Finish What we Started Tour – trasa koncertowa amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, będąca pierwszym tournée grupy od dekady i od momentu reaktywacji w 2005. W składzie zadebiutował William DuVall, nowy wokalista, który zastąpił zmarłego w kwietniu 2002 Layne’a Staleya.

W ramach trasy zespół koncertował w Ameryce Północnej i po raz pierwszy od 1993 na kontynencie europejskim i azjatyckim.

Informacje mały|left|William DuVall i Jerry Cantrell, 1 listopada 2006 Na początku 2005 perkusista Sean Kinney został inicjatorem charytatywnego koncertu Alice in Chains na rzecz ofiar Tsunami z 2004. Odbył się on w Premier Nightclub w Seattle. Lokalna rozgłośnia radiowa KISW zajęła się organizacją i reklamą przedsięwzięcia. Bilety zostały wyprzedane w krótkim odstępie czasu. Na scenie po raz pierwszy od dłuższego czasu zagrali wspólnie Jerry Cantrell, Mike Inez i Sean Kinney. W charakterze gościnnym z zespołem wystąpili: Ann Wilson, Maynard James Keenan, Patrick Lachman i Wes Scantlin. Na zakończenie koncertu wszyscy wspólnie zaśpiewali w utworze „Rooster”, którego wykonanie dziennik „Seattle Post-Intelligencer” określił jako „niezwykłą wydajność na miarę «We Are the World»”. Cantrell: „To było naprawdę świetne, aby móc zrobić to w rodzinnym mieście. Nie myśleliśmy o tym, dopóki nie znaleźliśmy się na scenie”. Podczas koncertu udało się zebrać dochód w wysokości 100 tys. dolarów. Dziennikarz Jeff Gilbert przyznał: „Wyglądali świetnie. Brzmieli tak potężnie. To było genialne. To był bardzo uzdrawiający moment, kiedy można było zobaczyć ich jak wracają”.

10 marca 2006 zespół wystąpił w Etess Arena dla kanału VH1 Classic w ramach imprezy Decades Rock Live!. Do składu tymczasowo dołączył Duff McKagan jako gitarzysta rytmiczny, który wyznał: „Ci faceci musieli iść na przód, ponieważ mieli zbyt wiele do zaoferowania rock and rollowemu światu. W erze wytatuowanych muzyków i korporacyjnego rocka, potrzebowaliśmy pieprzonego Alice in Chains”. Gościnnie na scenie wystąpili: Ann Wilson, Phil Anselmo i William DuVall. Ten ostatni został nowym wokalistą grupy. Wilson początkowo miała wykonać utwór „Rooster” w duecie z DuVallem, lecz zdecydowała się na oddanie miejsca muzykowi. „To było świetne, bo dzięki temu zagwarantowało mi to miejsce w programie, kiedy go nadawano, co dało tak naprawdę początek temu prawdziwemu zmartwychwstaniu zespołu”. Cantrell: „Zagraliśmy z grupą przyjaciół, w tym także z Williamem, ale nie obnosiliśmy się z tym pomysłem (…) Okazało się jednak, że poczuliśmy się z tym dobrze, i że właściwym krokiem będzie dalsza działalność”. Data Miasto Kraj Obiekt Ameryka Północna 10 marca 2006 Atlantic City Stany Zjednoczone Etess Arena

Opis trasy mały|Jerry Cantrell, 4 sierpnia 2006 Pierwszy etap tournée, zatytułowany Finish What we Started Tour, objął sześć koncertów w Stanach Zjednoczonych. Został zainaugurowany występem w Moore Theatre, na który zostali zaproszeni specjalni goście, w tym m.in. rodzice Staleya i gitarzysta Kim Thayil. Obecny na koncercie Jeff Gilbert wyraził pochlebną opinię na temat Williama DuValla, podkreślając „wielką klasę, wdzięk i energię”. Cantrell entuzjastycznie odniósł się do dalszej części trasy. „Wracamy do tych miejsc, czujemy się naprawdę dobrze, mamy świetny czas, więc chcemy być razem z ludźmi częścią tego”. Muzyków na scenie w poszczególnych utworach wspomagali m.in. Ann Wilson, Billy Corgan, Chris DeGarmo i Mark Lanegan. Od maja do lipca zespół po raz pierwszy od 1993 koncertował na kontynencie europejskim, występując m.in. na największych festiwalach muzycznych. Pod konic lipca muzycy zagrali dwa koncerty w ramach japońskiego UDO Music Festival. Podczas pojedynczych występów zespół wspomagali w charakterze gościnnym zaproszeni goście, przyjaciele formacji, m.in. Corey Taylor, James Hetfield, Josh Rand, Kyle Sanders, Lars Ulrich, Tim Williams i Sebastian Bach.

8 sierpnia wortal Blabbermouth.net poinformował, że grupa we wrześniu wyruszy w ostatni etap trasy, zatytułowany 2006 North American Tour. Przedsprzedaż biletów rozpoczęła się 14 sierpnia za pośrednictwem fanklubu i oficjalnej strony internetowej zespołu.

