Dżusajr (arab. جسير) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 17 lipca 1948.
Położenie Dżusajr leżała na granicy pustyni Negew z Szefelą. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 12 361 ha. We wsi mieszkało wówczas 1 180 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 12 015 Żydzi 0 publiczne 346 Razem 12 361
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy zbóż 11 863 0 nieużytki 444 0 zabudowane 54 0
Historia W 1596 wieś Dżusajr posiadała 330 mieszkańców, którzy płacili podatki pszenicą, owocami, winoroślą i kozami.
W okresie panowania Brytyjczyków Dżusajr rozwijała się jako średniej wielkości wieś. W 1937 otworzono szkołę podstawową, do której w 1945 uczęszczało 74 uczniów. Był tutaj meczet.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 wieś zajęły wojska egipskie. W dniu 16 lipca Izraelczycy rozpoczęli operację Mawet la-polesz, w trakcie której zajęli Dżusajr. Mieszkańcy już wcześniej opuścili wieś. W następnych dniach wyburzono prawie wszystkie domy.
Miejsce obecnie Na gruntach należących do Dżusajr powstał w 1953 moszaw Menucha, a w 1968 wieś komunalna Wardon.
Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Dżusajr: „Ocalał tylko jeden dom o płaskim dachu, który stoi pośrodku sadu brzoskwiniowego. Jego elewacja frontowa ma dwa prostokątne okna i prostokątne wejście pośrodku. Wśród wysokich traw i chwastów są widoczne szczątki innych domów”.
Przypisy
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (I wojna izraelsko-arabska)