Wygrywająca na wygrywającą – w brydżu manewr rozgrywającego, w którym zrzuca wygrywającą kartę na inną wygrywającą fortę lub honor w celu odblokowania koloru. Motyw wygrywająca na wygrywającą został opisany po raz pierwszy przez Terence’a Reese’a.
Rozgrywający, S, gra sześć trefl po wiście asem pik i kontynuacją małym kierem. Zgranie asa atu ujawnia zły podział trefli i najlepszą szansą rozgrywającego jest gra na obustronne przebitki. Istnieje jednak ryzyko, że przy zgraniu dwóch kierów, co jest potrzebne do rozpoczęcia tego manewru, gracz E może przebić drugiego kiera. Rozgrywający gra więc ze stołu króla pik zrzucając z ręki figurę kier, i po przejściu do stołu asem gra stamtąd damę kier. Bez znaczenie jest czy teraz E przebije tę lewę, jako że rozgrywający zawsze może nadbić.
Zobacz też przegrywająca na przegrywającą wygrywająca na przegrywającą
Bibliografia
Kategoria:Rozgrywka w brydżu