Dynastia heraklijska – zwana też Afrykańską – dynastia władająca Cesarstwem Bizantyjskim w latach 610–711. Wywodziła się od Herakliusza – egzarchy afrykańskiego z Kartaginy i potomka rodziny arystokratycznej z Kapadocji. Jego syn – również Herakliusz – został w 610 cesarzem bizantyńskim. Ich panowanie charakteryzuje się problemami religijnymi (monoteletyzm) i ekspansją Arabów.
Cesarze Bizantyńscy Herakliusz: 610–641 Konstantyn III: 641 Herakleonas: 641 Konstans II: 641–668 Konstantyn IV: 668–685 Justynian II Rhinotmetos: 685–695 i 705–711 Tyberiusz IV (współcesarz): 706–711
Bibliografia Georg Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, wyd.3 Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. . Robert Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, przeł. G. Żurek, Warszawa 1997.
!