Kasjodor (Flavius Magnus Aurelius Cassiodorus, ur. ok. 485 w Scyllacium, zm. 583) – rzymski pisarz, poeta, teolog, uczony i polityk, autor komentarza do biblijnych psalmów; kanclerz na dworze królów ostrogockich, patrycjusz, założyciel rzymskiej biblioteki, historyk i filozof.
Sługa Boży w Kościele katolickim.
Działalność polityczna Urodził się w Scyllacium w Kalabrii. Od 506 pełnił różne funkcje w administracji króla Ostrogotów Teodoryka Wielkiego i jego następców, od kwestora kancelarii, po prefekta pretorianów – najwyższy urząd w państwie gockim. . Kasjodor przez cały okres działalności politycznej walczył z próbami odbudowy Cesarstwa rzymskiego (najpierw są to spiski i próby dyplomatycznego narzucenia zwierzchnictwa bizantyńskiego, a następnie inwazja militarna), jednocześnie dbając o zachowanie łaciny jako języka urzędowego i kultury rzymskiej. W latach 535–538 stawał na czele kolejnych armii gockich walczących z wodzem bizantyńskim Belizariuszem. Nie widząc jednak nadziei na militarne zwycięstwo, wycofał się z życia politycznego.
Klasztor w Vivarium W 538 Kasjodor założył według reguły Benedykta z Nursji klasztor w Vivarium, finansując go ze swego rodowego majątku, gdzie mnisi poświęcają się pracy fizycznej i intelektualnej. Kasjodor zbiera tam i kultywuje intelektualne pozostałości po rzymskiej cywilizacji, m.in. przepisując liczne starożytne rękopisy.
Pisarstwo thumb| Fragment Historia tripartita Kasjodora w minuskule 49. W swoim pisarstwie Kasjodor dba głównie o przekazanie dziedzictwa wiedzy starożytnej. Na przykład dzięki niemu myśl średniowieczna przyswoiła sobie pojęcie siedmiu sztuk wyzwolonych. Napisał szereg dzieł z zakresu historii i teologii, które cieszyły się w średniowieczu wielką popularnością (wyd. zbioru Migne'go „Patrologiae cursus” t. 69—70). Pod koniec życia stworzył dzieło „De artibus ac disciplinis liberalium litterarum”, którego część traktująca o muzyce była w średniowieczu, obok traktatu Boecjusza, najważniejszym źródłem poznania muzyki starożytnej. Napisał m.in. „Dzieje Gotów”, „Historię Kościoła złożoną z trzech części”, „Wskazania”, w których jedna księga poświęcona jest sztukom wyzwolonymPrzekład Institutiones musicae na język polski został opublikowany w 2015 r. Kasjodor, Institutiones musicae. Zasady muzyki, z języka łacińskiego przełożył, wstępem i komentarzem opatrzył oraz słownik sporządził Lucjan Dyka, Rzeszów 2015.. Na tej podstawie w wiekach średnich utworzył się system szkolnictwa, który po wielu zmianach jest stosowany do dziś, jako system szkoły klasycznej.
Dokonał pierwszej próby naprawy tekstu Wulgaty. Tę formę tekstu reprezentuje Kodeks AmiatyńskiAntoni Tronina, Tekst Pisma Świętego, w: Wstęp Ogólny do Pisma Świętego, Pallottinum, Poznań 1986, s. 169..
W jego czasach mnisi zajmowali się medycyną i próbowali przekazywać innym starożytną wiedzę medyczną. W tym celu Kasjodor zalecał mnichom lekturę zielnika przypisywanego Dioskurydeowi, czytanie dzieł Galena i Hipokratesa oraz innych autorów starożytnych.
Kult Określany przez Bedę Czcigodnego mianem , a Alkuina , trafił do martyrologiów i czczono go jako świętego wyznawcę. Wymieniano go w Litaniach do Wszystkich Świętych i wspominano 17 marca i 25 września.
Zobacz też Wstawiennictwo świętych
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Stanisław Longosz, Kasjodor, Powszechna Encyklopedia Filozofii, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, ptta.pl [dostęp 2024-05-17].
Kategoria:Rzymscy politycy Kategoria:Włoscy filozofowie Kategoria:Konsulowie Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Urodzeni w V wieku Kategoria:Zmarli w VI wieku