Świadkowie Jehowy w województwie zachodniopomorskim

Świadkowie Jehowy w województwie zachodniopomorskim – wspólnota religijna Świadków Jehowy w województwie zachodniopomorskim. W wyniku Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2011 określono liczbę osób na terenie województwa deklarujących swoją przynależność religijną do Świadków Jehowy na 8724. Natomiast liczba głosicieli według opracowania GUS „Wyznania religijne w Polsce 2022–2024” w roku 2024 wynosiła 7601. W sierpniu 2025 roku na terenie województwa znajdowały się miejsca zebrań 86 zborów (w tym zboru języka migowego, zboru angielskojęzycznego, dwóch zborów rosyjskojęzycznych, dwóch zborów ukraińskojęzycznych, grupy hiszpańskojęzycznej oraz grupy polskojęzycznej na oddaleniu)Obwody polskojęzyczne: Szczecin–Wschód (609), Szczecin–Zachód (608), Koszalin–Kołobrzeg (610), Stargard (607), Piła (612) (część), Gorzów Wielkopolski (606) (część), Słupsk (708) (część), polskiego języka migowego (część) [PL-Polski Migowy-01]; angielski (część) [EU English 11-A]; rosyjski (część); ukraiński (część) [EU-Ukrainian-01-F]..

Historia Początki Początek XX wieku thumb|240px|Hermann Herkendell – jeden z pielgrzymów odwiedzających zbory (1910–1920) Działalność rozpoczęli niemieccy współwyznawcy na początku XX wieku (na terenie należącym wtedy do Cesarstwa Niemieckiego). Pierwsze wzmianki o działalności w Szczecinie pochodzą z 1905 roku. Wkrótce powstały grupy wyznawców w Szczecinie (w tym na obecnym osiedlu Dąbie), Stargardzie, Sianowie i Goleniowie.

Wiosną 1906 roku w Szczecinie, gdzie było już kilkoro wyznawców, wykład biblijny wygłosił przedstawiciel niemieckiego biura, pielgrzym Otto A. Kötitz.

W latach 1910–1920 grupy w Szczecinie (1913, 1916, 1917, 1919), Goleniowie (1915, 1920), Koszalinie (1918), Sianowie (1910, 1911), Stargardzie (1918) i SławnieZbór w Sławnie powstał w 1918 roku. Pierwszym jego członkiem był Albert Friedrich Rekett, który został ochrzczony 19 stycznia 1918 roku w Słupsku. Pod koniec 1918 roku zbór też przeprowadzał wykłady w kilku większych wsiach, na które przychodziło 300-400 osób (Albert Friedrich Rekett: Mein Lebensweg). (1920) odwiedzał przedstawiciel niemieckiego biura, pielgrzym Hermann Herkendell (1889–1926).

W roku 1913, 1916 i 1917 zbory w Szczecinie, Altdamm (1917), Goleniowie (1913, 1917), Stargardzie (1913, 1917) i Policach (1916) odwiedził Paul BalzereitHermann Herkendell złożył wizyty grupom w Szczecinie (18.07.1910; 16.06.1911; 23, 24.03.1914; 1–4.02.1915, 2–5.05.1918; 3,4.10.1920), Goleniowie (8.02.1915; 7, 8.10.1920), Koszalinie (29.04.1918), Sianowie (17.07.1910; 17.06.1911), Stargardzie (30.04, 1.05.1918) i Sławnie (9.10.1920). Paul Balzereit odwiedził zbory w Szczecinie (12–14.10.1913; 10, 11.08.1916; 6–8.05.1917), Altdamm (10–12, 22.05.1917), Goleniowie (15.10.1913; 16–18, 23.05.1917), Stargardzie (16.10.1913; 13–15.05.1917) i Policach (9.08.1916)..

W 1914 roku zbór w Szczecinie liczył około 30 osób.

