thumb|250px|Liście Pinus luchuensis Mayr – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Sosna ta pochodzi z Japonii a jej naturalny zasięg ogranicza się do Nansei-shotō (Okinawa).
Morfologia Pokrój Pień Kora szarobrązowa, głęboko spękana, bruzdy głębokie na 1 cm, o rozmiarach 1,5 na 4 cm. Grzbiety bruzd spłaszczone, podzielone na łuszczące się płaty. Liście Równowąskie igły wyrastają po 2 na krótkopędach. Igły ciemnozielone, o długości 8–15 cm. Szyszki Dojrzałe szyszki nasienne jajowate, o długości 4–5 cm. Łuski nasienne z ostrym wyrostkiem. Nasiono z lancetowatym skrzydełkiem, dwa razy od niego dłuższym. Gatunki podobne P. taiwanensis (ma krótsze igły – 8–11 cm, więcej kanałów żywicznych – 4–7, dłuższe szyszki – 6–7 cm, cieńszą korę), P. hwangshanensis.
Biologia i ekologia Dwie wiązki przewodzące w liściu i 2–3 przewody żywiczne (środkowe). Igły półkoliste w przekroju poprzecznym. Pochewki liściowe trwałe.
Często zajmuje wietrzne stanowiska blisko morskiego brzegu.
Systematyka i zmienność Pozycja gatunku w obrębie rodzaju Pinus: podrodzaj Pinus sekcja Pinus podsekcja Pinus gatunek P. luchuensis
Pinus luchuensis jest blisko spokrewniona z P. taiwanensis z Tajwanu oraz P. hwangshanensis z Chin. Obydwa te gatunki traktowane były przez różnych autorów jako synonimy P. luchuensis, jej odmiany lub podgatunki. Wszystkie trzy taksony są podobne morfologicznie.
Nazewnictwo Nazwa naukowa gatunku luchuensis pochodzi od wysp Riukiu, na których ją znaleziono. W XIX w. nazwa wysp wymawiana była w języku angielskim jako Luchu, Loo-choo lub Lewchew. Wymowa ta bazowała na chińskiej wymowie symboli tworzących nazwę Ryūkyū, która w języku mandaryńskim brzmi Liúqiú.
Zagrożenia Międzynarodowa organizacja IUCN umieściła ten gatunek w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych, przyznając mu kategorię zagrożenia LC (least concern), czyli jest gatunkiem o niższym ryzyku wyginięcia.
Intensywną wycinkę drzew prowadzono w trakcie i po II wojnie światowej.
W 1997 r. gatunek uznany został za rzadki a w 1998 za bliski zagrożenia (LR/nt).
Obecnie brak większego zagrożenia gatunku wynika głównie z nieprzydatności drzew jako źródła drewna, ze względu na słabą formę żyjących okazów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sosnowate