Trasa składała się z ponad 80 koncertów, w trakcie których zespół spotykał się z entuzjastycznym przyjęciem, zarówno ze strony starszych, jak i nowych fanów.

Setlista Setlista była zróżnicowana. W porównaniu do swoich wcześniejszych koncertów, zespół włączył do programu kompozycje pochodzące z minialbumów Sap i Jar of Flies. W trakcie trwania ostatniego etapu trasy, grupa prezentowała wydłużoną setlistę, w której znalazły się akustyczne wersje m.in. „Brother”, „Killer is Me”, „Down in a Hole” i „Nutshell”.

Podczas tournée, na żywo zadebiutowały utwory „Grind” (25.09.2006) i „Don’t Follow” (25.09.2006).

Support W roli supportu, podczas pierwszego etapu trasy, występowali: Rye Coalition, Seemless, Shooter Jennings i Sirens Sister. W Europie koncerty Alice in Chains poprzedzali Bloodsimple, Stone Sour i The Hedrons podczas występu w Londynie 4 lipca. Od lipca do września, rolę supportu podczas pojedynczych koncertów pełniła formacja Modern Day Zero. Na ostatnim etapie tournée, trwającym od września do listopada, występy otwierał zespół Hurt.

Odbiór Krytyczny Andy Lye odnosząc się do koncertu w londyńskiej Astorii z 4 lipca, wyraził pochlebną opinię, przyznając, że Alice in Chains zagrali wszystkie swoje klasyczne utwory z „całą pasją i radością”. Alexander Milas na łamach „Kerrang!” również pozytywnie ocenił występ kwartetu, przyznając mu pięć gwiazdek. Matt Schwenke recenzując występ zespołu z 11 listopada w Milwaukee napisał: „Nowa trasa koncertowa z udziałem Williama Duvalla na wokalu jest zarówno hołdem dla ich byłego frontmana, jak i retrospekcją ich unikalnego katalogu rocka. Podczas gdy głos Duvalla można było łatwo pomylić z pierwszym słuchaniem Staleya, okazał się on bardziej dynamiczny, ale z mniejszą krzepą. Ogólnie rzecz biorąc, głos Duvalla doskonale pasował do mrocznych melodii i był na tyle inny, aby nadać utworom nowy kontrast”. Autor podkreślił „imponującą harmonię” między Duvallem i Cantrellem w „Brother”, „niesamowitą gitarę” w „Killer is Me”, twórcze rytmy basisty Mike’a Ineza i perkusisty Seana Kinneya w „No Excuses”, oraz chóralnie odśpiewany przez fanów „Got Me Wrong”.

Daty i miejsca koncertów mały|Mike Inez, maj 2006 mały|Alice in Chains na Download Festival, 10 czerwca 2006 mały|Jerry Cantrell, 1 listopada 2006 mały|DuVall i Cantrell, 24 listopada 2006 mały|Sean Kinney, 24 listopada 2006 mały|Jerry Cantrell, 2006 Data Miasto Kraj Obiekt Support Wsparcie dla Ameryka Północna 16 maja 2006 Seattle Stany Zjednoczone Moore Theatre Sirens Sister N/A 18 maja 2006 West Hollywood Roxy Theatre Shooter Jennings 19 maja 2006 San Diego House of Blues 21 maja 2006 Chicago Metro Chicago N/A 22 maja 2006 Boston Avalon Nightclub Seemless 23 maja 2006 Nowy Jork Bowery Ballroom Rye Coalition Europa 26 maja 2006 Lizbona Portugalia Parque do Tejo N/A N/A 27 maja 2006 Maracena Hiszpania Anfiteatro de Maracena 28 maja 2006 Leganés La Cubierta 30 maja 2006 Bilbao Santana 27 2 czerwca 2006 Nürburg Niemcy Nürburgring BloodsimpleStone Sour 3 czerwca 2006 Norymberga Volkspark Dutzendteich 4 czerwca 2006 Mediolan Włochy Idroscalo 6 czerwca 2006 Zlin Czechy Novesta Hall 7 czerwca 2006 Katowice Polska Spodek 10 czerwca 2006 Castle Donington Anglia Donington Park 11 czerwca 2006 Dublin Irlandia RDS Arena Metallica 13 czerwca 2006 Zurych Szwajcaria Rohstofflager N/A 15 czerwca 2006 Nickelsdorf Austria Pannonia Fields II 16 czerwca 2006 Seinäjoki Finlandia Törnävä N/A 17 czerwca 2006 Hultsfred Szwecja Hultsfreds Hembygdspark BloodsimpleStone Sour 19 czerwca 2006 Kopenhaga Dania Vega 20 czerwca 2006 Oslo Norwegia Rockefeller Music Hall 22 czerwca 2006 Paryż Francja Bataclan 23 czerwca 2006 Clisson Val de Moine 24 czerwca 2006 Dessel Belgia Boeretang 26 czerwca 2006 Barcelona Hiszpania Razzmatazz 27 czerwca 2006 Madryt La Riviera 29 czerwca 2006 Nowe Miasto nad Wagiem Słowacja Zelená Voda N/A 1 lipca 2006 Burgum Holandia Festivalterrein Zomerweg BloodsimpleStone Sour 2 lipca 2006 Nijmegen Goffertpark Guns N’ Roses 4 lipca 2006 Londyn Anglia London Astoria The Hedrons N/A Azja 22 lipca 2006 Osaka Japonia Izumiotsu Phoenix N/A N/A 23 lipca 2006 Oyama Fuji International Speedway Ameryka Północna 29 lipca 2006 St. Helens Stany Zjednoczone Columbia Meadows N/A N/A 3 sierpnia 2006 Hampton Beach Hampton Beach Casino Ballroom Modern Day Zero 4 sierpnia 2006 Sayreville Starland Ballroom 5 sierpnia 2006 Bethlehem Sands RiverPlace 11 sierpnia 2006 Sturgis Full Throttle Saloon N/A 12 sierpnia 2006 Sioux Falls Sioux Empire Fairgrounds 13 sierpnia 2006 Mansfield Xfinity Center 16 sierpnia 2006 Del Mar Del Mar Fairgrounds 20 sierpnia 2006 Kelseyville Konocti Amphitheater 8 września 2006 The Woodlands Cynthia Woods Mitchell Pavilion Ameryka Północna 22 września 2006 Las Vegas Stany Zjednoczone The Joint Hurt N/A 23 września 2006 San Bernardino Hyundai Pavilion 25 września 2006 Tempe Marquee Theatre 26 września 2006 Tucson Rialto Theatre 27 września 2006 El Paso El Paso County Coliseum 29 września 2006 Lubbock LoneStar Amphitheater 30 września 2006 Tulsa Cain’s Ballroom 1 października 2006 Grand Prairie Nokia Live at Grand Prairie 3 października 2006 Austin Stubb’s BBQ 4 października 2006 Corpus Christi Concrete Street Amphitheater 5 października 2006 Hidalgo Dodge Arena 7 października 2006 Selma Verizon Wireless Amphitheater 8 października 2006 The Woodlands Cynthia Woods Mitchell Pavilion 10 października 2006 Atlanta The Tabernacle 11 października 2006 Orlando Hard Rock Live 12 października 2006 Fort Lauderdale Revolution Live 20 października 2006 Myrtle Beach House of Blues 21 października 2006 Winston-Salem Millennium Center 22 października 2006 Norfolk Norva Theatre 24 października 2006 Baltimore Rams Head Live! 25 października 2006 Waszyngton 9:30 Club 26 października 2006 Filadelfia Electric Factory 28 października 2006 Atlantic City Borgata Event Center 29 października 2006 Albany Washington Avenue Armory 31 października 2006 Providence Lupo’s Heartbreak Hotel 1 listopada 2006 Nowy Jork Nokia Theatre 2 listopada 2006 4 listopada 2006 Niagara Falls The Rapids Theatre 5 listopada 2006 Toronto Kanada The Guvernment 7 listopada 2006 Mount Clemens Stany Zjednoczone Emerald Theatre 8 listopada 2006 Chicago Riviera Theatre 9 listopada 2006 Cleveland House of Blues 11 listopada 2006 Milwaukee Eagles Ballroom 13 listopada 2006 Minneapolis First Avenue 14 listopada 2006 Omaha Sokol Auditorium 16 listopada 2006 Wichita Cotillion Ballroom 17 listopada 2006 Oklahoma City Bricktown Events Center 18 listopada 2006 Kansas City Uptown Theatre 20 listopada 2006 Denver The Fillmore Auditorium 21 listopada 2006 Aspen Belly Up Aspen 22 listopada 2006 Magna The Great Saltair 24 listopada 2006 Seattle Paramount Theatre 26 listopada 2006 San Francisco The Warfield Theatre 27 listopada 2006 Los Angeles Wiltern Theatre

Występy odwołane 8 czerwca 2006Budapeszt, WęgryPetõfi Csarnok Open AirOdwołany

Uwagi

Skład

Alice in Chains

William DuVall – śpiew, gitara rytmiczna, wokal wspierający Jerry Cantrell – śpiew, gitara prowadząca, wokal wspierający Mike Inez – gitara basowa, wokal wspierający Sean Kinney – perkusja

Gościnnie Ann Wilson – śpiew w utworze „Rooster” (16 maja i 24 listopada 2006) Billy Corgan – śpiew w utworze „Down in a Hole” (18 maja 2006) Chester Bennington – śpiew w utworze „Man in the Box” (23 września 2006) Chris DeGarmo – gitara w utworach „Junkhead” i „Down in a Hole” (16 maja 2006) Corey Taylor – śpiew w utworze „Again” (19 czerwca i 7 października 2006) Duff McKagan – gitara rytmiczna w utworach „Man in the Box”, „Them Bones”, „Down in a Hole”, „Dirt”, „Angry Chair” i „Rooster” (16 i 18 maja 2006) James Hetfield – śpiew, gitara rytmiczna w utworach „Would?” i „Them Bones” (2 czerwca i 26 listopada 2006) Josh Rand – gitara rytmiczna w utworze „Again” (19 czerwca 2006)