23 maja 1915 roku kongres odbył się w Szczecinie (Logenhaus, Große Wollweberstr. 64).. Działało wówczas na tym terenie 75 wyznawców., w 1919 roku – 105 w mieście i 21 w nowo powstałym zborze w Altdamm, czyli w sumie 126 wyznawców. W roku 1925 – łącznie 267. Rok później zanotowano liczbę 331, a w 1927 – 368 (w tym 66 w Altdamm) osób. Kolejne kongresy odbyły się w Szczecinie, Stargardzie i Goleniowie w styczniu 1917 roku, w listopadzie 1918 roku i lutym 1919 roku w Szczecinie.

W roku 1915, 1919, 1920 oraz 1921 zbory w Koszalinie, Białogardzie, Bobolicach, Stargardzie, Sławnie, Malechówku, Szczecinku, Czaplinku, Złocieńcu, Goleniowie, Policach, Choszcznie, Darłowie, Gryficach, Kamieniu Pomorskim i Bornym Sulinowie odwiedzał pielgrzym Bernhard BuchholzBernhard Buchholz odwiedził zbory w: Szczecinie (8, 9.02.1915; 1-3.02.1919; 21,22.06.1919; 25, 27.06.1920; 1921); Stargardzie (10.02.1915; 29.01.1919; 30.06.1920; 1921); Altdamm (Szczecin-Dąbie) (18, 19.01.1919; 29.06.1920; 1921); Białogardzie (20.1.1919; 6.07.1920; 1921); Bobolicach (21.01.1919; 7.07.1920; 1921); Koszalinie (22.01.1919; 8.07.1920; 1921); Sławnie (23.01.1919; 10.07.1920; 1921); Szczecinku (25–26.01.1919; 1921); Czaplinku (27.01.1919; 4 i 5.07.1920; 1921); Złocieńcu (28.01.1919; 1921); Goleniowie (31.01.1919; 28.06.1920; 1921); Policach (26.06.1920); Choszcznie (1.07.1920); Melechówku (9.07.1920; 1921); Bornym Sulinowie (1921); Darłowie (1921); Gryficach (1921); Kamieniu Pomorskim (1921)..

W roku 1916 i 1917 zbory w Szczecinie, Dąbiu, Policach, Lubczynie, Goleniowie i Pyszce odwiedził pielgrzym Max CunowMax Cunow odwiedził zbór w Szczecinie (26–28.05.1916; 3.09.1916; 13.05.1917), Dąbiu (9.05.1917), Goleniowie (27.04.1916; 1.10.1916; 10.05.1917), Lubczynie (11.05.1917), Policach (29.09.1916; 8.05.1917), Pyszce (4.08.1917) i Stargardzie (12.05.1917)..

W latach 1917–1919 zbory w Szczecinie, Goleniowie, Stargardzie i Lubczynie odwiedzał pielgrzym Karl WellershausKarl Wellershaus odwiedził zbór w Szczecinie (14.01.1917; 28, 29.11.1918; 10, 11.02.1919), Goleniowie (15.01.1917), Lubczynie (16.01.1917) i Stargardzie (17.01.1917)..

W maju 1917 roku Dramat Eureka (skrócona wersja Fotodramy stworzenia) został wyświetlony w Szczecinie (6–8.05), Goleniowie (16–18.05) i Stargardzie (13–15.05).

W 1919 roku grupy w Goleniowie, Lubczynie oraz w Przypólsku liczyły ogółem 22 wyznawców.

W 1920 roku wykłady wygłaszano w Sławnie i okolicach, w Koszalinie i Darłowie, liczba obecnych wynosiła od kilkuset do tysiąca osób.

W marcu 1922 roku zbory w Koszalinie i Sławnie odwiedził pielgrzym Alfred Decker.

W roku 1924 na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w Szczecinie było obecnych 197 osób, w Koszalinie – 44, a w Altdamm – 38 osób.

W 1925 roku grupa wyznawców w Goleniowie skupiała ok. 40 osób, w 1927 – 50.

