Randy Mamola

Randy Mamola (ur. 10 października 1959 w San Jose) – amerykański motocyklista. Uważany za jednego z najlepszych zawodników w historii MMŚ, którzy nigdy nie zdobyli tytułu mistrza świata.

thumb|250px|Randy Mamola w 2006 roku

Kariera 250 cm³ W MMŚ Randy zadebiutował w 1979 roku, w pośredniej kategorii 250 cm³. Reprezentując ekipę Zago-Yamaha, wystartował w dziewięciu wyścigach, po raz pierwszy w inauguracyjnej sezon rundzie o GP Wenezueli. Mamola we wszystkich eliminacjach znalazł się w czołowej dziesiątce, trzykrotnie przy tym stając na średnim stopniu podium. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 4. pozycji.

500 cm³ Po raz pierwszy w najwyższej kategorii 500 cm³ Mamola pojawił się w 1979 roku, podczas GP Holandii. W ekipie Zago-Suzuki wystartował łącznie w pięciu rundach, spośród których dwukrotnie uplasował się na drugiej pozycji. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 8. miejscu.

Sezon 1980 był pierwszym dla Randy'ego w pełnym wymiarze. Podpisał wówczas kontrakt z zespołem Heron-Suzuki. Mamola już w pierwszym podejściu walczył o tytuł mistrzowski ze swoim rodakiem Kenny Robertsem. Ostatecznie musiał jednak uznać Kalifornijczyka, zostając wicemistrzem świata. W trakcie zmagań Amerykanin czterokrotnie plasował się w czołowej trójce, z czego dwukrotnie na najwyższym stopniu, podczas GP Belgii oraz Wielkiej Brytanii. Dwa razy startował również z pole position - na belgijskim obiekcie Spa-Francorchamps oraz Hockenheimringu.

W kolejnym roku startów Randy ponownie brał udział w walce o mistrzostwo. Tym razem jego największym rywalem okazał się Włoch Marco Lucchinelli. Sezon rozpoczął bardzo dobrze, od zwycięstwa w GP Australii. Dzięki temu został pierwszym liderem mistrzostw. W dalszej fazie mistrzostw lepszy okazał się jednak Lucchinelli i to on sięgnął po koronę. Mamola po raz drugi zmagania zakończył na drugim miejscu. Randy siedmiokrotnie zameldował się na podium, a drugi triumf odniósł na torze w Jugosławii.

W sezonie 1982 Amerykanin przeniósł się do ekipy HB-Suzuki. Rezultaty Amerykanina odbiegały jednak od oczekiwanych. W wyniku urazu nie wziął udziału w trzech rundach z rzędu. Dzięki świetnej postawie w ostatnich dwóch wyścigach (drugie miejsce i zwycięstwo odpowiednio w GP San Marino oraz Niemiec) w klasyfikacji generalnej uplasował się na 6. lokacie.

W drugim roku współpracy z zespołem, wyniki Mamoli wyraźnie się poprawiły. W trakcie sezonu Randy pięciokrotnie znalazł się w czołowej trójce. Nie udało mu się jednak wygrać wyścigu, głównie ze względu na dominację rodaków Freddie Spencera oraz Eddie Lawsona. Ostatecznie rywalizację ukończył na 3. pozycji.

W 1984 roku Mamola po raz trzeci w karierze liczył się w walce o tytuł mistrzowski, pomimo absencji w dwóch pierwszych eliminacjach sezonu. W ciągu dziesięciu wyścigów aż dziewięciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa. Na koniec sezonu został wicemistrzem globu, za Lawsonem.

Sezon 1985 był wyraźnie słabszy w wykonaniu Mamoli. W pierwszej trójce znalazł się trzykrotnie, a podczas GP Holandii po raz dziewiąty stanął na najwyższym stopniu. Uzyskane punkty usytuowały go na 6. miejscu.

W roku 1986 Amerykanin podpisał kontrakt ze stajnią Lucky Strike-Yamaha, której szefem był jego były rywal Kenny Roberts. Mamola powrócił do rywalizacji o tytuł, jednak ostatecznie przegrał ją z Lawsonem oraz Wayne'em Gardnerem. Kalifornijczyk znalazł się na podium w siedmiu wyścigach, a na belgijskim torze Spa odnotował jedynie zwycięstwo w sezonie.

Rok 1987 był najlepszym sezonem w karierze Mamoli. Pomimo tego po raz czwarty musiał uznać wyższość rywala, tym razem Gardnera. Randy aż dwunastokrotnie plasował się w pierwszej trójce, z czego trzykrotnie na pierwszym miejscu. Ostatnie zwycięstwo w karierze odniósł na torze w San Marino (tam również ustanowił ostatnie najszybsze okrążenie wyścigu), natomiast pole position w Portugalii.

W sezonie 1988 Amerykanin opuścił czołową stajnię i rozpoczął współpracę z mniej konkurencyjną ekipą Cagiva. Jego osiągi uległy więc wyraźnemu pogorszeniu. Wystąpiwszy w dwunastu wyścigach, w sześciu dojechał do mety, zajmując najniższy stopień podium podczas GP Belgii. Rywalizację ukończył na 12. pozycji.

