PCC – amerykański typ dwuwózkowego, czteroosiowego, jednokierunkowego lub dwukierunkowego wagonu tramwajowego, opracowany w latach 30. XX w., pierwowzór współczesnych tramwajów wysokopodłogowych. Nazwa pochodzi od President's Conference Committee, stowarzyszenia dyrektorów przedsiębiorstw tramwajowych, którzy postawili sobie wyzwanie konkurowania z rozwojem motoryzacji i zdecydowali się na stworzenie nowoczesnego typu szybkobieżnego tramwaju.
thumb|left|Wnętrze tramwaju PCC PCC był tramwajem całkowicie elektrycznym (nie posiadał instalacji hydraulicznej ani pneumatycznej). Sterowanie odbywało się jedynie przy pomocy pedałów, przy czym zwolnienie obu powodowało awaryjne zatrzymanie pojazdu i otwarcie drzwi. Charakterystyczne było opływowe pudło, trzy wejścia bez wydzielonych platform z wygodnymi jak na czas powstania schodami zamykane sterowanymi przez motorniczego harmonijkowymi drzwiami. Niekonwencjonalne z dzisiejszego punktu widzenia było natomiast dzielenie okien dla pasażerów siedzących i stojących.
Tramwaje PCC, choć zniknęły z ulic większości miast amerykańskich po likwidacji tramwajów w latach 50. i 60., wpłynęły silnie na rozwój pojazdów europejskich. W niektórych krajach (np. w Belgii) wytwarzano je na licencji ze zmienionym pudłem, kopiowano jego główne założenia (czeskie Tatry, polskie Konstale 13N i 102Na).
Zobacz też Birney Wielki amerykański skandal tramwajowy
Bibliografia infotram.pl
Kategoria:Tabor tramwajowy w Stanach Zjednoczonych