Arseniusz (ur. w Ochrydzie, zm. po 1767 w klasztorze Zografu) – ostatni zwierzchnik autonomicznego Arcybiskupstwa Ochrydzkiego przed jego likwidacją.
Życiorys Przed objęciem urzędu arcybiskupa ochrydzkiego Arseniusz był metropolitą pelagonijskim. Po śmierci arcybiskupa Izajasza został wybrany na jego następcę wbrew życzeniu patriarchy konstantynopolitańskiego Joannicjusza III. W 1767 Arseniusz II został zmuszony do rezygnacji z urzędu z powodu fałszywych oskarżeń o kontakty z Rosją (według innych źródeł, z Wenecją). Następnie autonomia Arcybiskupa Ochrydzkiego została zlikwidowana, a wchodzące w jego skład administratury stały się zwykłymi eparchiami Patriarchatu KonstantynopolitańskiegoPatriarchat Bułgarii. „Kalendarz Prawosławny”. 2003, s. 195. Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna. . Między styczniem a czerwcem 1767 Arseniusz zachował kontrolę nad eparchią pelagonijską, jednak 24 czerwca 1767 musiał zrezygnować także z tego urzędu. Wyjechał wówczas do bułgarskiego klasztoru Zografu na Athosie, gdzie pozostawał do końca życia, otoczony szacunkiem innych bułgarskich mnichów. Zachowało się wiele podań na jego temat, zaś w II poł. XIX w. jego postać stała się jedną z symbolicznych sylwetek przywoływanych przez bułgarskich duchownych w czasie starań na rzecz powołania Egzarchatu Bułgarskiego.
Przypisy
Bibliografia АРСЕНИЙ II
Kategoria:Zmarli w XVIII wieku Kategoria:Bułgarscy biskupi prawosławni Kategoria:Północnomacedońscy biskupi prawosławni Kategoria:Ludzie urodzeni w Ochrydzie Kategoria:Zakonnicy klasztoru Zografu