Asz-Szadżara () – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Tyberiady w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana w dniu 6 maja 1948.

Położenie Asz-Szadżara leżała w Dolnej Galilei, w połowie drogi z Nazaretu do Tyberiady. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 3754 ha. We wsi mieszkało wówczas 770 osób.

własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 2757 Żydzi 61 publiczne 936 Razem 3754

Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy oliwek 700 0 uprawy zbóż 2114 28 nieużytki 935 0 zabudowane 100 0

Historia Krzyżowcy nazywali tutejszą osadę . W 1596 wieś Asz-Szadżara została włączona do Imperium Osmańskiego. W owym czasie liczyła ona 396 mieszkańców, którzy utrzymywali się z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, owoców i bawełny.

W okresie panowania Brytyjczyków Asz-Szadżara była średniej wielkości wsią, w której znajdowała się szkoła dla chłopców.

Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny we wsi stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze. Celem licznych ataków był pobliski moszaw Ilanijja. Aby przeciwdziałać temu zagrożeniu, w dniu 6 maja 1948 siły żydowskiej organizacji Hagana zdobyły wieś Asz-Szadżara. Wszyscy jej mieszkańcy uciekli. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 do zniszczonej wsi Asz-Szadżara powróciły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Wykorzystywały one wieś do przeprowadzenie dwóch bitew o moszaw Ilanijję (9-18 lipca). W trakcie operacji „Dekel” wojska izraelskie zdobyły 16 lipca pobliskie miasto Nazaret. W wyniku tego arabskie milicje wycofały się do Górnej Galilei. Izraelczycy zajęli wówczas opuszczoną wieś Asz-Szadżara i wyburzyli jej domy.

Miejsce obecnie Na terenie wioski Asz-Szadżara utworzono szkoleniową bazę wojskową Havat haSzomer, natomiast grunty rolne wioski przejął moszaw Ilanijja.

Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Asz-Szadżary:

Przypisy

Sz