Papirus 59 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VII wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana.
Opis Zachowały się jedynie fragmenty Ewangelii Jana (1,26.28.48.51; 2,15-16; 11,40-52; 12,25.29.31.35; 17,24-26; 18,1-2.16-17.22; 21,7.12-13.15.17-20.23).
Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną, z bizantyjskimi naleciałościami. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III.
Historia Tekst rękopisu opublikowali L. Casson, orazd E. L. Hettich w 1946 rokuL. Casson, and E. L. Hettich, Excavations at Nessana II, Literary Papyri (Princeton: 1946), pp. 79-93.. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 59.
Rękopis datowany jest przez INTF na VII wiek.
Obecnie przechowywany jest w Morgan Library & Museum (P. Colt 3) w Nowym Jorku.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia L. Casson, and E. L. Hettich, Excavations at Nessana II, Literary Papyri (Princeton: 1946), pp. 79–93.
Kategoria:Manuskrypty biblijne z VII wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu