thumb|Adam Münchheimer, portret thumb|Nagrobek kompozytora na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Adam Münchheimer takżeoprócz niemieckiej pisowni nazwiska stosowano różne warianty polonizacji jego pisowni: Adam Minchejmernapis na nagrobku na cmentarzu Powązkowskim., Adam Minchheimer, Adam Münchejmer (ur. 23 grudnia 1830 w Warszawie, zm. 28 stycznia28 stycznia data śmierci na nagrobku kompozytora na cmentarzu Powązkowskim, spotykana w opracowaniach inna data śmierci – 27 stycznia 1904. 1904 tamże) – polski kompozytor, dyrygent, skrzypek, pedagog, dyrektor warszawskiej opery.
Życiorys Syn Marii i Karola Zygmunta, wnuk znanego grawera i pieczątkarza Abrahama Münchheimera, pochodził z rodziny związanej ze znaną Fabryką guzików, wyrobów pieczętarskich i metalowych. Uczeń J. Hornziela – skrzypce i A. Freyera w Warszawie oraz A.B. Marxa – kompozycja w Berlinie. Od 1850 skrzypek orkiestry, od 1858 dyrektor muzyczny, w latach 1864–91 dyrygent, a od 1872 - po śmierci Stanisława Moniuszki dyrektor Teatru Wielkiego w Warszawie. W latach 1861–1863 profesor w Instytucie Muzycznym i w Instytucie Aleksandryjsko-Maryjskim Wychowania Panien. Od 1890 dyrygent w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym, w latach 1895–1902 dyrektor Szkoły Muzycznej.
Skomponował muzykę do 4 oper: Otton łucznik (1864), Stradyota (Stradiota) (1876), Mazepa (1885) oraz Mściciel (Il vendicatore) (1897, prawykonanie 1910), 3 msze, Requiem, muzykę do 3 obrazów do baletu Figle szatana (1870) wraz ze Stanisławem Moniuszką (partytura baletu zaginęła podczas II wojny światowejwe wrześniu 1939 podczas bombardowania Filharmonii Narodowej - mieszczącej archiwum Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, rekonstrukcja muzyki – Rafał Augustyn, 1984–85 198827 maja 1988 Teatr Wielki w Warszawie odbyła się prapremiera zrekonstruowanego baletu przez Rafała Augustyna.), utwory kameralne, pieśni m.in.: Czarny krzyżyk (1889?) – słowa Brunona Bielawskiego – inna wersja muzyki: Stanisław Moniuszko (1865?), Z nową wiosną (1890?) – słowa Czesława Jankowskiego – inna wersja muzyki: Mieczysław Karłowicz (1895). Opracował Bogurodzicę (1860).
Był jednym z założycieli Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego w 1871. W 1872 zorganizował pogrzeb Stanisława Moniuszki komponując specjalnie na tę uroczystość Marsz żałobny oparty motywach utworów zmarłego. W 1893 zdobył nagrodę za Mszę na konkursie kompozycji w Belgii.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 18-5-23). W październiku 1908 został poświęcony pomnik nagrobny, ufundowany przez syna Czesława i wykonany przez rzeźbiarza Feliksa Giecewicza (nagrobek stanowi lira z wieńczącym popiersiem zmarłego, pod którym zawarto pierwsze nuty pieśni kompozytora pt. „Hej, flisacza dziatwo”).
Twórczość muzyka do dramatu Biedny Jakub (1859) (zaginiony – rekonstrukcja Rafał Augustyn, 1984–5, 2007) prapremiera 1 maja 1900 Teatr Wielki w Warszawie
prapremiera 7 maja 1910 w Warszawie
prapremiera 12 grudnia 1876 Teatr Wielki w Warszawie
prapremiera 5 grudnia 1865 Teatr Wielki w Warszawie
Uwagi
Przypisy przypuszczalny rok publikacji
Polskie guziki wojskowe Królestwa Kongresowego
Literatura
Linki zewnętrzne
Utwory Adama Münchheimera w bibliotece Polona
Kategoria:Artyści związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy kompozytorzy operowi Kategoria:Polscy kompozytorzy romantyzmu Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Nauczyciele akademiccy Aleksandryjsko-Maryjskiego Instytutu Wychowania Panien Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1830 Kategoria:Zmarli w 1904