Borys Mańkowski (ur. 13 października 1989 w Poznaniu) – polski zapaśnik i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). W latach 2014–2017 międzynarodowy mistrz KSW w wadze półśredniej (do 77,1 kg) oraz były pretendent do międzynarodowego mistrzostwa KSW w wadze lekkiej (do 70,3 kg) z 2022.
Życiorys i początki w sportach walki Borys mając 6 lat został zaprowadzony przez mamę na pierwszy trening aikido. Mieszkał wówczas na Osiedlu Władysława Łokietka w Poznaniu, a niedaleko jego domu treningi aikido prowadził Karol Matuszczak, pionier brazylijskiego jiu-jitsu i MMA w Polsce. Mama Borysa motywowała go do trenowania sportów walki, gdyż sama uprawiła judo i karate. Jego ojciec również był judoką, zdobył nawet tytuł Wicemistrza Europy w tym sporcie.
W młodości wraz z członkami rodziny oglądał walki bokserskie Andrzeja Gołoty, które późnymi wieczorami były emitowane w telewizji. Przez krótki czas trenował kung-fu, by finalnie trafić na treningi zapasów w stylu klasycznym do klubu KS Sobieski Poznań. Od pierwszych chwil na macie dawał z siebie wszystko, dzięki czemu po roku mógł rywalizować z zawodnikami z dziesięcioletnim doświadczeniem. Często szukał nowych technik, które mógłby wykorzystać w walce, oglądając w Internecie walki najbardziej utytułowanych zawodników. Szukając informacji na temat najlepszych akcji zapaśniczych natrafił na te stosowane w UFC, najlepszej federacji MMA. W tamtym momencie miał ok. 16 lat, a formuła i poziom toczonych tam walk wywarł na nim na tyle duże wrażenie, że samodzielnie zaczął uczyć się z Internetu wybranych technik. Po dwóch latach trenowania zapasów znał już większość technik i mógłby jedynie je doskonalić. Mieszane sztuki walki były tym bardziej skomplikowanym sportem, dzięki czemu bardziej się zagłębił w ten temat i rozpoczął karierę MMA.
Kariera w zapasach i grapplingu Mańkowski jest medalistą wielu turniejów i zawodów zapaśniczych oraz grapplingowych na terenie Polski. Zwyciężał m.in. w międzynarodowym turnieju w zapasach o Puchar Sobieskiego w 2005 roku (kat. -66 kg) oraz w II mistrzostwach Polski w grapplingu w 2010 roku (kat.- 75 kg. seniorzy, no-gi). 18 lutego 2017 podczas gali „Poznań Fight Night” zremisował grapplerski pojedynek z przyjacielem Mateuszem Gamrotem. W lipcu 2021 roku został promowany na czarny pas w brazylijskim ju jitsu.
Kariera MMA Wczesna kariera W latach 2006–2007 amatorsko walczył w MMA, uzyskując bilans trzech zwycięstw i jednej porażki.
Karierę w zawodowym MMA rozpoczął wygranym pojedynkiem z Tomaszem Jeruszką (29 marca 2008 roku).
Turnieje i eliminacja 12 czerwca 2009 roku na gali XFS – X Fights Series 3 wygrał turniej wagi półśredniej (pokonał Jordana Błocha i Marka Chwalibogowskiego).
6 grudnia 2009 roku wziął udział w turnieju wagi lekkiej MMA Challengers 2. W ćwierćfinale znokautował już w pierwszej rundzie Bartosza Pietrowskiego. W półfinale poddał w tej samej rundzie Marka Sikorę. W finale przegrał z Marcinem Heldem.
5 lutego 2010 wystartował w zachodnioeuropejskich eliminacjach „M-1 Selection 2010”, jednak odpadł już w pierwszym etapie turnieju po porażce z Majrbiekiem Tajsumowem.
18 września 2010 roku wziął udział w ośmioosobowym turnieju wagi lekkiej organizacji Konfrontacja Sztuk Walki. W ćwierćfinale przegrał z triumfatorem turnieju, Finem Niko Puhakka.
Quest Arena i MMA Attack 17 kwietnia 2011 roku na gali Quest Arena 2 pokonał jednogłośnie po trzech rundach Wiktora Sobczyka.
