Paweł Wasiliewicz Wołodin, ros. Павел Васильевич Володин (ur. 29 czerwca 1901, zm. ?) – inżynier, generał major Wojsk Łączności Armii Radzieckiej, generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
W okresie od 18 lutego 1951 roku do 23 listopada 1956 roku pełnił służbę w Wojsku Polskim na stanowiskach: komendanta Oficerskiej Szkoły Łączności Radiowej w Zegrzu (1951–1952), zastępcy szefa Wojsk Łączności WP (1952–1954), pełniącego obowiązki szefa Wojsk Łączności WP (1952–1953), komendanta Fakultetu Wojsk Łączności w Wojskowej Akademii Technicznej (1954–1956). 12 sierpnia 1955 roku został mianowany generałem majorem Wojsk łączności.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1954) Złoty Krzyż Zasługi (1956) Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1956)
Życie prywatne Mieszkał w Leningradzie. Żonaty z Walentyną Grigoriewną Elenskają z domu Makarową (1904–1953), artystką - śpiewaczką. Miał dwie przybrane córkiJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 259.
Przypisy
Bibliografia Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. II, Pruszków 2001
Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Technicznej