W 1925 roku baron von Tornow odwiedzał zbór w Sławnie. Albert F. Rekett otrzymał zadanie budowy drewnianego obiektu dla powiększenia drukarni Towarzystwa Strażnica w Niemczech. Został on wybudowany w Sławnie, a następnie przetransportowany koleją do Barmen w Wuppertalu. Później Rekett został wolontariuszem w Betel, a od 1928 roku odwiedzał również zbory w Kassel, Hanowerze i Królewcu.

W 1926 roku pielgrzymi odwiedzali zbory w Białogardzie, Bobolicach, Czaplinku, Dąbiu, Drawsku Pomorskim, Dygowie, Goleniowie, Grabowie, Gryficach, Kamieniu Pomorskim, Kołobrzegu, Koszalinie, Malechówku, Płotach, Runowie, Sławnie, Stargardzie, Stepnicy, Szczecinie, Szczecinku, Świdwinie, Świnoujściu, Warninie i Złocieńcu.

thumb|240px|left|Fotodrama stworzenia wyświetlana była w Szczecinie od roku 1928 (jej skrócona wersja – Dramat Eureka, wyświetlany był w Szczecinie, Goleniowie i Stargardzie już w roku 1917)

W 1928 roku rozpoczęto wyświetlanie nowego filmu Dramat stworzenia – późniejszej niemieckiej wersji Fotodramy stworzenia, której taśmy w tym kraju uległy już zniszczeniu i pokazano go m.in. w kilku miastach na Pomorzu, również w Szczecinie (tam Erich Frost po raz pierwszy zapewnił temu filmowi właściwy akompaniament muzyczny).

Lata 30. XX wieku W lipcu 1931 roku Świadkowie Jehowy (przyjęcie nowej nazwyNajwiększa grupa Badaczy Pisma Świętego, która pozostała związana z Towarzystwem Strażnica, 26 lipca 1931 roku przyjęła nazwę Świadkowie Jehowy.) zorganizowano dwudniowe zgromadzenia m.in. w Goleniowie, Szczecinku i Stargardzie, a w roku 1932 w Szczecinie (6, 7 sierpnia, przy Kronprinzenstr. 10), Sławnie (23, 24 kwietnia i 28, 29 maja, przy Kösliner Vorstadt 64), Drawsku Pomorskim (30 kwietnia, 1 maja, przy Gr. Mühlenstr. 2) i Koszalinie (7, 8 maja, przy Am Kamp 29a).

30 września 1931 roku pielgrzym o nazwisku Rahbe odwiedził zbór w Bytowie.

Wiosną 1933 roku niemieckojęzyczne zbory w Szczecinie, Dąbiu, Dygowie, Goleniowie, Kamieniu Pomorskim, Stepnicy, Pełczycach, Policach (Jasienicy), Stargardzie, Krzywnicy, Runowie, Świdwinie, Drawsku Pomorskim, Czaplinku, Sikorach, Szczecinku, Bobolicach, Sławnie, Koszalinie, Białogardzie, Sulechówku, Sianowie i Warninie odwiedził pielgrzym o nazwisku KiperKiper w 1933 roku odwiedził zbory w Szczecinie (18–21.03), Dąbiu (16.03), Dygowie (29, 30.04; 22, 23.05), Goleniowie (14, 15.03), Kamieniu Pomorskim (12.03), Stepnicy (13.03), Pełczycach (26.03), Policach (Jasienicy) (22.03), Stargardzie (23–25.03), Krzywnicy (27.03), Runowie (28.03), Świdwinie (29.03), Drawsku Pomorskim (30, 31.03), Czaplinku (9.04; 2.05), Sikorach (10.04; 3.05), Szczecinku (11.04; 4.05), Bobolicach (12.04; 5.05), Sławnie (21.04), Koszalinie (24, 25.04; 17, 18.05), Białogardzie (26, 27.04; 19, 20.05), Sulechówku (22.04; 15.05), Sianowie (23.04; 16.05) i Warninie (28.04; 21.05).. 1 maja 1933 roku zbór w Złocieńcu odwiedził pielgrzym Englel.

