Michał z Ulumbo (zm. VI w.) – święty mnich chrześcijański.
Według hagiografii pochodził z Syrii. W młodości dołączył do klasztoru założonego przez mnicha Jana i razem z nim opuścił pustynię w Syrii jako jeden z dwunastu wybranych uczniów. Razem z innymi mnichami z wspólnoty kierowanej przez Jana żył następnie na górze Zaden (późniejsza Zedazeni), uznawany przez miejscową ludność za świętego ascetę i cudotwórcę. Następnie na polecenie Jana opuścił górę, by razem z mnichami Dawidem, Szio, Tadeuszem ze Stepancmindy, Pirosem i Izydorem udał się do Kartlii, gdzie działał już inny uczeń Jana, biskup Ise z Cilkani
Hagiografia prawosławna nazywa go "wzorem czystej prawdy i życia z nią w zgodzie". Prowadził działalność misyjną w północnej Kartlii. Zmarł w założonym przez siebie klasztorze w Ulumbo.
Przypisy
Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne Kategoria:Gruzińscy święci Kategoria:Zmarli w VI wieku Kategoria:Zakonnicy