Alfons Emil Gravier (ur. 1 stycznia 1871 w Warszawie, zm. 17 listopada 1953 w Łodzi) – polski architekt czynny głównie w Warszawie.
Życiorys Ukończył studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. Wrócił do Warszawy w 1912. Jako przedstawiciel Warszawskiego Koła Architektów brał udział w obradach Stałego Komitetu Międzynarodowego Kongresu Architektów w Paryżu, a w 1913 uczestniczył w zjeździe architektów w Sankt Petersburgu. Był członkiem jury wielu konkursów architektonicznych.
Wykładał na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej zasady perspektywy i kosztorysowania. Po II wojnie światowej wykładał budownictwo na Politechnice Łódzkiej. W latach 1947–1951 był związany z PWSSP w Łodzi (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi), gdzie wykładał perspektywę i kreślenie oraz materiałoznawstwo, budownictwo, konstrukcje budowlane i drewniane.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (pod murem V, grób 71).
Ważniejsze realizacje Przebudowa pałacu Branickich przy ul. Frascati w Warszawie na siedzibę Ambasady Francji Budynek Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie przy ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 37 (1912–1913) Budynek Zespołu Szkół Budowlanych przy ul. Hożej 88 (ukończ. 1927) Willa własna przy ul. Profesorskiej 3 w Warszawie Budynek Centralnego Towarzystwa Rolniczego przy ul. Kopernika 30 (1911–1912) Zakład dla umysłowo chorych w Gostyninie (z arch. Władysławem Jastrzębskim – konkurs 1929) Kościół św. Antoniego z Padwy w Łodzi (odbudowa 1951)
Galeria
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci École nationale supérieure des beaux-arts de Paris Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi