mały|Lodowisko Tor-Tor im. J. Stogowskiego w Toruniu mały|Kamień upamiętniający Józefa Stogowskiego w miejscu jego prawdopodobnego pochówku Józef Bronisław Stogowski (ur. 27 listopada 1899 w Toruniu, zm. 14 maja 1940 tamże) – polski hokeista i piłkarz. W hokeju reprezentant Polski i trzykrotny olimpijczyk, w tym raz jako chorąży ekipy olimpijskiej. Również lekkoatleta (głównie biegi krótki) i tenisista. Ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej.
Życiorys W wieku 20 lat, jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego. Od 25 marca 1920 przeszedł do Ekspozytury II Oddziału Naczelnego Dowództwa w Grudziądzu, gdzie służył do 15 lutego 1921. W trakcie działań wywiadowczych został w grudniu 1920 aresztowany przez Niemców w Piławie (na 4 tygodnie). Po zakończeniu służby wojskowej pracował jako urzędnik w Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych w Toruniu.
Piłka nożna Wychowanek SC Vistula Thorn. W 1922 przeszedł do TKS Toruń, gdzie oprócz piłki nożnej zajął się także hokejem na lodzie. W grudniu 1928 przeszedł do Polonii Warszawa, wystąpił jednak tylko w jednym meczu ligowym w 1929, bowiem trwała kontuzja przerwała mu karierę piłkarską.
Hokej na lodzie Dużo lepiej potoczyła się jego kariera hokejowa. To w tej dyscyplinie, w barwach TKS, zdobył brązowy medal mistrzostw Polski w 1928. W listopadzie i grudniu 1929 reprezentował barwy Legii Warszawa. Po rozwiązaniu sekcji hokejowej w TKS, w grudniu 1933 został zawodnikiem poznańskiego AZS Poznań (lokalna prasa informowała o tym 20 grudnia i zapowiadała jego udział w meczu 22 grudnia), w którym grał do końca swej kariery sportowej.
Z AZS-em już w pierwszym sezonie (1933/1934) zdobył tytuł mistrza Polski, będąc kluczowym zawodnikiem zarówno ćwierćfinałów, jak i turnieju finałowegoHockeyArchives: Championnat de Pologne 1933/34 [dostęp z dnia: 2022-11-12]).
W kolejnym sezonie (1934/1935) w ćwierćfinałach przyczynił się do zwycięstw nad Legią Warszawa, ale już w pierwszym meczu turnieju finałowego odniósł kontuzję kolana (m.in. przez co AZS zajął dopiero 4. miejsce)..
Będąc reprezentantem AZS Poznań, nadal mieszkał w Toruniu, gdzie pracował zawodowo i trenował indywidualnie.
W lutym 1935 wystąpił w bramce TKS Strzelec Toruń w towarzyskim dwumeczu z VfB Königsberg - pierwszym (i drugim) międzynarodowym meczu hokejowym w Toruniu. Oba mecze Strzelec wygrał (2-0 i 2-1), a Stogowski zaledwie tydzień wcześniej wrócił z Davos z mistrzostw świata.
Reprezentacja W hokejowej reprezentacji Polski jako bramkarz w latach 1927-1938 rozegrał 70 spotkań (zajmując do wybuchu wojny w 1939 pierwsze miejsce na liście reprezentantów Polski pod względem liczby rozegranych spotkań międzypaństwowych).
Sześciokrotnie uczestniczył w mistrzostwach świata.
Czterokrotny uczestnik mistrzostw Europy, wywalczając dwukrotnie (w latach 1929,1931) tytuł wicemistrza.
Dwukrotnie został wybrany do hokejowej reprezentacji Europy na mecze z Kanadą.
Igrzyska Olimpijskie Na igrzyskach olimpijskich startował z drużyną trzykrotnie, zajmując: w Sankt Moritz 1928 – 8. miejsce, w Lake Placid 1932 – 4. miejsce i w Garmisch-Partenkirchen 1936 – 9. miejsce. Podczas ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w 1932 roku był chorążym polskiej ekipy.
W 1931 zajął 8. miejsce w plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski.
Kontuzja Latem 1939 ciężko zachorował, prawdopodobnie na skutek kontuzji odniesionej podczas meczu hokejowegoBogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński; Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2010, wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.m. i d.w, s. 1129. Przewieziony został do Warszawy, gdzie na Oddziale Chirurgicznym Szpitala im. Dzieciątka Jezus dokonano skomplikowanej operacji. Po kapitulacji Warszawy wrócił do Torunia, ale stan jego zdrowia stale się pogarszał, umierał w cierpieniach. Zmarł 14 maja 1940 w Toruniu i 17 maja 1940 został pochowany na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu. Jego grób nie zachował się do obecnych czasów. W 2023 roku w miejscu prawdopodobnego pochówku został odsłonięty kamień upamiętniający zawodnika.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (11 grudnia 1920) Medal Niepodległości (27 czerwca 1938, „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”). Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931, „za zasługi na polu rozwoju sportu”).
Upamiętnienie Józef Stogowski został patronem toruńskiego lodowiska Tor-Tor.
Przypisy
Linki zewnętrzne Józef Stogowski w bazie Hokej.Toruń.pl
Bibliografia
Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918–1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
Kategoria:Hokeiści AZS Poznań Kategoria:Hokeiści Legii Warszawa Kategoria:Hokeiści TKS Toruń Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1928 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1932 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu Kategoria:Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Piłkarze TKS Toruń Kategoria:Pochowani na Cmentarzu św. Jerzego w Toruniu Kategoria:Polscy hokeiści na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy olimpijczycy (Garmisch-Partenkirchen 1936) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Lake Placid 1932) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Sankt Moritz 1928) Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1940