5 listopada 2011 na gali MMA Attack 1 stoczył pojedynek z byłym zawodnikiem UFC, pochodzącym z Polski, Niemcem Peterem Sobottą. Sędziowie po dogrywce orzekli niejednogłośną decyzją wygraną Mańkowskiego. 22 grudnia 2011 roku federacja MMA Attack zmieniła werdykt na remis, po pozytywnym rozpatrzeniu protestu teamu Sobotty. mały|Mańkowski podczas oficjalnego ważenia przed galą KSW 30 (20.02.2015)
Powrót do KSW W 2012 roku ponownie związał się z Konfrontacją Sztuk Walki i jeszcze tego samego roku 12 maja stoczył zwycięską walkę na gali KSW 19: Pudzianowski vs. Sapp, pokonując na punkty Marcina Naruszczkę.
15 września na gali KSW 20: Symfonia Walki pokonał w walce eliminacyjnej o pas mistrzowski wagi półśredniej Rafała Moksa. Był to jego pierwszy pojedynek, który został nagrodzony bonusem za najlepszą walkę wieczoru.
1 grudnia 2012 roku na wydarzeniu KSW 21: Ostateczne Wyjaśnienie przegrał pojedynek z Asłambiekiem Saidowem o pas mistrzowski z powodu kontuzji nogi, którą spowodował niefortunny upadek przy jednym z obaleń Saidowa w drugiej rundzie.
28 września 2013 na gali KSW 24: Starcie Gigantów zmierzył się po kontuzji z byłym rywalem Saidowa – Benem Lagmanem. Mańkowski zdominował boksersko Amerykanina w pierwszej rundzie, a w drugiej najpierw zafundował mu nokdaun (cios prawy sierpowy), po czym rozbił go uderzeniami w parterze i zwyciężył przez techniczny nokaut.
Mistrz wagi półśredniej 17 maja 2014 podczas KSW 27: Cage Time stoczył rewanżowy pojedynek z Saidowem. Stawką pojedynku ponownie był pas mistrzowski wagi półśredniej. Pierwsza runda była wyrównana, w której przeważały wymiany bokserskie, w drugiej Mańkowski założył ciasne duszenie trójkątne nogami Saidowowi, z którego nie mógł uciec i ostatecznie odklepał, tracąc przy tym tytuł mistrza na rzecz Borysa Mańkowskiego.
Jeszcze w tym samym roku, 6 grudnia obronił pas, pokonując przed czasem duszeniem trójkątnym rękoma Davida Zawadę podczas gali KSW 29: Reload. Dzięki tej wygranej otrzymał pierwszy bonus za poddanie wieczoru.
21 lutego 2015 na gali KSW 30: Genesis zmierzył się w limicie umownym do 80 kg z Mohsenem Baharim, którego wypunktował jednogłośnie na przestrzeni trzech rund.
31 października 2015 w Londynie podczas gali KSW 32: Road to Wembley poddał doświadczonego Amerykanina Jesse’ego Taylora duszeniem gilotynowym w pierwszej rundzie, broniąc drugi raz mistrzostwa KSW w wadze półśredniej. Dzięki tej efektownej wygranej został nagrodzony podwójnym bonusem finansowym – za poddanie i walkę wieczoru.
3 grudnia 2016 w swojej trzeciej obronie pasa na gali KSW 37: Circus of Pain zdominował boksersko oraz zapaśniczo byłego zawodnika UFC – Johna Maguire’a i po trzech rundach odniósł jednogłośnie zwycięstwo, broniąc po raz trzeci pas mistrzowski. Mańkowski został nagrodzony przez KSW bonusem za występ wieczoru.
27 maja 2017 podczas gali KSW 39: Colosseum, która miała miejsce na Stadionie Narodowym PGE w Warszawie, przegrał jednogłośnie na punkty z mistrzem KSW wagi średniej Mamedem Chalidowem. Walka nie miała statusu mistrzowskiego. Pojedynek został nagrodzony bonusem za najlepszą walkę wieczoru.
23 grudnia 2017 na KSW 41: Mańkowski vs. Soldić przegrał z Chorwatem Roberto Soldiciem przez TKO w trzeciej rundzie, tracąc tym samym pas KSW wagi półśredniej.
Dalsze walki 23 marca 2019 na gali KSW 47: The X-Warriors przegrał pojedynek z zawodnikiem z Irlandii-północnej Normanem Parke. Pojedynek nagrodzono bonusem za walkę wieczoru.