Od 1936 roku oraz już w czasie II wojny światowej wielu wyznawców zostało wywiezionych do obozów koncentracyjnych, wielu z nich tam zginęło (m.in. ze Szczecina oraz z Koszalina i Sławna).

Okres powojenny 1946 Głosiciele działali m.in. w Szczecinie (gdzie w Golęcinie mieściła się ich Sala Królestwa, jednymi z pierwszych głosicieli byli Chacholski i Kuligowski z Trójmiasta), Ińsku, Świnoujściu, Koszalinie i Stargardzie. Oficjalnym przedstawicielem Biura Oddziału Świadków Jehowy był m.in. Tomasz Piela z Warszkowa. Działał też zbór w Sławnie. W kwietniu na uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce) w Myśliborzu z całego terenu od Szczecina, Piły pod Zieloną Górę obecnych było 27 osób.

Po zakończeniu wojny Świadkowie Jehowy organizowali większe zgromadzenia, m.in. w Szczecinie, Koszalinie i Stargardzie.

1947 Na terenie województwa szczecińskiego działało 35 zborów.

W dniach od 22 do 24 sierpnia w Szczecinie odbyło się zgromadzenie z udziałem ponad 1600 obecnych. Nazajutrz, 25 sierpnia w Świnoujściu zorganizowano wyjazdową kampanię służby kaznodziejskiej.

1948 W Międzyzdrojach działało około 12 głosicieli. W Stargardzie odbyła się konwencja, na której obecnych było ponad 600 osób.

Prześladowania thumb|240px|Publikacje Świadków Jehowy („Nasza Służba Królestwa” z lat 50. XX w.) drukowano potajemnie w okresie zakazu działalności również na terenie obecnego województwa zachodniopomorskiego Dochodziło do coraz częstszych zatrzymań i konfiskat publikacji. W maju 1949 podczas pierwszego dnia zgromadzenia obwodowego w Szczecinie aresztowano obecnych, następnego dnia było ponad 1000 obecnych. Milicjanci aresztowali kolejno 27 mówców.

W roku 1950 władza skonfiskowała szczecińską Salę Królestwa przy ul. Pokoju 1. Zebrania odtąd odbywały się w mieszkaniach wyznawców (m.in. w szczecińskich Podjuchach, Klęskowie, Skolwinie). Według szacunków Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa wiosną 1950 roku na terenie województwa szczecińskiego działało 59 grup. Ustalił też informacje o 1445 głosicielach mieszkających w województwie szczecińskim i oszacował liczbę głosicieli oraz osób zainteresowanych na około 2700. W czerwcu 1950 roku według kolejnych szacunków WUB w województwie szczecińskim działało 21 grup i co najmniej 1600 głosicieli, a w województwie koszalińskim 30 grup i około 1000 głosicieli.

W latach 1950–1952 MBP aresztowało kilkudziesięciu wyznawców w Szczecinie, Stargardzie i innych miejscach. Od tego roku działalność prowadzona była konspiracyjnie. W województwie szczecińskim poza główną akcją aresztowań z czerwca, 5 lipca 1950 roku przeprowadzono następną, podczas której aresztowano kolejnych głosicieli. Według niepełnych danych na dzień 8 lipca 1950 roku liczba aresztowanych w województwie wynosiła 76 osób. Do 5 sierpnia liczba wzrosła do 96 osób, 11 osób zostało zwolnionych, a 85 pozostawało w areszcie. Na koniec 1950 roku w województwie szczecińskim spośród 77 aresztowanych, 26 zostało skazanych na bezwzględne kary pozbawienia wolności. Natomiast w województwie koszalińskim spośród 60 aresztowanych, 28 zostało skazanych na bezwzględne kary pozbawienia wolności.