Benon Liberski (ur. 3 maja 1926 w Łodzi, zm. 15 kwietnia 1983 tamże) – polski malarz, grafik, rysownik, pedagog. Jeden z czołowych przedstawicieli „łódzkiej szkoły realizmu”.
Życiorys Absolwent XXI Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa w ŁodziXXI LO w Łodzi – wybitni absolwenci. Benon Liberski studia artystyczne rozpoczął w 1948 roku w PWSSP w Łodzi, a następnie od 1951 roku kontynuował (z powodu likwidacji Wydziału Grafiki) na Wydziale Grafiki w Katowicach (filii krakowskiej ASP), gdzie w 1954 roku uzyskał dyplom. Debiutował w 1951 roku na Międzynarodowej Wystawie z okazji Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w Berlinie otrzymując I nagrodę za grafikę w dziale polskim. Począwszy od połowy lat 50. brał czynny udział w wystawach plastyki w kraju i za granicą. W 1956 roku wziął udział w „Wystawie ośmiu” – łódzkim odpowiedniku wystawy „Arsenał” (CBWA „Zachęta”), w której również uczestniczył. W kolejnych latach brał udział w licznych wystawach w kraju i za granicą. W latach 60. czynnie uczestniczył w życiu artystycznym Łodzi. W latach 1954–1964 pełni funkcję sekretarza i vice prezesa ZPAP w Łodzi. Pomiędzy 1965 a 1972 w ciągu trzech kadencji był prezesem ZPAP w Łodzi. Prowadził działalność dydaktyczną w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi w latach: 1972–1982, a w latach 1975–1981 pełnił funkcję prorektora tej uczelni. Był mężem łódzkiej malarki Krystyny Liberskiej.
Twórczość Motto artysty:
ˌˌWspółczesny malarz realista nie maluje tego, co widzi w danym momencie, maluje na podstawie długich obserwacji z natury, wyciągając z nich ogólne, syntezujące wnioski.ˈˈ
Twórczość Benona Liberskiego zaliczana jest do kręgu realistów. Sam artysta podkreślał swoją przynależność do tego rodzaju sztuki. Prace Liberskiego odbiegały od zwykłego pojęcia realizmu – nie był to więc realizm w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Lepiej pasuje określenie nowy realizm lub nowa figuracja. Malarstwo Liberskiego, choć formalnie realistyczne, nie odtwarza określonych wydarzeń historycznych lub autentycznych. Będąc realistą nie troszczy się zbytnio o realia, nawet malując obrazy o tematyce społeczno rewolucyjnej. Forma obrazów jest zwykle podporządkowana treści. Kompozycje obrazów są starannie reżyserowane. Twórczość Liberskiego bywa często kojarzona z pop-artem. Są tu pewne elementy, takie choćby jak komiksowość kompozycji czy sam temat popularnych westernów. Należy jednak pamiętać, że pierwsze westerny powstały przed dotarciem pop-artu do Polski. Obrazy olejne i grafiki łączy swoista plakatowość, uproszczenia i charakterystyczny kontur. Tematyka obrazów początkowo związana była z widokami przemysłowych wnętrz, konstrukcji, panoram miast, fabryk. Później coraz częściej pojawiają się obrazy metaforyczne, gdzie często autor wprowadza słowo pisane. Inne cykle lub powtarzane tematy to wspomniane Westerny, Dyspozytorzy, Husaria, Pejzaże łódzkie, Maszyny i ludzie, Martwe natury, Cykle wojenne oraz charakterystyczne Akty. W niektórych westernach pojawia się kompozycja znana z ikonografii (charakterystyczny układ, użycie złotego koloru). Obrazy z późniejszego okresu twórczości często przypominają kolaż. Ciekawą cechą twórczości Liberskiego jest wprowadzenie autoportretu do wielu obrazów. Postacie męskie mają rysy autora, zaś wyraz twarzy jest zawsze komentarzem do dzieła. W przypadku grafiki, Liberski tworzył głównie w technice linorytu (najbardziej znane prace), ale również był autorem litografii i akwafort.
Działalność dydaktyczna w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi Na uczelni w latach 1972–1982, na stanowisku docenta od 1974, a w latach 1975–1981 pełni również funkcję prorektora.
Szczegóły: 1972–1973: Studium Kształcenia Podstawowego, Katedra podstaw kształcenia artystycznego, II Pracownia rysunku, wykładowca 1973–1974: Studium Kształcenia Podstawowego, Katedra podstaw kształcenia artystycznego, II Pracownia rysunku, wykładowca 1974–1975: Studium Kształcenia Podstawowego, Katedra kształcenia ogólnoplastycznego, I Pracownia rysunku 1975–1976: Studium Kształcenia Podstawowego, Katedra kształcenia ogólnoplastycznego I Pracownia rysunku, prorektor 1976–1977: Studium Kształcenia Podstawowego, Katedra kształcenia ogólnoplastycznego, I Pracownia rysunku, prorektor 1977–1978: Studium Kształcenia Podstawowego, Katedra kształcenia ogólnoplastycznego, I Pracownia rysunku, prorektor 1978–1979: Wydział Wzornictwa Przemysłowego, Katedra kształcenia ogólnoplastycznego, I i II Pracownia rysunku, wykładowca, prorektor 1979–1980: Wydział Wzornictwa Przemysłowego, prorektor 1980–1981: Wydział Wzornictwa Przemysłowego, prorektor (pierwszy semestr) 1981–1982: Wydział Wzornictwa Przemysłowego, Katedra kształcenia ogólnoplastycznego, III Pracownia rysunku
Wystawy indywidualne, ważniejsze wystawy ogólnopolskie, wystawy sztuki polskiej za granicą