach europejskich. Zadeklarował się jako przeciwnik projektu ustanowienia Wigilii Bożego Narodzenia dniem ustawowo wolnym od pracy; 24 grudnia 2024 w ramach happeningu na podstawie umowy zlecenia pracował jako kasjer w jednym ze stołecznych dyskontów sieci Biedronka. W marcu 2025 został przewodniczącym sejmowej Komisji do Spraw Deregulacji.

W styczniu 2026 wystartował w wyborach na przewodniczącego Polski 2050; w pierwszej turze zajął czwarte miejsce wśród pięciu kandydatów. 18 lutego tego samego roku wraz z kilkunastoma innymi parlamentarzystami podjął decyzję o odejściu z Polski 2050 oraz o utworzeniu nowego klubu parlamentarnego Centrum.

Wyróżnienia Dwukrotnie był laureatem plebiscytu Srebrne Usta w 2016 i 2019, gdzie zajął odpowiednio pierwsze i trzecie miejsce.

Życie prywatne Od 1997 był żonaty z Małgorzatą, mają dwie córki: Katarzynę i Magdalenę. W 2016 małżonkowie znaleźli się w separacji, następnie doszło do rozwodu. Jego nową partnerką została posłanka Joanna Schmidt. Para zawarła związek małżeński w 2024.

Wyniki w wyborach ogólnopolskich Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik 2001 Unia Wolności Sejm IV kadencji nr 20 4649 (1,58%) 2015 Nowoczesna Sejm VIII kadencji nr 19 129 088 (11,79%) 2023 Trzecia Droga Sejm X kadencji24 192 (1,41%)2024Parlament Europejski X kadencjinr 12 11 822 (1,03%)

Publikacje książkowe Od czego zależy wartość majątku państwowego? (CASE, Warszawa 1996) Zaskórniaki i inne dziwadła z krainy portfela, współautor: Grzegorz Kasdepke (NCK, Warszawa 2014) Koniec wolnego rynku? Geneza kryzysu, współautor: Łukasz Lipiński (NCK, Warszawa 2014) Gospodarka zwycięży (5Why Promotion, Warszawa 2023)

Przypisy Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 26 września 2001 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 23 września 2001 r. ().

Kategoria:Absolwenci V Liceum Ogólnokształcące im. gen. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Absolwenci szkół średnich we Wrocławiu Kategoria:Członkowie Towarzystwa Ekonomistów Polskich Kategoria:Ludzie związani z Bankiem Światowym Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem w Polsce Kategoria:Ludzie związani z PwC Kategoria:Politycy Nowoczesnej Kategoria:Politycy Polski 2050 Kategoria:Politycy Teraz! Kategoria:Politycy Unii Demokratycznej Kategoria:Politycy Unii Wolności Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Warszawa Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1972