Pieter Cornelis Johannes van Brero (ur. 2 września 1860 w Surabai, zm. 18 listopada 1934 w Wassenaar) – holenderski lekarz psychiatra, autor prac dotyczących medycyny tropikalnej i psychiatrii. Jako pierwszy przedstawił opis koro.
Po studiach w Amsterdamie i Utrechcie został doktorem medycyny (25 czerwca 1887)Album academicum van het Athenaeum illustre en van de Universiteit van Amsterdam. Amsterdam: R.W.P. de Vries, 1913 s. 59Dutch medical biography: a biographical dictionary of Dutch physicians and surgeons, 1475–1975, s. 252–253. Następnie praktykował w Holenderskich Indiach Wschodnich, w Buitenzorgu i Lawang. W 1912 przeszedł na emeryturęde Wilde PA. In memoriam P.C.J. van Brero. Nederlands tijdschrift voor geneeskunde 78, ss. 5511–5512, 1934.
Wybrane prace Nephrectomia transperitonealis bij een wandelnier, 1890 Circulaire stupor met chorea bij een kind, 1894 Malformation des organes génitaux, infantilisme et feminisme chez un épileptique. Nouvelle Iconographie de la Salpêtrière, 1895 La terminaison corticale du faisceau latéral pédonculaire (faisceau de Turck). Nouvelle Iconographie de la Salpêtrière 9, 1896 Einiges über die Geisteskrankheiten der Bevölkerung des malaiischen Archipels: Beiträge zur vergleichenden Rassenpsychopathologie, 1896 Dementia paralytica in Nederlandsch Oost-Indië. Psychiatrische en neurologische bladen 3, 1899 The construction of asylums in tropical countries, 1901 Circuläres Irresein mit choreiformen Bewegungen bei einem Kinde. 1901/1902 Die Nerven-und Geisteskrankheiten in den Tropen W: Handbuch der Tropenkrankheiten. Hrsg. von Dr. Carl Mense. Leipzig : Johann Ambrosius Barth, 1905
Przypisy
kategoria:Holenderscy psychiatrzy kategoria:Zmarli w 1934 kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Ludzie urodzeni w Surabai