9 listopada tego samego roku na gali KSW 51: Croatia w chorwackim Zagrzebiu powrócił na ścieżkę zwycięstw, poddając duszeniem anakondą Czarnogórca Vaso Bakočevicia już w pierwszej rundzie. Starcie odbyło się w umownym limicie -73 kg. Kilka dni po tej walce Mańkowski został nagrodzony bonusem finansowym za najlepsze poddanie wieczoru.
11 lipca 2020 podczas gali KSW 53: Reborn pokonał jednogłośnie byłego mistrza KSW w wadze piórkowej Marcina Wrzoska. Mańkowski od tej walki powrócił na stałe do kategorii lekkiej.
19 grudnia 2020 na gali KSW 57: De Fries vs. Kita zwyciężył w podobny sposób jak poprzedni, wygrywając pojedynek nad innym byłym mistrzem wagi piórkowej, Arturem Sowińskim.
W walce wieczoru gali KSW 66: Ziółkowski vs. Mańkowski, która odbyła się 15 stycznia 2022 w Szczecinie, zmierzył się z Marianem Ziółkowskim o pas międzynarodowego mistrza KSW wagi lekkiej. Przegrał po pięciu rundach werdyktem jednogłośnym.
18 czerwca 2022 w Toruniu na wydarzeniu KSW 71: Ziółkowski vs. Rajewski zawalczył z kolejnym byłym mistrzem KSW w wadze piórkowej, brazylijsko-austriackim Danielem Torresem. Walka doczekała się do werdyktu sędziowskiego, po którym zwycięzcą walki został Torres. Pomimo porażki został nagrodzony bonusem w kategorii walka wieczoru.
Kolejną walkę stoczył 21 stycznia 2023 podczas gali XTB KSW 78: Materla vs. Grove 2. Jego rywalem został Mołdawianin Valeriu Mircea. Przegrał przez nokaut w pierwszej odsłonie, po tym jak otrzymał od rywala latające kolano oraz uderzenia kończące walkę.
Kariera bokserska 2 października 2021 na gali Fame 11: Fight Club w Gliwicach stoczył rewanżową walkę z Normanem Parke. Tym razem to starcie odbyło się na zasadach boksu w rękawicach do MMA z jedną 15 minutową rundą. Walka doczekała się do końcowego gongu, po którym na kartach punktowych jednogłośnie zwyciężył Mańkowski.
Osiągnięcia i nagrody Mieszane sztuki walki X Fights Series 2009: X Fights Series – 1. miejsce w turnieju wagi półśredniej, kat 77,1 kg MMA Challengers 2009: MMA Challengers 2 – finalista turnieju wagi lekkiej, kat 70,3 kg Herakles 2012: Herakles w kategorii „Walka Roku 2011” (z Peterem Sobottą podczas gali MMA Attack 1) Konfrontacja Sztuk Walki 2014–2017: międzynarodowy mistrz KSW w wadze półśredniej, kat 77,1 kg Bonus za walkę wieczoru (sześć razy) vs. Rafał Moks (2012), Asłambiek Saidow (2014), Jesse Taylor (2015), Mamed Chalidow (2017), Norman Parke (2019), Daniel Torres (2022) Bonus za poddanie wieczoru (trzy razy) vs. David Zawada (2014), Jesse Taylor (2015), Vaso Bakočević (2019) Bonus za występ wieczoru (raz) vs. John Maguire (2016)
Zapasy 2004: Ogólnopolski Turniej Mikołajkowy Młodzików w zapasach – 3. miejsce w kat. 66 kg, st. klasyczny 2004: Puchar Warmii i Mazur w zapasach – 2. miejsce w kat. 66 kg, st. klasyczny 2005: Międzynarodowy turniej o Puchar Sobieskiego w zapasach – 1. miejsce w kat. 76 kg 2005: 33 Memoriał im. Władysława Miazio – Puchar Polski Kadetów w zapasach – 3. miejsce w kat. 76 kg, st. klasyczny 2005: Puchar Polski Kadetów w zapasach – 2. miejsce w kat. 76 kg, st. klasyczny
Grappling 2007: II Otwarty Puchar Polski ADCC – 3. miejsce w kat. 80 kg, juniorzy 2010: II Mistrzostwa Polski w grapplingu – 1. miejsce w kat. 75 kg, no-gi, seniorzy 2021: Czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu
Lista zawodowych walk w MMA