Fetysz – polska komedia obyczajowa z 1984 roku w reżyserii Krzysztofa Wojciechowskiego. Zdjęcia kręcono w Łodzi.

Fabuła Polska lat 80. XX w. Winicjusz Rudy, głowa rodziny i działacz społeczny, jest uczciwym inspektorem sanepidu. Komuś takiemu trudno żyć w PRL-owskiej rzeczywistości – łapówek od kierowników kontrolowanych lokali gastronomicznych brać nie chce, za uczciwy handel na Bazarze Różyckiego jest oskarżany przez milicję o spekulanctwo.

Rudy ma jedno marzenie – mieć Fiata 126 p. Kiedy w końcu, po wielu trudach, udaje mu się zdobyć upragnione prawo jazdy i „malucha” (tj. załatwić), wóz zostaje skradziony. Popularna marka i kolor samochodu – „piasek pustyni”, jedyny, w jakim jest produkowany – czynią go w praktyce niemożliwym do odnalezienia. Zdesperowany Rudy, po bezowocnym oczekiwaniu na efekty milicyjnych poszukiwań, postanawia ukraść identyczne auto. Nie jest to trudne, biorąc pod uwagę mnogość marki w poszukiwanym kolorze i łatwość sforsowania zamków. Jego rodzina o niczym nie wie. Pierwsze skradzione auto Rudy prezentuje jako swoje, odzyskane. Jednak wkrótce zostaje skradziony i ten wóz. Rudy kradnie kolejnego „malucha”, który również po pewnym czasie pada łupem złodziei. Sytuacja zaczyna się powtarzać: Rudemu kradną kolejne samochody, a on kradnie innym. W końcu jego proceder kradzieży samochodu tej samej marki i w tym samym kolorze, powoduje powołanie przez MO specjalnej grupy dochodzeniowej (zwłaszcza że łupem Rudego w pewnym momencie pada nawet „maluch” majora milicji). Donos „życzliwego” sąsiada sprawia, że w końcu milicja wpada na trop Rudego. Jednak dla zmylenia pościgu, ostatnim łupem Rudego pada „maluch” w kolorze granatowym i to właśnie w nim „nakrywają” go milicjanci. Rudy siedzi w celi pełen niespokojnego oczekiwania na odsiadkę. Po laboratoryjnych badaniach auta, w którym złapała go milicja, okazuje się jednak, że granatowy maluch to w rzeczywistości pierwsze auto Rudego, które nabył legalnie i które po kradzieży zostało przelakierowane. Jedyny zarzut, jaki może mu postawić prokurator, to kradzież własnego samochodu, Rudy zostaje więc zwolniony.

W ostatniej scenie filmu Rudy opuszcza areszt, a zwrócony mu granatowy maluch, niekierowany przez nikogo, podąża za nim.

Główne role Jan Prochyra – Winicjusz Rudy Ewa Ziętek – Ewa, żona Rudego Ludwik Benoit – ojciec Rudego Tomasz Wojciechowski – Wojtek, syn Rudego Agata Kryska-Ziętek – Agata, córka Rudego Leon Niemczyk – major MO Wojciech Brzozowicz – Gienek, przyjaciel Rudego Ireneusz Gawroński – kierownik „Polmozbytu” Krzysztof Kość – kierownik piwiarni Michał Aleksiejew – „Misio”, pomocnik handlarza na giełdzie Zbigniew Bartosiewicz – sąsiad-donosiciel Edward Narkiewicz – dzielnicowy Witold Ostrowski – handlarz na giełdzie Tadeusz Biernacki – instruktor samochodowy i inni.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polskie filmy obyczajowe Kategoria:Polskie filmy komediowe Kategoria:Polskie filmy z 1984 roku Kategoria:Filmy kręcone w Łodzi Kategoria:Filmy w reżyserii Krzysztofa Wojciechowskiego