Jarosław Marian Wojciechowski (ur. 30 lipca 1874 w Warszawie, zm. 7 października 1942 tamże) – polski inżynier architekt, konserwator zabytków, wykładowca Politechniki Warszawskiej, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, kierownik Wydziału III zabytków i muzeów w Ministerstwie Sztuki i Kultury w 1919 rokuDariusz Marciniec, Ministerstwo Sztuki i Kultury Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1918–1922, [w:] Rocznik Łódzki, T. 63 (2015), s. 95..

Życiorys Był synem Konstantego (architekta) i Józefy z Czarnomskich. W 1893 r. ukończył V Gimnazjum w Warszawie, studiował następnie (do 1898) architekturę w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. Po studiach pracował krótko w biurze projektowym ojca, a od 1899 r. we własnym biurze. W latach 1911–1923 był architektem Kurii Diecezjalnej Kujawsko-Kaliskiej. Był pracownikiem Rady Komisji Odbudowy Kraju i Racjonalnego Budownictwa Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 223.. W 1919 r. został wykładowcą Politechniki Warszawskiej, gdzie prowadził zajęcia z konserwacji zabytków (od 1920 jako docent). Przez trzy lata zasiadał w Radzie Artystycznej miasta stołecznego Warszawy (1915–1918), pracował następnie jako urzędnik w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (1918 starszy referent, 1918–1919 naczelnik Wydziału Zabytków). Działał w Towarzystwie Opieki nad Zabytkami Przeszłości (które nadało mu tytuł członka honorowego), a w 1930 został przyjęty w poczet członków Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (członek korespondent).

Zmarł w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 284a wprost-2-26).

Działalność mały|267x267px|Kościół św. Bartłomieja we Wsoli projektu Wojciechowskiego i Kazimierza Prokulskiego mały|Kościół św. Wawrzyńca w Białyninie W pracy zawodowej i naukowej zajmował się konserwacją obiektów pałacowych oraz konserwacją i projektowaniem obiektów sakralnych. Na ziemi kieleckiej zaprojektował m.in. kościoły w Brzeźnicy (1908) i Mninie (1911), ale nie doczekały się one realizacji. Jego autorstwa były projekty kościoła pod wezwaniem św. Elżbiety we Lwowie, kościoła MB Częstochowskiej w Miedzierzy, gmachu Szkoły Handlowej w Łodzi. Zaprojektował też neoromański kościół św. Marcina w Gostyniniehttp://www.tnp.org.pl/RG2016.pdf Rocznik Gostyniński tom IV, 2016, red. dr Barbara Konarska-Pabiniak, Gostynińskie Towarzystwo Kulturalno-Naukowe, rozebrany przez niemieckich okupantów w latach 1941-1942. W Warszawie wykonał serię zdjęć (dla potrzeb inwentaryzacyjnych) dawnych siedzib królewskich, zajmował się konserwacją kamienicy Baryczkowskiej na Rynku Starego Miasta oraz pałacu w Wilanowie. Był autorem rozbudowy kościoła św. Mateusza w Bądkowie k. Aleksandrowa KujawskiegoKatalog zabytków sztuki w Polsce, t. XI, Województwo bydgoskie, zesz. 1, Powiat aleksandrowski, s. 1.. Wybydował również eklektyczny kościół w Lututowie k. Wielunia i dokończyl wg własnego pomyslu kościół w Turku zaprojektowany przez jego ojca, Konstantego Wojciechowskiego.

Opracował nowatorskie metody konserwacyjne, które wykorzystał m.in. w restauracji XVI-wiecznego kościoła w Brochowie; ponadto przeprowadził konserwację kościoła pod wezwaniem św. Jakuba w Sandomierzu, kościoła św. Andrzeja Apostoła w Nieznamierowicach, kościoła św. Jadwigi i św. Stanisława w Odrzywole i innych.

Był jednym z organizatorów wystawy architektonicznej „Wieś i Miasteczko”, potem (1913–1915) redagował periodyk pod takim samym tytułem.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi na polu pracy naukowej”. Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu budownictwa i ochrony zabytków”.

Wybrane publikacje

Jarosław Wojciechowski, Kościół w Białyninie jako zabytek XVI stulecia. Przyczynek do dziejów budownictwa w Polsce, „Przegląd Techniczny”, t. 33, 1907, nr 52, s. 637. W. [J. Wojciechowski], Zabytki budownictwa polskiego, „Tygodnik Ilustrowany”, t. 49, 1908, nr 45, s. 911. O potrzebie polskich pracowni inwentaryzacyjnych oraz o potrzebie wydawnictw materjałów do inwentaryzacji zabytków sztuki w Polsce, 1918. Przewodnik po wystawie siedzib królewskich, 1918. Kościół jako budowla, 1927.

Historja powstania i rozwoju organizacji i opieki państwowej nad zabytkami sztuki w Polsce, 1931. Stary zamek w Grodnie, I // Biuletyn Historii Sztuki i Kultury Nr. 2. – Warszawa: Zakład Architektury Polskiej i Historii Sztuki Politechniki Warszawskiej, 1938. Stary zamek w Grodnie, II // Biuletyn Historii Sztuki i Kultury Nr. 3. – Warszawa: Zakład Architektury Polskiej i Historii Sztuki Politechniki Warszawskiej, 1938.

Bibliografia

Przypisy

Linki zewnętrzne

Prace Jarosława Wojciechowskiego w serwisie Polona.pl

Kategoria:Absolwenci V Rządowego Gimnazjum Filologicznego w Warszawie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie architekci Kategoria:Polscy konserwatorzy zabytków Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Sztuki i Kultury Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Kategoria:Współpracownicy Tymczasowej Rady Stanu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Cywilnych cesarza Mikołaja I