Alfred Staszewicz (ur. 30 stycznia 1896 w Mokrej Dąbrowie w okolicach Pińska, zm. 20 października 1973 w WiedniuAlfred Staszewicz na stronie www.sejm-wielki.pl) – polski szermierz, żołnierz, olimpijczyk z Berlina 1936.
Życiorys Był synem Piotra i Alicji ze Skimrutów. Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Chodził do szkół w Wilnie oraz Warszawie. W 1914 roku został wcielony do Armii rosyjskiej. W armii rosyjskiej zaczął uprawiać szermierkę. W 1915 Ukończył tam szkołę oficrską w stopniu młodszego oficera. W 1917 roku przybył do Francji. Wstąpił tam do Armii Hallera. Został awansowany do stopnia kapitana. W tym samym roku został ciężko ranny podczas walki na froncie. Po zakończeniu wojny pozostał we Francji. Został zawodnikiem francuskiego klubu Cercie Hoche-Anjou. Jako jedyny Polak brał udział w Igrzyskach krajów sprzymierzonych w 1919 roku. W 1928 roku pokonał mistrza olimpijskiego w szpadzie Luciena Gaudina. W końcu lat dwudziestych z powodów finansowych porzucił szermierkę. Powrócił do uprawiania sportu w 1936 roku. został powołany do kadry na igrzyska olimpijskie w Berlinie. Na igrzyskach olimpijskich w 1936 wystartował w turnieju drużynowym w szpadzie. Wystąpił w meczu przeciwko reprezentacji Portugalii nie odnosząc sukcesu. Drużyna Polska (partnerami byli:Antoni Franz, Roman Kantor, Rajmund Karwicki, Kazimierz Szempliński, Teodor Zaczyk) zajęła miejsca 5.-8. Po igrzyskach olimpijskich nadal mieszkał we Francji. Po zakończeniu II wojny światowej nadal uprawiał szermierkę. W dniach 5-7 grudnia 1946 brał udział w międzynarodowych zawodach w Wiedniu W turnieju indywidualnym odniósł zwycięstwo.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Polscy szermierze na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1973