Sezon 1989 był jeszcze słabszy w wykonaniu Mamoli. W ciągu trzynastu eliminacji, sześciokrotnie sięgał po punkty, będąc tylko w jednym wyścigu w czołowej dziesiątce. W GP Jugosławii uplasował się wtedy na siódmym miejscu. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 18. lokacie.

W ostatnim roku współpracy z tą ekipą Randy w ciągu czternastu rund siedmiokrotnie znalazł się w czołowej piętnastce. Najwyższą pozycją okazała się lokata, uzyskana podczas GP Wielkiej Brytanii. W klasyfikacji generalnej zajął 14. miejsce.

Po sezonie przerwy, Amerykanin powrócił do serii, nawiązując współpracę z zespołem Budweiser-Yamaha. We wszystkich wyścigach, w których dojechał do mety, uplasował się w czołowej dziesiątce. Podczas GP Węgier po raz ostatni w karierze stanął na podium, zajmując trzecią lokatę. Zmagania zakończył na 10. pozycji. Po tym roku Randy ostatecznie zakończył karierę sportową.

thumb|250px|Randy Mamola na dwuosobowym motocyklu Ducati podczas pokazów w 2006 roku. Randy Mamola był bardzo lubianym zawodnikiem i to nie tylko ze względu na swą charyzmatyczność i wspaniałą jazdę. Amerykanin angażował się również w cele charytatywne. W 1986 roku zbierał fundusze na organizację "Save the Children". Był jednym założycieli organizacji "Riders for Health", która zapewniała szkolenie oraz motocykle medyczne dla narodu afrykańskiego. Brał udział również w wielu festiwalach charytatywnych, również w Afryce. W 2000 roku został wprowadzony do "AMA Motorcycle Hall of Fame".

Statystyki liczbowe System punktowy od 1969 do 1987: Pozycja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Punkty 15 12 10 8 6 5 4 3 2 1 System punktowy od 1988 do 1992: Pozycja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Punkty 20 17 15 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Rok Klasa Zespół Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Punkty Pozycja Zwycięstwa1979 250 cm³ Zago-Yamaha TZ250 VEN5 GER2 NAT2 ESP8 YUG10 NED7 BEL- SWE- FIN- GBR2 CZE5 FRA4 64 4 0 500 cm³ Zago-Suzuki Suzuki RG500 VEN- AUT- GER- NAT- ESP- YUG- NED13 BELDNS SWE6 FIN2 GBR- FRA2 29 8 0 1980 500 cm³ Heron-Suzuki RG500 NATNC ESP3 FRA2 NED5 BEL1 FIN4 GBR1 GER5 72 2 2 1981 500 cm³ Heron-Suzuki Suzuki RG500 AUT1 GER2 NATNC FRA2 YUG1 NEDNC BEL3 RSM4 GBR3 FIN2 SWE13 94 2 2 1982 500 cm³ HB-Suzuki RG500 ARGNC AUT7 FRA- ESP- NAT- NED5 BEL5 YUG7 GBR5 SWE5 RSM2 GER1 65 6 1 1983 500 cm³ HB-Suzuki RG500 RSA5 FRANC NAT2 GER8 ESP4 AUT3 YUG2 NED4 BEL3 GBR3 SWE7 RSM5 89 3 0 1984 500 cm³ HRC-Honda Honda NS500 RSA- NAT- ESP2 AUT3 GER3 FRA3 YUG2 NED1 BEL2 GBR1 SWENC RSM1 111 2 3 1985 500 cm³ Rothmans-Honda Honda NSR500 RSA5 ESPNC GER8 NAT4 AUT4 YUGNC NED1 BELNC FRA3 GBR5 SWE5 RSM3 72 6 1 1986 500 cm³ Lucky Strike-Yamaha Yamaha YZR500 ESP4 NAT2 GER6 AUT3 YUG2 NED2 BEL1 FRA2 GBR5 SWE8 RSM3 105 3 1 1987 500 cm³ Lucky Strike-Yamaha Yamaha YZR500 JPN1 ESP6 GER2 NATNC AUT2 YUG2 NED3 FRA1 GBR3 SWE3 CZE4 RSM1 POR2 BRA3 ARG2 158 2 3 1988 500 cm³ Cagiva Cagiva GP500 JPNNC USA- ESP- EXP- NAT7 GERNC AUTNC NEDNC BEL3 YUG4 FRA6 GBR11 SWE10 CZENC BRANC 58 12 0 1989 500 cm³ Cagiva Cagiva GP500 JPN16 AUSNC USANC ESPNC NATDNS GER12 AUTNC YUG7 NED11 BEL23 FRA11 GBR- SWE- CZE11 BRA11 33 18 0 1990 500 cm³ Cagiva Cagiva GP500 JPNNC USA7 ESP- NAT7 GER9 AUT10 YUGNC NED18 BELNC FRA7 GBR6 SWENC CZE11 HUNNC AUS- 55 14 0 1992 500 cm³ Budweiser-Yamaha Yamaha YZR500 JPN5 AUS8 MAL7 ESP8 ITA10 EUR9 GERNC NED5 HUN3 FRA8 GBRNC BRA10 RSANC 45 10 0

Linki zewnętrzne Profil motocyklisty na motogp.com Profil motocyklisty na motorcyclemuseum.com

Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Amerykańscy kierowcy MotoGP Kategoria:Ludzie urodzeni w San Jose (Kalifornia)