Rząd Nadżiba Mikatiego – rząd Republiki Libańskiej utworzony w czerwcu 2011 roku przez stronnictwa polityczne, związane z prosyryjskim Hezbollahem.
Powstanie W styczniu 2011 roku ministrowie z Sojuszu 8 Marca i reprezentant prezydenta Michela Sulaimana opuścili rząd jedności narodowej, kierowany przez Sada al-Hariririego. 25 stycznia prezydent Libanu powierzył misję sformowania nowego rządu Nadżibowi Mikatiemu, popieranemu przez Hezbollah i jego sojuszników (szyicki Ruch Amal, chrześcijański Blok Zmian i Reform, druzyjską Socjalistyczną Partię Postępu oraz opozycyjnych sunnitów). Nadżib Mikati, przedsiębiorca, centrowy polityk i zwolennik współpracy z Syrią uzyskał poparcie 65 z 128 członków Izby Deputowanych.
Nowy premier napotkał duże trudności w tworzeniu rządu ze względu na bojkot ze strony polityków Sojuszu 14 Marca oraz rywalizację przy obsadzaniu poszczególnych tek ministerialnych.
13 czerwca, po prawie pięciu miesiącach od nominacji Nadżib Mikati ogłosił skład rządu. W trzydziestoosobowym gabinecie trzy miejsca przeznaczono dla ministrów prezydenckich, sześć dla osób związanych z premierem, trzy dla członków SPP Walida Dżumblatta, zaś osiemnaście tek ministerialnych objęli przedstawiciele Sojuszu 8 Marca (w tym aż dziesięć z Bloku Zmian i Reform pod przywództwem Michela Aouna). Zgodnie z zasadą konfesjonalizmu równą liczbę miejsc w gabinecie otrzymali muzułmanie i chrześcijanie (po piętnaście). Jednak sunnici otrzymali siedem miejsc stanowisk, a szyici jedynie pięć (tradycyjnie przysługuje im taka sama liczba miejsc). W przeciwieństwie do dwóch poprzednich rządów libańskich w gronie ministrów nie znalazła się żadna kobieta. Wkrótce po ogłoszeniu nominacji druzyjski lider Talal Arslan zrezygnował ze stanowiska sekretarza stanu, niezadowolony ze składu rządu.
Gabinet Nadżiba Mikatiego został wsparty przez nowego patriarchę maronickiego, Biszarę Butrosa al-Rai’ego, który zwrócił się do społeczeństwa by dać rządowi szansę. Natomiast chrześcijańscy liderzy opozycji zarzucają nowemu rządowi, że jest zdominowany przez Syrię i Hezbollah.
7 lipca 2011 r. rząd Nadżiba Mikatiego uzyskał wotum zaufania. Wsparło go 68 deputowanych, spośród 128 członków libańskiego parlamentu. Większość członków opozycyjnego Sojuszu 14 Marca opuściło salę obrad. Nie było również byłego premiera, Sada al-Haririrego, który w obawie o własne bezpieczeństwo pozostał w Paryżu.
Skład Stanowisko Imię i nazwisko Wyznanie Powiązania politycznePremier Nadżib Mikati Sunnita Min. finansów Mohammad Safadi Sunnita premier MikatiMin. edukacji Hassan Dijab Sunnita premier MikatiSekretarz stanu Ahmad Karami Sunnita premier MikatiMin. informacji Walid Daouk Sunnita premier MikatiMin. sportu i młodzieży Fajsal Karami Sunnita Arabska Partia WyzwoleniaMin. ds. uchodźców Alaaddin Terro Sunnita Socjalistyczna Partia PostępuMin. rolnictwa Hussein Hadżdż Hassan Szyita HezbollahMin. ds. reformy administracji Mohammed Fneisz Szyita HezbollahMin. spraw zagranicznych Adnan Mansur Szyita Ruch AmalMin. zdrowia Ali Hassan Chalil Szyita Ruch AmalSekretarz stanu Ali Kansuh Szyita Syryjska Partia Socjal-NacjonalistycznaMin. robót publicznych i transportu Ghazi al-Aridi Druz Socjalistyczna Partia PostępuMin. spraw socjalnych Wael Abu Faour Druz Socjalistyczna Partia PostępuSekretarz stanu Talal Arslan (rezygnacja) Druz Libańska Partia DemokratycznaMin. spraw wewnętrznych Marwan Szarbel Katolik-Maronita prezydent Sulaiman / WRPMin. środowiska Nazim al-Churi Katolik-Maronita prezydent SulaimanMin. sprawiedliwości Szakib Kortbawi Katolik-Maronita Wolny Ruch PatriotycznyMin. turystyki Fadi Abboud Katolik-Maronita Wolny Ruch PatriotycznyMin. energii i wody Dżubran Bassil Katolik-Maronita Wolny Ruch PatriotycznySekretarz stanu Salim Karam Katolik-Maronita MaradaWicepremier Samir Mokbel Prawosławny prezydent SulaimanMin. ekonomii i handlu Nicolas Nahhas Prawosławny premier MikatiMin. kultury Gaby Layoun Prawosławny Wolny Ruch PatriotycznyMin. obrony Fajez Ghosn Prawosławny MaradaMin. pracy Szarbel Nahhas Katolik-Melchita Wolny Ruch PatriotycznyMin. telekomunikacji Nicolas Sehnawi Katolik-Melchita Wolny Ruch PatriotycznyMin. ds. parlamentu Nicolas Fattusz Katolik-Melchita Niezależny/Sojusz 8 MarcaMin. przemysłu Wreż Sabondżjan Prawosławny Ormianin DasznakSekretarz stanu Panos Mandżjan Prawosławny Ormianin Dasznak
Zmiany w składzie: 18 lipca 2011 roku, po rezygnacji Talala Arslana, nowym sekretarzem stanu został związany z poprzednikiem Marwan Chajr ad-Din. 24 lutego 2012 roku, po rezygnacji Szabela Nahhasa, tekę ministra pracy objął Salim Dżereissati.
Dymisja 22 marca 2013 premier Nadżib Mikati złożył dymisję swojego gabinetu.
Przypisy
Kategoria:Polityka Libanu Kategoria:2011 w Libanie Kategoria:2012 w Libanie Kategoria:2013 w Libanie Kategoria:2014 w Libanie