Stanisław Tokarski (ur. 19 stycznia 1941 w DokudowieAdam Wojno, Wiesław Błach, Leksykon polskiego judo, wyd. Wrocław 2005, s. 58) – profesor doktor habilitowany, wykładowca Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu UJ, były judoka i kaskader.
Życiorys Kariera naukowa Ukończył studia na Wydziale Orientalistycznym i Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorat uzyskał w 1978, habilitował się w zakresie filozofii, ze specjalnością filozofia, w 1993, na podstawie rozprawy Jogini i wspólnoty. Nowoczesna recepcja hinduizmu. W 2002 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Oprócz filozofii zajmuje się tradycjami Indii i kulturoznawstwem porównawczym. Pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Instytucie Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN. Publikacje Autor książek z zakresu kultury i filozofii Dalekiego Wschodu, m.in.: Orient i kontrkultury, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984, Eliade i Orient, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984, Jogini i wspólnoty, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, Budo. Japońskie sztuki walki (współautor W. Sikorski), Szczecin: „Glob”, 1988, Sztuki walki. Ruchome formy ekspresji filozofii wschodu, Szczecin: „Glob”, 1989, Wędrówka Bogów, Warszawa: „Semper”, 1993, Szkoła Chicago-Spór o dialog międzykulturowy, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Askon, 2001, Nowoczesne Indie: wyzwania rozwoju (współautor S. Bhutani), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Askon, 2007.
Tłumacz prac naukowych, m.in. Mircea Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych T.1, Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1988, Mircea Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych T.2, Warszawa: Instytu Wydawniczy PAX, 1994.
Kariera sportowa Był zawodnikiem AZS-AWF Warszawa, a jego największym sukcesem było akademickie mistrzostwo Europy w 1964. Na mistrzostwach Polski seniorów wywalczył 10 medali, w tym pięć złotych (1962, 1963, 1964 - w kategorii 68 kg, 1966 – w kategorii 80 kg, 1964 – w kategorii open), dwa srebrne (1961 – w kategorii 68 kg i kategorii open) i trzy brązowe (1967, 1968, 1970 – w kategorii 80 kg). Posiada 5 dan w judo.
W latach 1974–1978 był instruktorem ośrodka kaskaderskiego i wykonawcą niebezpiecznych scen w ponad 60 polskich filmach fabularnych m.in. „Kung Fu”, „Noce i dnie”, „Ziemia obiecana”, „Polskie drogi”, „Życie na gorąco”.
Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2021).
Przypisy
Linki zewnętrzne Biogram na stronie Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN Turniej judo w Warszawie 1964 r.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy orientaliści Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Polscy judocy Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1941