Eugeniusz Waszkiewicz (ur. 29 sierpnia 1890 w Czerniowcach, zm. 20 listopada 1972 w Zielonej Górze) – polski strzelec sportowy, olimpijczyk z Paryża (1924), porucznik Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Józefa i Cecylii z Dudkowskich. Absolwent szkoły handlowej w rodzinnych Czerniowcach.
Służba wojskowa Po ukończeniu szkoły rozpoczął ochotniczą służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Przed 1914 r. uzyskał stopień sierżanta. W I wojnie światowej walczył na froncie wołyńsko-galicyjskim, gdzie odniósł wiele ran. Pod koniec wojny awansował na zastępcę oficera. Z szeregów armii wystąpił w październiku 1918 r.
22 lutego 1919 r. wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, otrzymując przydział do 28 Pułku Strzelców Kaniowskich. Podczas wojny polsko-bolszewickiej walczył na froncie litewsko-białoruskim. Za swoje zasługi został odznaczony Krzyżem Walecznych. W 1922 r. otrzymał awans na podporucznika. W latach 1922–1927 jego oddziałem macierzystym pozostawał 10 Kaniowski Pułk Artylerii Polowej z siedzibą w Łodzi. W 1927 r. został służbowo przeniesiony do Wilna z przydziałem do 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów, a następnie 3 Batalionu Saperów Wileńskich.
Kariera sportowa Pierwsze kroki w strzelectwie sportowym stawiał na początku lat dwudziestych. W 1924 r. zakwalifikował się na igrzyska olimpijskie w Paryżu, gdzie w konkurencji strzelania z karabinu dowolnego w pozycji leżąc z odległości 600 m zajął indywidualnie 63. miejsce. W tym samym roku wystartował również w mistrzostwach świata we francuskim Reims. Oprócz strzelectwa uprawiał także jeździectwo i zajmował się myślistwem.
II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 r. walczył w stopniu porucznika. Na terenie Wileńszczyzny aktywnie angażował się w zbrojną działalność konspiracyjną w strukturach Armii Krajowej. Uczestniczył w operacji „Ostra Brama”. W lipcu 1944 r. został aresztowany przez NKWD.
Lata powojenne Do jesieni 1947 r. przebywał przymusowo w sowieckich łagrach. Po powrocie do kraju zamieszkał w okolicach Bydgoszczy, a od końca 1949 r. osiadł na stałe w Zielonej Górze. Pracował tam początkowo jako nauczyciel wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego w Państwowej Szkole Przemysłowej, a następnie jako księgowy w zakładzie energetycznym.
Pochowany na Starym Cmentarzu Komunalnym w Zielonej Górze.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy olimpijczycy (Paryż 1924) Kategoria:Polscy strzelcy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Strzelcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 Kategoria:Porucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Żołnierze 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (wojna polsko-bolszewicka) Kategoria:Oficerowie 10 Kaniowskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Saperów Wileńskich Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Uczestnicy operacji „Ostra Brama” Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1945–1989 Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Ludzie urodzeni w Czerniowcach Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym w Zielonej Górze