Wygrywająca na przegrywającą – w brydżu rzadki manewr rozgrywającego, polegający na zrzuceniu wygrywającej karty na kartę przegrywającą. Manewr ten zazwyczaj przeprowadza się w celu odblokowania bocznego koloru, który nie może być rozegrany w inny sposób.
Rozgrywający, S, gra szlem w kolorze kier po licytacji, w której E licytował trefle, a W piki. W zawistował ósemką trefl do asa rozgrywającego. Jeżeli rozgrywający zagra atuty trzy razy, nie będzie mógł wykorzystać kar, które będą zablokowane. Jeżeli będzie chciał odblokować kara przez ściągnięcie atutów, to W przebije trzecie karo i do oddania pozostanie jeszcze lewa treflowa. Jedynym sposobem na obejście problemu zablokowanych kar jest zatem użycie manewru wygrywająca na przegrywającą.
Rozgrywający powinien zagrać asa pik i dwa kara, następnie tylko dwa atuty. Będąc w stole po zagraniu drugiego atutu, rozgrywający zagrywa waleta pik, zrzucając z ręki damę karo. Po wzięciu lewy na figurę pik, W może zmusić rozgrywającego do przebicia pika w ręce, ale rozgrywający ma dojście do stołu ostatnim atutem, aby wykorzystać znajdujące się tam dobre kara.
Zobacz też Przegrywająca na przegrywającą Wygrywająca na wygrywającą
Bibliografia
Kategoria:Rozgrywka w brydżu